پرفسور دیوانه

در یک کالج کالیفرنیایی، جولیوس کِلپ (جری لوئیس) استاد شیمی خجالتی و کله‌شق، در ساختن معجون‌های خطرناک نابغه است اما در بقیه موارد آدمی ضعیف و دست و پا چلفتی است. بعد از اینکه یکی از دانشجوهایش او را قلقلک می‌دهد، کِلپ به این فکر می‌افتد که آیا می‌تواند مخفیانه معجونی شیمیایی درست کند که به او قدرت و اعتماد به نفس بدهد. کِلپ دندان‌های خرگوشی و عینکی به طور موقت و غیرقابل تشخیص به یک مرد جذاب و خوش‌تیپ تبدیل می‌شود، مردی که به کلاب‌های شبانه می‌رود، با زنان رابطه برقرار می‌کند، پیانو می‌نوازد و یک آلفای تمام‌عیار است که نام خود را به «بادی لاو» تغییر می‌دهد. اما در حالی که این شخصیت جدید بسیار محبوب است، اما در عین حال عبوس، بی‌ادب، خودمحور، الکلی و دستکاری‌کننده است. بادی شروع به یک جفت‌گیری آزاردهنده با استلا (استلا استیونس) همکلاسی زیبا و جذاب کِلپ می‌کند، که هم از این مرد خوش‌پوش و کاریزماتیک جذب می‌شود و هم از او متنفر است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه تغییر داستان توسط جری لوئیس در فیلم «ماجرای عجیب دکتر جکیل و آقای هاید» صحبت کنند، که به‌طور شگفت‌انگیزی کمدی شخصیت عمیقی است. در این فیلم، شخصیت هاید به جای یک آدم‌درنده، فردی صمیمی، جذاب و خوش‌گذران است. او آدم خوبی نیست، اما ظاهراً از جکیل جذاب‌تر به نظر می‌رسد. از بینندگان جوان بپرسید که نظرشان در مورد این فیلم در مقایسه با بازسازی ادی مورفی و دنباله آن چیست. آیا واقعاً بیشتر زنان به پسران بد و ادای‌درآوردن‌های «بادی لاو» در جهان علاقه‌مند می‌شوند یا شخصیت‌های کلپس/کلومپ را بیشتر می‌پسندند؟

والدین باید بدانند که علی‌رغم رتبه‌بندی بالا در رده‌بندی کمدی‌های هالیوودی، این فیلم سال ۱۹۶۳ ریتم سریع، جلوه‌های ویژه پرزرق و برق، یا شوخی‌های مبتذل فیلم‌های بازسازی‌شده پروفسور دیوانه با بازی ادی مورفی در نقش‌های متعدد را ندارد. در حالی که کودکان جوان‌تر از این شوخی‌ها لذت خواهند برد، کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان ممکن است طنز این فیلم (و ارجاعات آن به باشگاه‌های جاز بیتنیک، سوینگرها و آخر هفته گمشده در میانه قرن بیستم) را بهتر درک کنند. نوشیدن الکل، سیگار کشیدن و رفتار بی‌ادبانه در این فیلم حداقل در ابتدا جذاب به نظر می‌رسند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

حتی منتقدانی که از فیلم‌های جری لوییس متنفرند، به ناچار از فیلم پروفسور دیوانه به عنوان نقطه اوجی برای این کارگردان-ستاره تمجید می‌کنند. در کمدی‌های دیگر، چه با شریک کمدی دین مارتین و چه بدون او، جری لوییس با (رفتار بد) مانند یک کودک آزاردهنده و بیش‌فعال، مخاطبان را سرگرم کرد، به‌ویژه کودکان. این فیلم در حالی که تعداد کمی از صحنه‌های کمدی بداهه را ارائه می‌دهد، کمتر جنون‌آمیز و بیشتر متفکرانه و شخصیت‌محور است و بینش‌های روان‌شناختی ظریف و غیرمنتظره‌ای را به نمایش می‌گذارد (مقایسه و تضاد با نسخه ادی مورفی). در حالی که شخصیت کارتونی کِلپ، شب‌زنده‌داری را به عنوان «بادی لاو» غیرقابل باور «خونسرد» و آزاردهنده تجربه می‌کند.برخی از منتقدان شخصیت بادی لاو را به عنوان یک کاریکاتور تند و تیز دین مارتین تفسیر کردند، اما به نظر می‌رسد بیشتر یک طنز هدفمند از ایده مردانه دهه 60 میلادی، یعنی مرد باحال، است که مستقیما از گروه رت پک و عمارت پلی‌بوی بیرون آمده. در واقع، اگر چشم‌هایتان را ببندید و بادی را در حال دستور دادن به زنان و توهین به مردان ببینید، می‌توانید تصور کنید که فرانک سیناترا با غرور همان خطوط (و آهنگ‌ها) را تحویل می‌دهد. در سال 2008، جری لوئیس صداپیشگی و شخصیت‌پردازی دنباله‌ای کارتونی و کامپیوتری را بر عهده گرفت که بیشتر برای کودکان هدف‌گذاری شده بود و بر روی DVD منتشر شد و آن را پروفسور دیوانه نامیدند (با درجه‌بندی PG).