پدر غاز

در اوج جنگ جهانی دوم، والتر اکلند (کری گرانت)، الکلی بی‌قید و رها، باید به عنوان دیده‌بان برای شناسایی جنگ‌افزارهای ژاپنی در یک جزیره‌ی خالی از سکنه به نمایندگی از نیروی دریایی سلطنتی عمل کند. زمانی که او به ماموریتی برای نجات یک مرد در جزیره‌ای نزدیک می‌رود، خود را مسئول ایمنی کاترین فرنو (لسلی کارون) و هفت دانش‌آموز دختری که تحت مراقبت او هستند، می‌یابد. آنها در حین تخلیه اضطراری از کنسولگری پدرش در رباط، در جزیره رها شده بودند. به دلیل خطرناک بودن برنامه‌ریزی برای انتقال هوایی آنها از جزیره، آنها مجبور به زندگی با الکلی ولخرج اکلند به مدت یک ماه، شاید بیشتر، می‌شوند. نبرد جنسیت‌ها بیشتر چیزی است که فیلم درباره‌اش است، در حالی که فرنو تلاش می‌کند تا خانه‌ای مناسب برای دختران بسازد و اکلند از همکاری امتناع می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دوری کودکان از والدینشان در زمان جنگ صحبت کنند. در ابتدا، آن شکایت می‌کند که می‌خواهد به خانه برگردد، اما در پایان، می‌خواهد بماند - چرا نظرش عوض می‌شود؟ چه چیزی جنی را به صحبت کردن دوباره تشویق می‌کند؟ آیا هریت به عنوان یک دختر مردانه پذیرفته می‌شود؟ خانم فرنو چگونه سعی می‌کند محیطی "عادی" در جزیره ایجاد کند؟ آیا پنهان کردن ویسکی آقای اکلند توسط او، با وجود اینکه جزیره متعلق به اوست، کار درستی است؟ آقای اکلند در ابتدای فیلم چه مسئولیت‌هایی را بر عهده می‌گیرد؟ و در پایان فیلم چه اتفاقی می‌افتد؟

والدین باید بدانند که شخصیت اصلی داستان به‌طور مداوم به دنبال ویسکی است که فرمانده او و هم‌رزمانش از او پنهان می‌کنند. البته او به عنوان الگو قرار داده نشده است، اما در نهایت روش خود را اصلاح می‌کند. اگرچه این فیلم در درجه اول یک کمدی است، اما در دوران جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد. ژاپنی‌ها دشمن هستند، در پایان حمله هوایی رخ می‌دهد و در یک صحنه، دختر کوچکتر در خطر است. در مقایسه با صحنه‌های جنگی در فیلم‌های معاصر، صحنه‌های جنگی در این فیلم چندان نگران‌کننده نیستند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

گرنت 60 ساله است و در این کمدی خانوادگی به جای کت و شلوار معروفش، شلوار کاکی به تن دارد و نقش یک مست را بازی می‌کند؛ با این حال، او همچنان به عنوان نقش اول مرد، جذاب و دوست‌داشتنی است. این فیلم قطعاً یکی از خنده‌دارترین فیلم‌های اوست. با جذابیت اضافه‌ای که از حضور هفت کودک و تکنی‌کالر بودن فیلم به آن بخشیده شده، مطمئناً بینندگان در هر سنی را راضی خواهد کرد.شخصیت‌های فردی بچه‌ها هم سرگرم‌کننده است. هریتِ پسرانه دوست دارد هری صدایش کنند، عاشق بازی کریکت است و فکر می‌کند همه چیز عالی است. الیزابت، بزرگ‌ترها، به آقای اکلند علاقه‌مند می‌شود، در حالی که جنی، کوچک‌ترین، از باز کردن دهانش خودداری می‌کند مگر برای گاز گرفتن او. در این فیلم، کمدی خانوادگی بیشتری نسبت به جنگ وجود دارد، همان‌طور که از عنوانش پیداست. موقعیت‌های طنزآمیز با گفتگوهای بامزه و کمی کمدی اسلپ‌استیک در هم آمیخته‌اند تا آن را به یک کلاسیک تبدیل کنند.