در قلعه‌ای در زمین، سال ۲۰۱۲ است و هنری (الکس ولف) از مدرسه انصراف داده تا از مادر بیمارش ربکا (نیو کمپبل) مراقبت کند. یک روز، در حالی که برای گرفتن داروی مادرش به داروخانه رفته، با آنا (ایموجن پاتس) معتادی که در آن طرف راهرو زندگی می‌کند، ملاقات می‌کند. او ادعا می‌کند که در حال بهبودی است، اما نمی‌تواند کمک مورد نیازش را دریافت کند. بعدا، ربکا در حالی که درد شدیدی دارد بیدار می‌شود و درخواست پچ مورفین می‌کند که نباید با داروهای دیگرش مخلوط شود. هنری امتناع می‌کند اما در نهایت به درخواستش تن می‌دهد. او می‌میرد و هنری آشفته، ارتباطش را با دوست‌دخترش و هر چیز دیگر قطع می‌کند. او شروع به مصرف داروهای باقی‌مانده مادرش می‌کند و متوجه می‌شود که این کار دردش را تسکین می‌دهد. او بیشتر و بیشتر درگیر دنیای ناپایدار آنا و معامله‌گران و مصرف‌کنندگان مواد مخدر می‌شود؛ و خیلی زود، اوضاع خطرناک می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش مصرف مواد مخدر و اعتیاد به مواد مخدر در فیلم قلعه‌ای در زمین صحبت کنند. آیا این فیلم به هر نحوی مصرف مواد مخدر را جذاب نشان می‌دهد؟
• در اینجا خشونت چگونه به تصویر کشیده شده است؟ آیا هیجان‌انگیز است یا تکان‌دهنده؟ چرا خشونت ظاهراً به دنیای مصرف مواد مخدر مرتبط است؟
• هنری چه کار دیگری می‌توانست انجام دهد تا به او در مواجهه با درد و احساس گناهش بعد از مرگ مادرش کمک کند؟
• دربارهٔ «اپیوئید اپیدمیک» چه می‌دانید؟ چرا این فیلم در سال ۲۰۱۲ اتفاق می‌افتد؟

والدین باید بدانند که فیلم قلعه‌ای در زمین، درام در مورد مصرف و اعتیاد به مواد مخدر است. این فیلم غم‌انگیز است، اما از برخی از تله‌های فیلم‌های مشابه خود اجتناب می‌کند و بازی‌ها (با حضور الکس ولف، ایموجن پوتس و دیگران) عالی هستند. شخصیت‌های اصلی مصرف‌کننده/معتاد هستند که مسکن‌های درد، اکسی و هروئین مصرف می‌کنند. صحنه‌هایی از آماده‌سازی و مصرف مواد مخدر وجود دارد و برخی از شخصیت‌ها فروشنده مواد مخدر هستند. همچنین خشونت قابل توجهی وجود دارد، از جمله اسلحه و تیراندازی، کتک زدن با چکش، شوکر، و مشاجره. زبان فیلم تند است و کلماتی مانند فحش، مادر فحش، و کلمات رکیک دیگر به کار رفته است. دو شخصیت یکدیگر را می‌بوسند و نشان داده می‌شود که یکی از شخصیت‌ها برای دریافت مواد مخدر، آماده انجام خدمات جنسی است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این درام، تصویری افسرده از روزهای آغازین اپیدمی مواد مخدر اپیوئیدی به دست می‌دهد. این درام در بخش داستان، چیز جدیدی ارائه نمی‌دهد، اما بازی‌های عالی و پایدار آن، تماشای آن را بسیار ارزشمند می‌کند. این فیلم با حرکت در مه‌ای خاکستری و کم‌رنگ، تعادل خوبی بین ملودرام‌های پرشور درباره‌ی مصرف مواد مخدر (مانند بن برگشته، پسر زیبا و غیره) و فیلم‌های بسیار افراطی مانند قطاربازی و ریکوییم برای یک رؤیا برقرار می‌کند. این فیلم بر شخصیت‌ها تمرکز دارد، نه احساسات. هنری بدون اینکه این موضوع را به‌طور مستقیم بیان کند، خودش را مقصر مرگ مادرش می‌داند. او جوانی است که سعی دارد درد شدیدش را مدیریت کند. (او همچنین احساس می‌کند که ایمانش به او خیانت کرده است، زیرا دعا کردن‌های مداومش برای نجات جان مادرش، نتیجه‌ای در بر نداشته است.)آنا، از طرف دیگر، استاد دستکاری دیگران شده است، کارهای کوچک برای هنری انجام می‌دهد، مهربانی نشان می‌دهد، و سپس به سرعت متقابلا درخواست‌های زیادی می‌کند. یکی از شخصیت‌ها می‌گوید: «او روح تو را برای چیزی به این بزرگی می‌فروشد»، و انگشتانش اندازه یک تبلت را نشان می‌دهند. هنری و آنا رقصی هولناک اما تاثیرگذار از ناامیدی را به نمایش می‌گذارند در حالی که به دور هم و به سمت پایین می‌پیچند. کمپبل، که فقط در بخش اول ظاهر می‌شود، به همان اندازه عالی است، و تلاش می‌کند تا طنز و شجاعت را با درد غیرقابل تحملش متعادل کند. شخصیت‌های قابل باور مکمل و طراحی تولید عالی - در آپارتمان آنا، او روی صندلی چوبی می‌نشیند، انگار که تخت پادشاهی باشد - به فیلم «قلعه‌ای بر روی زمین» حس واقعی‌تری می‌بخشند.