با سلام دیوید

آدم الیس (با بازی آگوستوس پرو) کارتونیست وبسایت بازفید، در زندگی خود دچار بن‌بست شده است. او در صحبت کردن صریح با شریک زندگی‌اش، کایل (رنه اسکوبار جونیور)، دچار مشکل است و ویراستارش، برایس (جاستین لانگ)، به دلیل آمار پایین کارهایش، به او فشار می‌آورد. آدم همچنین به خواندن و پاسخ دادن به نظرات منفی افرادی که در مورد آثارش نظر می‌دهند، وسواس پیدا کرده است. وقتی کایل برای سفری می‌رود، آدم در خانه می‌ماند و سعی می‌کند در آثارش خلاقیت بیشتری به خرج دهد. در همین حین، یک تَرول اینترنتی به نام «دیِر دیوید» شروع به دنبال کردن او می‌کند. مدت زیادی نمی‌گذرد که آدم در آپارتمانش چیزهای عجیبی می‌بیند، مثل صندلی‌ای که به تنهایی تکان می‌خورد و پسربچه‌ای ارواح که قسمتی از سرش ناپدید شده است. او سپس شروع به تجربه مواجهه‌های ترسناکی می‌کند که در آن در مکان‌های عجیبی ظاهر می‌شود و شاهد اتفاقات شرورانه‌ای است. با کمک دوست صمیمی‌اش در محل کار، ایولین (آندره بانگ)، آدم باید بفهمند واقعا چه اتفاقی در حال رخ دادن است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «عزیز دِیوِید» صحبت کنند. این صحنه‌ها چه احساسی در شما ایجاد کرد؟ هیجان‌انگیز بود؟ تکان‌دهنده؟ فیلم برای رسیدن به این تاثیر چه چیزی را نشان داد یا نشان نداد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• فیلم ترسناک است؟ چرا بعضی‌ها گاهی دوست دارند بترسند؟ چه چیزی در فیلم‌های ترسناک جذاب است؟
• چگونه پیام فیلم در مورد رسانه‌های اجتماعی را توصیف می‌کنید؟
• اگر فیلم بر اساس یک داستان واقعی باشد، به نظر شما کدام قسمت‌ها واقعاً اتفاق افتاده و کدام قسمت‌ها ساخته ذهن نویسنده است؟ آیا این فیلم شما را به انجام تحقیقات بیشتر ترغیب کرد؟

والدین باید بدانند که فیلم عجیب و غریب کمدی-ترسناک «عزیزم دیوید» بر اساس یک رشته توییتر در سال ۲۰۱۷ در مورد یک کارتونیست نیویورکی است که در آپارتمان خود با ارواح مواجه می‌شود. این فیلم نقدی بر رسانه‌های اجتماعی است، به‌ویژه رشد فرهنگ توهین و آزار. خشونت شامل خفه کردن یک مرد، کتک خوردن یک پسر با کامپیوتر، زخمی عمیق در سر، پاشیدن خون، کوبیدن سر زن به میز، یک جسد حلق آویز، خفه کردن یک نوجوان، تهدیدها، تصاویر ترسناک، صحنه‌های ترسناک، ارواح، رویاهای وحشتناک، گفتگوهای مربوط به خودکشی، قلدری آنلاین و موارد دیگر است. مردی در اینترنت به تماشای پورنو می‌نشیند (ارتباط جنسی دهانی نشان داده می‌شود) و به نظر می‌رسد که خودارضایی می‌کند، اما متوقف می‌شود. گفتگوهای مربوط به رابطه جنسی، شنیدن صداهای رابطه جنسی و بوسیدن وجود دارد. الفاظی مانند «فاک»، «شیت»، «پوسی»، «کاک»، «احمق» و موارد دیگر به همراه ژست‌های توهین‌آمیز با انگشت وسط وجود دارد. یکی از شخصیت‌ها از بطری ویسکی جرعه‌جرعه می‌نوشد و همچنین صحنه‌های نوشیدن الکل در جمع وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

ترکیبی عجیب از کمدی، «داستان واقعی» و وحشت، این فیلم از کارگردان جان مک‌فایل، به این سو و آن سو می‌لغزد اما به نحوی هرگز سقوط نمی‌کند و در نتیجه دوست‌داشتنی‌تر است. آنا و آخرالزمان مک‌فایل نیز همین کار را انجام داد، به فضاهای غیرمنتظره‌ای وارد شد و زمانی تاریک شد که بینندگان انتظار طنز داشتند (و برعکس). عزیز داوود با آن داستان‌گویی جذاب و نامتعارف ادامه می‌یابد. پرئو در نقش آدام بسیار خنده‌دار است، کسی که به نحوی نمی‌تواند از دردسر دور بماند. و او در میان دیگر شخصیت‌های خنده‌دار قرار دارد، از جمله لانگ به عنوان ویراستار بازفید که در مورد قرار دادن داستان آدام در «همه چهار کادر» صحبت می‌کند.وقتی مک‌فِیل با صحنه‌های ترسناک وارد می‌شود، از جمله توهمات/بینش‌هایی واقعاً آزاردهنده، ممکن است برای تاریکی که در انتظار شماست آماده نباشید. در یک مقطع، وقتی آدام در باران از پنجره آپارتمانش آویزان بیدار می‌شود، متوجه می‌شویم که، صرف نظر از اینکه چقدر بامزه و دوست‌داشتنی است، در واقع در خطر است. مک‌فِیل تم‌های رسانه‌های اجتماعی و فناوری را در داستان می‌بافد -- از جمله طنزهای دقیقی از «لیستیکل‌ها» -- که نفوذ مخرب آن‌ها را بر ما نشان می‌دهد؛ رسانه‌های اجتماعی بیشتر از «دیوید» یک «هیولا» هستند. مک‌فِیل به جنبه «داستان واقعی» دیوید عزیز توجه زیادی نمی‌کند -- احساس می‌شود که داستان تخیلی است -- اما نمایش او با بقیه مواد هم تاثیرگذار است هم سرگرم‌کننده.