«می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند»

«من می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند» در دهه ۱۹۳۰ اتفاق می‌افتد و با فرستاده شدن دو کودک سیاه‌پوست به نزد مادربزرگ سخت‌گیر اما دلسوزشان در آرکانزاس آغاز می‌شود. مِیا و برادرش شاهد مستقیم وحشت‌های نژادپرستی هستند. اما با افرادی مثل رز فلاورز، معلم مدرسه، مواجه می‌شوند که الهام‌بخش آن‌ها برای پرورش استعدادهایشان است. در مورد مِیا، این استعداد نوشتن است. روزی، پدر زن‌باره‌شان آن‌ها را به سنت لوئیس می‌برد، جایی که با مادر پر زرق و برقشان، ویویان (دایان کارول)، و مادربزرگ مقتدرشان، بَکستر (رابی دی)، ملاقات می‌کنند. دوست‌پسر مادرشان، فریمن، مِیا جوان را مورد تجاوز قرار می‌دهد، و وقتی مِیا او را شناسایی می‌کند، عموهایش آن مرد را می‌کشند. مِیا به دلیل قدرت مرگبار کلماتش دچار آسیب روحی می‌شود و دیگر صحبت نمی‌کند. کودکان به آرکانزاس بازگردانده می‌شوند، جایی که رز مِیا را متقاعد می‌کند که صدایش باید شنیده شود. در جشن فارغ‌التحصیلی، مِیا سخنرانی هیجان‌انگیزی به عنوان دانش‌آموز ممتاز ارائه می‌دهد.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد تفاوت‌ها و شباهت‌های کتاب و فیلم بحث کنند. در این مورد، نویسنده کتاب خود آن را برای نمایش بر پرده اقتباس کرده است، اما در موارد معمول‌تر، شخص دیگری فیلمنامه را می‌نویسد. آیا فکر می‌کنید این موضوع که خود نویسنده، فیلمنامه را نوشته، تفاوتی ایجاد کرده است؟ اگر چنین است، چگونه؟»

والدین باید بدانند که این فیلم آغاز خشونت‌آمیز تجاوز به دختری بسیار جوان را به تصویر می‌کشد. کل حمله نشان داده نمی‌شود، اما مشخص است که چه اتفاقی خواهد افتاد. وقتی مایه مهاجم خود را شناسایی می‌کند، عموهایش او را می‌کشند. این فیلم همچنین پیام‌های قدرتمندی درباره غلبه بر سختی‌ها و یادگیری عشق به خود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم، اقتباسی از رمان آنجلو درباره زندگی او در دوران کودکی در جنوب آمریکا در زمان رکود بزرگ است، و به طور مستقیم و صادقانه سفر یک دختر سیاه‌پوست به سوی دانش و تایید را روایت می‌کند. این فیلم که در اصل برای تلویزیون ساخته شده بود، شاید فاقد جذابیت‌های ظاهری باشد اما از نظر محتوا غنی است. آنجلو خود کتابش را برای این نسخه سینمایی اقتباس کرده است. در بخش اول این فیلم جذاب، ما با نژادپرستی شدید در جنوب آمریکا در دهه ۱۹۳۰ مواجه می‌شویم. نگاه بی‌پرده فیلم، علی‌رغم گذشت ۲۰ سال از زمان ساخت، همچنان تاثیرگذار است.«بخش دوم فیلم به زندگی در شهر بزرگ سنت لوئیس می‌پردازد و اگر فیلم کمی از روند دراماتیک خود را از دست بدهد، در عوض گستره‌ی دید وسیع‌تری به دست می‌آورد. زندگی در سنت لوئیس، مایا را به درک ارزش خود به‌عنوان یک زن سیاه‌پوست می‌رساند. فیلم همچنین به‌خوبی شادی و تراژدی زندگی مایا را با لحظات مهم تاریخی در هم می‌آمیزد، مانند صحنه‌ای که جامعه‌ی سیاه‌پوستان دور یک رادیو جمع می‌شوند تا قهرمانی جو لوئیس در مسابقات بوکس سنگین‌وزن ملی را بشنوند. اگرچه ریتم فیلم از نظر استانداردهای معاصر کمی کند است، اما داستان عمیق و تاثیرگذار آن صبوری را پاداش می‌دهد.»