طرف آهنین

مجموعه تلویزیونی کلاسیک آیرونساید (۱۹۶۷-۱۹۷۵) با بازی ریماند بار در نقش رابرت تی. آیرونساید، رئیس سابق کارآگاهان پلیس سان فرانسیسکو. بعد از اینکه گلوله یک تک تیرانداز او را فلج می‌کند، به یک کارآگاه خصوصی و مشاور ویژه پلیس تبدیل می‌شود. حالا در حال کار و زندگی در اتاق زیر شیروانی مقر پلیس سان فرانسیسکو، او توسط مارک سانگر (دون میچل) که یک زندانی سابق و محافظ شخصی است، کمک می‌شود. اد براون (دون گالووی) و ایو ویتفیلد (باربارا اندرسون) افسران لباس شخصی هستند که به او در حل پرونده‌ها کمک می‌کنند. از قاتلان سریالی تا فساد پلیس، آیرونساید بر حل پرونده‌ها با استفاده از هوش و توجه دقیق به جزئیات برای بیرون کشیدن مجرمان از خیابان‌ها تمرکز می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد ویژگی‌های منحصر به فرد شخصیت‌های فرهنگ عامه صحبت کنند. آیا این ویژگی‌ها مربوط به شخصیت آن‌ها است؟ داستان زندگی‌شان؟ یا خصوصیات شخصی‌شان؟
• چگونه نمایش شخصیت‌هایی که ویژگی‌هایی دارند که آن‌ها را «متفاوت» می‌کند، به درک مردم از جهان کمک می‌کند؟ چگونه می‌توان از این شخصیت‌ها برای مقابله با کلیشه‌ها استفاده کرد؟

والدین باید بدانند که سریال آیرونساید اصلی لحظات سرگرم‌کننده‌ای را برای طرفداران سریال‌های پلیسی ارائه می‌کند، اما واقعاً برای کودکان جوان‌تر مناسب نیست، زیرا داستان‌های آن حول موضوعاتی مانند فساد پلیس و قتل می‌چرخد. محتوای این سریال در مقایسه با استانداردهای امروزی سریال‌های پلیسی ملایم‌تر است، اما شامل برخی صحنه‌های نوشیدن الکل، سیگار کشیدن و استفاده گاه به گاه از اسلحه می‌شود.

این مجموعه مجموعه‌ای از درام‌های هوشمندانه و داستانی است که بیشتر بر توانایی آیرون‌ساید در توجه به جزئیات یک پرونده تکیه دارد تا صرفاً تعقیب مجرمان. در نتیجه، این واقعیت که او علی‌رغم استفاده از صندلی چرخدار در اجرای قانون فعال است (که شخصیت او را منحصر به فرد می‌کند، حتی با استانداردهای امروزی) به موضوعی همیشگی اما ثانویه تبدیل می‌شود.آیرونساید شاید پرهیجان‌ترین سریال نباشد، اما هنوز سرگرم‌کننده است. خود آیرونساید هم، با وجود رویکرد سختگیرانه، بداخلاق و اغلب بدون‌حس‌شوخ‌طبعی‌اش، شخصیتی دوست‌داشتنی است. با اینکه داستان در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ اتفاق می‌افتد، اما هنوز هم بسیاری از داستان‌ها به اندازه آن زمان جذاب هستند. طرفداران سریال‌های پلیسی کلاسیک قطعاً تماشای آن را ارزشش را دارد.