پیامدهای پس از آن

در پی جنگ جهانی دوم، پنج ماه بعد، ریچل مورگان (کیرا نایتلی) به هامبورگ می‌رسد تا با همسرش، سرهنگ بریتانیایی لوئیس مورگان (جیسون کلارک) که در تلاش برای بازسازی شهر است، ملاقات کند. به جای بیرون راندن پدر و دختر آلمانی (الکساندر اسکارسگارد و فلورا تیمن) که خانه‌شان را اشغال کرده‌اند، سرهنگ مورگان به آنها اجازه می‌دهد بمانند، با وجود مخالفت‌های ریچل. با عدم اطمینان از اینکه با دوستان یا دشمنان زندگی می‌کنند، تنش‌ها بین هم‌خانه‌های نامحتمل بالا می‌گیرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پیام این فیلم مبنی بر اینکه در جنگ هیچ برنده‌ای وجود ندارد، صحبت کنند. این موضوع چگونه در فیلم به تصویر کشیده شده است؟ آیا فیلم نکته‌ای را به شما نشان داد که قبلاً از آن بی‌اطلاع بودید؟
• لبرت همدرد نازی‌ها نبود، اما در مقابل آنها هم نایستاد و به جای آن بر خانواده‌اش تمرکز کرد. این موضوع خانه، شغل و احترام دخترش را از او گرفت. آیا فکر می‌کنید همدستی در عدم مقاومت در برابر شر، شخص را هم شرور می‌کند؟
• راشل باید با ایده زندگی کردن با کسانی که آنها را دشمن می‌بیند، روبرو شود. آیا این پیشداوری است؟ چه چیزی به او کمک می‌کند تا لبرت و فردا را به عنوان انسان ببیند؟ چرا فکر می‌کنید لوئیس می‌تواند نسبت به مردم آلمانی که سال‌ها با آنها مبارزه کرده است، مهربان و دلسوز باشد؟
• لوئیس، ریچل و لوبارت تا حد زیادی خودکنترلی دارند، اما هر کدام در زمان‌های مختلف کنترل خود را از دست می‌دهند. دلایل لزوم کنترل اعمال و احساسات آنها و اتفاقاتی که باعث بروز احساسات واقعی آنها شد را بررسی کنید. چرا خودکنترلی یک ویژگی شخصیتی مهم است؟

والدین باید بدانند که «پیامد» یک درام تاریخی بر اساس رمانی از ریدیان بروک است که در مورد زمانی اندکی پس از جنگ جهانی دوم است که نیروهای بریتانیایی وارد هامبورگ شدند تا آن را پس از بمباران و تخریب کامل بازسازی کنند. اینکه آیا این داستان را یک رمانتیک در نظر بگیرید یا خیر، به دیدگاه شما بستگی دارد، اما قطعاً تحریک‌کننده است، هم از نظر ایجاد پرسش‌های اخلاقی و هم از نظر نمایش فراوان روابط جنسی. در برخی لحظات، روابط جنسی و برهنگی شهوانی به‌شدت در مقابل شما قرار می‌گیرند، همان‌طور که برخی از خشونت‌های فیلم (که اغلب شامل نازی‌های سابق است) در لحظاتی طراحی شده‌اند که شوک‌آور هستند. نمای نزدیک از مردان در حال تیراندازی، زخم‌های خونین، تصاویر اردوگاه‌های کار اجباری و موارد بیشتر وجود دارد. نوشیدن الکل و سیگار کشیدن به‌صورت تاریخی در پس‌زمینه به‌طور مداوم وجود دارد. دستمال‌های خود را آماده کنید: تمام شخصیت‌های اصلی در حال سوگواری بر از دست دادن عزیزان خود به دلیل جنگ هستند. شخصیت‌ها به‌طور واضح کاملاً خوب یا بد نیستند؛ آنها بسیار پیچیده هستند و فیلم مثالی از اثرات واقعاً فاجعه‌بار جنگ است - و همچنین اهمیت همدردی و خودکنترلی. کیرا نایتلی، جیسون کلارک و الکساندر اسکارشگورد در این فیلم بازی می‌کنند. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اجراهای دلخراش، این فیلم ادبی و پیچیده را دربارهٔ پیامدهای آشفتهٔ جنگ، نقطه‌گذاری می‌کنند. عنوان فیلم، پتوی وسیعی است که هزینه‌ای را که جنگ بر شهر، مردم و خانواده‌ها تحمیل می‌کند، نشان می‌دهد. بر اساس رمانی از ریدیان بروک، این فیلم سفری احساسی و ظریف است که توسط بازیگرانی که بازی‌های پیچیدهٔ شخصیت‌ها را به کمال اجرا می‌کنند، به‌خوبی به تصویر کشیده شده است. کلارک در نقش سرهنگ مورگان، قهرمان جنگ با اراده‌ای آهنین است که وحشت‌هایی را که دیده و از دست دادن‌هایی را که تجربه کرده، طبقه‌بندی می‌کند، اما می‌تواند در چشم به هم زدنی، قلب کسی را از جا بکند. نایتلی در نقش زنی که با اندوه و تنهایی دست و پنجه نرم می‌کند، به‌شدت ویرانگر است، به‌گونه‌ای که ممکن است آرزو کنید می‌توانستید او را در آغوش بگیرید (و جایزهٔ بازیگری به او بدهید). فیلمنامه مانند یک کتاب روانشناسی در جذاب‌ترین شکل خود است: با توجه به نیاز و طبیعت انسان، به نظر می‌رسد هیچ راهی جز افتادن دومینوها وجود نداشته است.با طراحی تولید چشمگیر، جیمز کنت کارگردان، هامبورگ سال ۱۹۴۵ و وضعیتی را که احتمالاً تعداد کمی از مردم به آن فکر کرده‌اند، بازسازی می‌کند: زندگی بعد از پایان جنگ جهانی دوم چگونه بود، وقتی همان افرادی که شهر را به خاکستر تبدیل کرده بودند، مجبور بودند در میان بازماندگان زندگی کنند تا به آنها کمک کنند؟ که البته، با آسایش و آرامش فرق دارد و این بخشی از پیچیدگی‌هایی است که بیننده مجبور به تفکر در مورد آن است. کار درست چه بود؟ آیا می‌شد به دشمن سابق اعتماد کرد؟ آیا یک ملت کامل مسئول اقدامات دولت خود است؟ آیا می‌توان در شرارت همدست بود و هنوز "خوب" بود؟ در حالی که والدین ممکن است بخواهند نوجوانان جوان‌تر را به دلیل تصاویر بالغ فیلم از آن دور کنند، فیلم The Aftermath به طور عینی ایده‌ای را به تصویر می‌کشد که، صرف نظر از اینکه کدام طرف ادعای پیروزی می‌کند، در جنگ هیچ برنده‌ای وجود ندارد.