تا زمانی که مرگ ما را از هم جدا کند.

در فیلم تا وقتی که مرگ ما را از هم جدا کند، مدیسون (با بازی آنی ایلونزه) و مایکل (با بازی استفن بیشاپ) ظاهراً ازدواجی ایده‌آل دارند... اما بعداً معلوم می‌شود که این ازدواج بیش از حد ایده‌آل است. مایکل مشکلات جدی کنترل خشم دارد و رفتارش آزاردهنده می‌شود، به طوری که حتی وقتی مدیسون به وضوح باردار است، او را سیلی می‌زند و خفه می‌کند. مدیسون برای فرار از دست او به کارهای افراطی دست می‌زند، مرگ خود را وانمود می‌کند و فرار می‌کند. او با هویت جدید در شهری جدید شروع به زندگی می‌کند و ناخواسته به الکس (با بازی تِی دیگز)، بیوه‌ی خوش‌قیافه، علاقه‌مند می‌شود. اما سرنخ‌های باقی‌مانده از برنامه‌ی مدیسون ممکن است مایکل را به او و نوزادش برساند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش خشونت در فیلم «تا مرگ ما را از هم جدا کند» و به‌طور خاص خشونت خانگی صحبت کنند. آیا فکر می‌کنید این فیلم به‌طور صادقانه خشونت خانگی را محکوم می‌کند؟ چرا بله و چرا خیر؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• نظر شما در مورد نحوه نمایش شخصیت‌های سیاه‌پوست در این فیلم چیست؟
• نظر شما در مورد نقشه مدیسون چیست؟ آیا به نظر می‌رسد که به خوبی طراحی شده است؟ او به جای آن چه کاری می‌توانست انجام دهد؟

والدین باید بدانند که تا مرگ ما را از هم جدا کند، یک تریلر/درام در مورد خشونت خانگی است. انتظار می‌رود صحنه‌های ناراحت‌کننده‌ای از مردی که همسرش را سیلی می‌زند و خفه می‌کند، حتی زمانی که او به وضوح باردار است، ببینید. خشونت‌های بیشتر شامل تجاوز زناشویی، دعوای مشت‌زنی و مرگ مقابل دوربین است، اما به طور کلی تهدید بیشتری نسبت به خونریزی وجود دارد. در مورد رابطه جنسی صحبت می‌شود اما نشان داده نمی‌شود؛ زبان شامل استفاده از "لعنتی" است. در حالی که این فیلم (با بازی تایه دیگز، آنی ایلونزه و استیون بیشاپ) قطعاً خشونت خانگی را به صورت منفی به تصویر می‌کشد، اما نحوه برخورد زن با این وضعیت وحشتناک - یعنی توطئه برای جعل مرگ خود - ممکن است پیام گیج‌کننده‌ای را به بینندگان جوان‌تر منتقل کند (چرا به مقامات مراجعه نکرد؟). برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

شما دوست دارید به فیلمی که خشونت خانگی را محکوم می‌کند، حداقل یک مدال شرکت برای صداقت بدهید، اما این فیلم مسیر کند و پیچیده‌ای را طی می‌کند که به خط پایان می‌رسد. نه تنها این، بلکه فیلم «تا مرگ ما را از هم جدا کند» به کارگردانی و نویسندگی مشترک کریس استوکس به وضوح از فیلم‌های دیگر در این ژانر، به‌ویژه «خوابیدن با دشمن» و «کافی» الهام گرفته است. ظاهراً این فیلم به عنوان یک فیلم مهیج در نظر گرفته شده است، اما بیشتر به عنوان یک درام سنگین و دست و پاگیر اجرا می‌شود. و انتخاب‌های شخصیت‌ها آن چیزی نیست که منطقی بنامید. گرفتن دستور محدودیت و طلاق از همسر آزاردهنده‌تان، آیا خیلی آسان است؟ به جای آن، مدیسون طرح عجیب و غریب خود را می‌ریزد، مرگ خود را جعل می‌کند، هویت خود را تغییر می‌دهد و به شهری نه چندان دور نقل مکان می‌کند. به کنار گذاشتن کلاهبرداری بیمه‌ای که زندگی جدید او را پایه‌ریزی می‌کند و بی‌توجهی شدید طرح او به جزئیات (او و همدستانش از ذکر زمان مرگ در سوابق بیمارستان خودداری می‌کنند... سپس او را از بیمارستان مرخص می‌کنند)، مسئله هدایت مایکل به باور اینکه فرزند متولد نشده‌اش مرده است نیز مورد توجه قرار نمی‌گیرد.مادیسون خوش‌شانس بود، همسایه‌های جدید درِ خانه‌اش، جذاب‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین بیوه‌مرد دنیا و دختر سرزنده‌اش از آب درمی‌آیند. مادیسون با اکراه به الکس علاقه‌مند می‌شود، اما سرنخ‌های برنامه‌اش به‌وضوح برای مایکل قابل‌پیگیری است (غافلگیری، غافلگیری). گفتگوها پر است از توضیحات دست‌وپا‌چلفتی (این همان چیزی است که همیشه می‌خواستی! من همیشه این را می‌خواستم! می‌دانم که تو همیشه این را می‌خواستی و غیره). لحظات پرهیجان بین شخصیت‌ها اندک و ناچیز است، با وجود اجرای دلپذیر دیگز. و بِیشاپ در انتقال افراط‌های مایکل خوب عمل می‌کند، اما بافت ارتباطی وجود ندارد—فیلمنامه و کارگردانی به ما نشان نمی‌دهد که چرا او از مردی کامل به خوک آزاردهنده و سپس به بیوه‌مردی داغدار و درنهایت به روان‌پریش توهم‌زده تبدیل می‌شود. طنین‌های احساسی از دست رفته‌اند: از مردی که همسرش در زایمان درگذشته است خواسته می‌شود شاهد زایمان عشق جدیدش باشد... مشکلی نیست! پیچش‌ها از قبل قابل‌پیش‌بینی‌اند، سوالات بی‌جواب می‌مانند، رسیدن به این پیچش‌ها زمان بسیار زیادی می‌برد و در طول مسیر احساس آشنایی بدی به وجود می‌آید. از طرفی، فیلم می‌گوید خشونت خانگی ممنوع است، فیلمبرداری آن لوکس است و تقریباً تمام بازیگران آن دلپذیرند. پس این‌ها هستند.