تارا روم پام

داستان فیلم TA RA RUM PUM درباره رویای آمریکایی پسری به نام راجویر (با بازی سیف علی خان) است که با کمک هری (با بازی جاوید جعفری) شغل رویایی راننده ماشین مسابقه را به دست می‌آورد. راجویر (یا RV) با رادیکا (با بازی رانی موکرجی) ازدواج می‌کند و آنها دو فرزند دارند. RV خانه و سایر دارایی‌های خود در نیویورک را "به صورت اقساطی" خریداری می‌کند. همه چیز خوب پیش می‌رود تا اینکه RV در یک سانحه آسیب می‌بیند و رویاهایش یکی پس از دیگری از بین می‌روند. اما RV و رادیکا به بچه‌های خود درباره مشکلاتشان چیزی نمی‌گویند. آنها بچه‌ها را در همان مدرسه خصوصی نگه می‌دارند، در حالی که خودشان به یک آپارتمان کوچک نقل مکان می‌کنند و به بچه‌ها می‌گویند که آنها در یک نمایش واقع‌گرایانه پنهان‌دوربین به نام "نگران نباش، خوشحال باش" شرکت دارند و جایزه به کسانی تعلق می‌گیرد که با مشکلات خود با نهایت شکیبایی و لبخند مقابله کنند. آیا RV و رادیکا می‌توانند شهریه مدرسه را در یک ماه فراهم کنند؟ آیا بچه‌ها متوجه حقیقت خواهند شد؟ آیا آنها دوباره به زندگی خود برمی‌گردند؟

• خانواده‌ها می‌توانند درباره این صحبت کنند که چه چیزی زندگی را باشکوه می‌کند - چیزهایی که می‌خریم یا افرادی که اطراف ما هستند؟ چرا خیلی‌ها خودشان را در اولی گم می‌کنند؟ رسانه‌ها چه پیام‌هایی درباره مادی‌گرایی و محصولات «باید داشته باش» ارسال می‌کنند؟ چرا RV فقط برای امروز زندگی می‌کند؟ آیا این طرز فکر ارزشمند است؟ یا روش‌های رادیکا که عملی‌تر و برای آینده پس‌انداز می‌کند بهتر است؟ چگونه می‌توانید تعادلی خوشایند برقرار کنید؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند درباره فیلم‌های بالیوودی به طور کلی صحبت کنند. بیشتر فیلم‌های بالیوودی چه ویژگی‌هایی دارند؟ چگونه با فیلم‌های آمریکایی متفاوت هستند؟ اگر این فیلم در ایالات متحده ساخته می‌شد، چگونه فکر می‌کنید متفاوت بود؟

این فیلم بالیوودی مناسب خانواده‌ها است، اما برخی از مشکلات بزرگسالان مانند بیکاری و فقر را نیز مطرح می‌کند. با این حال، این موضوعات به شیوه‌ای سبک و بدون ایجاد ناراحتی برای کودکان مطرح می‌شوند. درس‌های فیلم ساده اما مفید هستند و اگرچه برخی الفاظ نامناسب وجود دارد، اما سرگرمی و جذابیت فیلم نگرانی‌های احتمالی را برای بینندگان جوان برطرف می‌کند.

تا را روم پوم" قابل پیش‌بینی است اما در عین حال سرزنده و پرانرژی است، مثل روزی که در یک جشنواره شهرستانی غذاهای ناسالم زیادی می‌خورید و سوار وسایل بازی سریع زیادی می‌شوید. شیرینی بالیوودی ساخته سیدارت آناند، یک فیلم احساس‌برانگیز به زبان‌های انگلیسی و هندی (با زیرنویس) است که پر است از تعقیب و گریزهای طولانی اما هیجان‌انگیز ماشین‌ها، رقص‌های پرهزینه، درس‌های اخلاقی نه‌چندان ظریف و داستانی پرپیچ‌وخم. این فیلم شیرین است اما به‌طور عجیبی شیرینی بیش‌ازحد ندارد و حتی بهتر از آن، بسیار سرگرم‌کننده است.این فیلم هندی—که یکی از بهترین ادای احترام‌ها به شهر نیویورک است—عجیب است که درس‌هایی بسیار منطقی و شگفت‌انگیز آمریکایی ارائه می‌دهد: به کالج بروید. از خرید اقساطی پرهیز کنید. هر روز ناهار بخورید. خوشبختانه، این فیلم به شیوه‌ای جذاب و غیرمنتظره‌ای که اکثر فیلم‌های آمریکایی ندارند، روایت می‌شود.