استرداد کنندگان

رِمی (با بازی جود لا) یک کارمند ماهر در شرکت بزرگی است که اعضای مصنوعی بدن و اندام را به افرادی که به آن‌ها نیاز دارند، ارائه می‌دهد. اگر مشتریان نتوانند صورتحساب‌های خود را پرداخت کنند، رِمی به‌شدت این اعضا و اندام را بازپس می‌گیرد، و اغلب در این فرایند مشتریان را به قتل می‌رساند. وقتی رِمی دچار سانحه می‌شود و به قلب مصنوعی جدیدی نیاز پیدا می‌کند، نظرش عوض می‌شود و تصمیم می‌گیرد علیه شرکت مبارزه کند. او خواننده‌ای معتاد به نام بث (با بازی آلیس براگا) را نجات می‌دهد و بث به او کمک می‌کند تا نقشه نهایی‌اش را عملی کند: خاموش کردن سیستم کامپیوتری شرکت و رهایی همه مشتریان بدهکار. اما در همین حال، همکار سابق رِمی، جیک (با بازی فارست ویتاکر) مامور می‌شود تا قلب مصنوعی رِمی را بازپس بگیرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت شدید فیلم صحبت کنند. این موضوع چه تأثیری بر شما گذاشت؟ باعث خنده‌تان شد؟ یا چشم‌هایتان را پوشاندید؟
• شرکت در این فیلم به مردم اندام و اعضای مصنوعی می‌دهد، آنها را به شدت بدهکار می‌کند و سپس برای بازپس‌گیری اندام/اعضا، آنها را می‌کشد. چگونه این شرکت انتظار دارد از این برنامه تجاری سود کند؟
• شخصیت‌ها در مورد اینکه «شغل فقط یک شغل است» صحبت می‌کنند. آیا این درست است؟ یا شغل بخشی از هویت شماست؟
• یکی از تم‌های فیلم از داستان گربه در جعبه الهام گرفته شده است، که همزمان هم زنده است و هم مرده. این داستان چه مفهومی دارد؟

والدین باید بدانند که ریپو من فیلمی علمی-تخیلی و اکشن است که در آینده‌ای دیستوپیایی اتفاق می‌افتد و نباید آن را با فیلم‌های ریپو من (1984) یا ریپو! اپرای ژنتیکی (2008) اشتباه گرفت. قهرمان داستان یک "ریپو من" است که شغلش بازپس‌گیری خشن دارایی‌های شرکتش (اعضا مصنوعی) است که شامل زخمی کردن و گاهی کشتن افراد است. یکی از صحنه‌های خشن فیلم، شخصیت‌هایی را نشان می‌دهد که بدن خود را باز می‌کنند تا بارکد روی اعضای مصنوعی‌شان را بخوانند. الفاظ زشت و رکیک از "لعنتی" تا "فحش" در فیلم وجود دارد و صحنه‌های جنسی هم در فیلم وجود دارد، از جمله یک صحنه بسیار کوتاه در یک باشگاه سکس که شامل برهنه بودن زنان و یک زوج در حال رابطه جنسی است. به‌طور کلی، این فیلم برای هر کسی به جز نوجوانان بزرگ‌تر و مسئول خشن و افسرده است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در جنبه مثبت، کارگردان تازه‌کار میگل ساپوشنیک، بازی‌های خوبی از بازیگرانش می‌گیرد، چه قهرمانان و چه ضدقهرمانان. او به وضوح از صحنه‌های خشونت و خون‌ریزی لذت می‌برد، و به فیلم‌های مورد علاقه‌اش مثل پالپ فیکشن و اولدبوی ارجاع می‌دهد، و فیلم قطعا چند جیغ و داد از تماشاگران خواهد گرفت. با این حال، طرح داستان خیلی منطقی نیست؛ کاملا مشخص نیست که چرا این شرکت می‌خواهد همه مشتریانش را بکشد. آیا این باعث نمی‌شود که درآمد بیشتری نداشته باشد؟به همین ترتیب، افشاگری بزرگ در پایان فیلم کمی ضعیف به نظر می‌رسد. فیلم برای پیشبرد داستان خود زمان زیادی را صرف می‌کند، و با اضافه کردن یک علاقه‌مندی عاشقانه غیرضروری برای قهرمان متأهل، و تقریباً متوقف شدن برای یک دوره ۹۰ روزه تا زمانی که قهرمان (به طنز) در پرداخت هزینه‌های ارگان مصنوعی خود عقب بیفتد. فیلم از نظر مطرح کردن موضوعاتی مانند مراقبت‌های بهداشتی و فساد شرکتی جالب است، اما در نهایت طولانی و با شگفتی‌های کمی است که آن را ارزشمند کند.