ما زود می‌میریم

لاکاس ۱۴ ساله (با بازی الایجا رودریگز) درگیر زندگی باندی در واشینگتن دی‌سی شده است. وقتی برادر کوچکترش میگل (با بازی نیکولاس شان جانی) به باند ملحق می‌شود، لاکاس تصمیم می‌گیرد که هر دو از باند جدا شوند. اما بعد از از دست دادن مقدار زیادی از پول باند، شاید دیگر انتخابی نداشته باشند. خوشبختانه برای برادران، یک کهنه‌سرباز جنگ به نام دنیل (با بازی ژان کلود ون دام) که لاکاس به او مواد می‌فروشد، به کمک آن‌ها می‌آید.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «ما جوان می‌میریم» صحبت کنند. کدام بخش‌ها دلخراش و کدام بخش‌ها هیجان‌انگیز بودند؟ آیا پیامدهایی وجود داشت؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• درباره فرهنگ گروه‌های خلافکار در فیلم بحث کنید. چه چیزی جوانان را به پیوستن به گروه‌های خلافکار ترغیب می‌کند؟ چه اقداماتی می‌توان انجام داد تا از پیوستن افراد به این گروه‌ها جلوگیری شود؟
• دانیال از اختلال استرس پس از سانحه رنج می‌برد. در مورد این وضعیت چه می‌دانید؟ چه چیزی باعث آن می‌شود؟
• زنان در این فیلم چه نقشی داشتند؟ چرا این موضوع می‌تواند مسئله‌ساز باشد؟
• درباره زبان تند و تیز در فیلم «ما جوان می‌میریم» بحث کنید. آیا ضروری به نظر می‌رسد یا اغراق‌آمیز؟ چه تاثیری بر فیلم دارد؟

والدین باید بدانند که فیلم ما جوان می‌میریم، یک فیلم اکشن خشونت‌آمیز در مورد باندهای خلافکار و مواد مخدر است که ژان کلود ون دام در آن نقش‌آفرینی می‌کند. بیشتر صحنه‌های خشونت بسیار خشن و گرافیکی هستند و شامل شخصیت‌هایی می‌شود که با چاقو کشته می‌شوند، تیر می‌خورند و تا حد مرگ کتک می‌خورند. در بخشی از فیلم، میگل ده ساله (با بازی نیکولاس شان جانی) به عنوان بخشی از ورودش به زندگی باندهای خلافکار، توسط گروهی از مردان مشت و لگد می‌خورد. در صحنه‌ای دیگر، یکی از شخصیت‌ها توسط یک موتورسیکلت کشیده می‌شود و سپس با چاقو کشته می‌شود. در حین برگزاری یک مراسم عروسی، یکی از مهمانان مورد حمله قرار می‌گیرد و مورد تجاوز قرار می‌گیرد، اما توسط رینکون (با بازی دیوید کاستانیدا) نجات پیدا می‌کند که وارد می‌شود و متجاوز را تا حد مرگ کتک می‌زند. دنیل (ون دام) یک کهنه‌سرباز جنگ است که از PTSD رنج می‌برد و به دلیل جراحتی که دارد، فقط می‌تواند از طریق یک اپلیکیشن صوتی در تلفن همراهش ارتباط برقرار کند. او فلش‌بک‌های منظم به جنگ دارد -- در یکی از این فلش‌بک‌ها، ما شاهد شلیک به یک پسر جوان و کشته شدن او روی زمین هستیم. دنیل یکی از شخصیت‌های متعددی است که مواد مخدر را از لوکاس چهارده ساله (با بازی الیجا رودریگز) خریداری می‌کند. بازیگران زن در این فیلم عمدتا نادیده گرفته شده‌اند و اعضای باندهای خلافکار -- که همگی از تبار السالوادوری هستند -- کلیشه‌هایی هستند که بارها و بارها قبلا دیده‌ایم. در سراسر فیلم، الفاظ زشت و ناسزاهای شدیدی وجود دارد، از جمله استفاده مکرر از کلمات "motherf----r"، "s--t"، "ass" و "bitches". برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم با ریتم بسیار تندی شروع می‌شود، واکنش اولیه این است که خود را محکم ببندید و از تماشا لذت ببرید، اما متاسفانه خیلی زود از نفس می‌افتد. طرفداران ژان کلود ون دام از دیدن "عضلات بروکسل" بر پرده‌ی سینما خوشحال خواهند شد. اما در حالی که انتظار نداریم این ستاره‌ی اکشن کهنه‌کار حرکات بالا تنه‌ی معروفش را انجام دهد، در اینجا چیزی بیشتر از یک اجرای دست و پا چلفتی و پر از ژست‌های دست نمی‌بینیم. این خیلی حیف است، چون شخصیت دنیل -- یک کهنه‌سرباز جنگ، معتاد به مواد مخدر و مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه، که تنها راه ارتباطی‌اش از طریق یک اپلیکیشن صوتی است -- یک ایده‌ی جالب است. اما شاید بهتر بود این نقش به یک بازیگر باتجربه‌تر سپرده می‌شد.در پایان فیلم ما جوان می‌میریم، که یک تیراندازی گروهی است، هرگونه حس همدردی با شخصیت‌ها از بین رفته است. که البته این موضوع باعث می‌شود که با توجه به لرزش دوربین و آشفتگی صحنه‌ها، تشخیص کشته‌شدگان و بازماندگان دشوار باشد. صحنه‌های طولانی از ساختمان کاپیتول و بنای یادبود واشینگتن، به نوعی اشاره به یک نقد اجتماعی-سیاسی عمیق‌تر دارد که هرگز به طور کامل بررسی نمی‌شود. در عوض، آنچه باقی می‌ماند، پوسته‌ای از یک فیلم است که قوی‌ترین اجزای آن بارها و بارها تکرار شده‌اند، اما بهتر از این اجرا نشده‌اند.