گرسنگی

گرسنگی داستان واقعی گروهی از زندانیان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و تلاش آن‌ها برای به دست آوردن وضعیت سیاسی از طریق مجموعه‌ای از اعتراضات شدید است که در اعتصاب غذای مرگباری به اوج می‌رسد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم گرسنگی صحبت کنند. آیا صحنه‌های خونین و دلخراش بیش از حد بودند؟ آیا صحنه‌های خشونت‌آمیز به روایت داستان به شیوه‌ای موثر کمک کردند؟ آیا صحنه‌ها تکان‌دهنده یا هیجان‌انگیز بودند؟ چرا؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز، حساسیت کودکان را نسبت به خشونت کاهش می‌دهد؟
• دربارهٔ «درگیری‌ها» در ایرلند شمالی صحبت کنید. قبل از دیدن این فیلم چه می‌دانستید؟ آیا شما را تشویق کرده است که بیشتر بدانید؟ چگونه با کودکان دربارهٔ خشونت، جرم و جنایت و جنگ صحبت کنیم؟
• سندز چگونه شجاعت و پشتکار خود را نشان داد؟ چرا داشتن این خصوصیات اخلاقی مثبت است؟ با وجود این ویژگی‌ها، چرا برخی ممکن است او را مجرم بدانند و نه الگوی رفتاری؟

والدین باید بدانند که فیلم «گرسنگی» یک درام دلهره‌آور و برنده جایزه بفتا است که به زندگی در یک زندان ایرلندی شمالی می‌پردازد، جایی که نگهبانان به‌طور وحشیانه‌ای زندانیان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) را که در اعتراضات شرکت دارند، کتک می‌زنند. این فیلم بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده و داستان تلاش زندانیان برای به دست آوردن وضعیت سیاسی، از جمله بابی سندز (مایکل فاسبندر)، عضو واقعی IRA را روایت می‌کند. در طول اعتراضات، زندانیان فقط با پتو دیده می‌شوند، در سلول‌هایی که با مدفوع خودشان پوشانده شده زندگی می‌کنند و در نهایت در یک اعتصاب غذای مرگبار شرکت می‌کنند. خشونت فیلم تکان‌دهنده است و پیامدهای خونین، وحشتناک و واقع‌گرایانه‌ای دارد. آثار پزشکی اعتصاب غذا بدون هیچ ملاحظه‌ای در صحنه‌های ناراحت‌کننده‌ای از پوسیدگی بدن به تصویر کشیده شده است. فاسبندر برای این نقش وزن کم کرد و ظاهر بدنی افراطی او به عمد تکان‌دهنده است. در فیلم به ندرت از زبان تند و زننده استفاده شده که شامل کلمات فحش و ناسزا می‌شود. صحنه‌های زیادی از برهنه بودن مردان وجود دارد که زندانیان را برهنه نشان می‌دهد. در یکی از صحنه‌ها، مردی زیر پتو خود ارضا می‌کند. اخلاقیات کسانی که در قدرت هستند و دلایل پشت اعتراضات، موضوعاتی هستند که می‌توان درباره آنها بحث کرد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

استیو مک‌کوئین، کارگردان، برای این درام تاثیرگذار که بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده، جایزه بفتای ۲۰۰۸ برای بهترین تازه‌وارد را به دست آورد. با توجه به کیفیت فیلم گرسنگی و آثار بعدی او (۱۲ سال بردگی، شرم) این جایزه یکی از مستحق‌ترین جوایز اهداشده بود. این فیلم ۹۶ دقیقه‌ای، به دلیل تاثیرگذاری‌اش، خسته‌کننده است. مک‌کوئین استدلال خاصی در مورد مسائل بسیار پیچیده و سیاسی مطرح نمی‌کند. اما از آن‌ها دوری هم نمی‌کند. در صحنه‌ای استادانه، زندانی بابی سندز (مایکل فاسبندر) و کشیش پدر دومینیک موران (لیام کانینگهام) در یک سکانس ۲۰ دقیقه‌ای بدون وقفه در مورد اخلاق اعتصاب غذای سندز صحبت می‌کنند.ماک‌کوئین انتخاب‌های الهام‌بخش زیادی در جهت‌گیری‌های فیلم انجام می‌دهد. این فیلم‌برداری نفس‌گیر از داستانی سرشار از خشونت، خون، کرم و فضولات انسانی به وجود آمده است. بازی‌ها نیز به‌طور کلی درخشان هستند، با دگرگونی فیزیکی شگفت‌انگیز فاسبیندر که در رتبه دوم بعد از بازیگری او قرار دارد. فاسبیندر به وضوح به اندازه ماک‌کوئین متعهد بود و تلاش‌های آن‌ها به یک شاهکار سینمایی منجر شد. با این حال، بعد از تماشای فیلم بهتر است کمی قدم بزنید.