در معرض دید

در سریال «در دیدِ آشکار»، مری مک‌کورمک در نقش مری شانون، مارشال ایالات متحده، ظاهر می‌شود. زنی که از طریق کمک به دیگران در یک برنامه محافظت از شاهدان فوق‌العالی محرمانه دولتی امرار معاش می‌کند. شغل مری به‌تنهایی به‌اندازه کافی پراسترس است، بدون در نظر گرفتن درام‌های اضافی که از جانب مادر الکلی‌اش (لسلی آن وارن) و خواهر جوان و سرکشش (نیکول هیلتز) به او تحمیل می‌شود، و همچنین رابطه‌اش با دوست‌پسرش رافائل (کریستین دِلَ فوئنته) که مدام قطع و وصل می‌شود. خوشبختانه شریکش (فردریک ولر) تا به حال فقط یک دوست بوده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این واقعیت صحبت کنند که شخصیت اصلی این نمایش، زنی با اراده قوی و عیب‌های آشکار است. آیا عادت مری به نوشتن لیست‌ها چیزی در مورد شخصیت او به بیننده می‌گوید؟ به عنوان زنی که در زمینه‌ای عمدتاً مردانه کار می‌کند، چه نوع چالش‌هایی را در کارش مواجه می‌شود؟ چه تکنیک‌ها و استراتژی‌هایی را برای غلبه بر آنها به کار می‌گیرد؟ آیا از مری تحسین می‌کنید؟ چرا بله یا خیر؟ آیا می‌توانید به قهرمانان زن دیگری مثل او در تلویزیون فکر کنید؟ چرا در سریال‌هایی مثل این، نقش‌های اصلی مرد بیشتر از نقش‌های زن هستند؟

والدین باید بدانند که اگرچه این درام دقیقاً برای نوجوانان بزرگسال نامناسب نیست، اما خشونت شدید (زخم‌های گلوله، چاقو و غیره) و تلمیحات جنسی (لغت‌های عامیانه، برهنگی جزئی) آن را مناسب‌تر برای مخاطبان اصلی‌اش، یعنی بزرگسالان، می‌کند. صحنه‌هایی شامل دختری که با سینه بریده شده به قتل رسیده است، زنی که در تلفن ارگاسم تقلبی دارد تا یک تماس‌گیرنده مرد را متقاعد کند که با زن دیگری رابطه جنسی دارد، و موارد دیگر. زبان شامل کلماتی مانند «بیچ» و «اس» است و شخصیت‌ها سیگار می‌کشند، الکل مصرف می‌کنند و از مواد مخدر استفاده می‌کنند.

مری یک الگوی زنانه متفاوت و تازه‌کننده است، از آن دست زن‌هایی که دو بار فکر نمی‌کنند تا وارد دستشویی مردانه شوند، ابعاد ابزار مردانه را دست‌کم بگیرند و چند ثانیه بعد، یک صابون را به سمت اندام تناسلی او پرتاب کنند. اما نویسندگان این سریال تلاش می‌کنند تا مری را با نقص‌هایی در زندگی شخصی‌اش، واقعی‌تر نشان دهند. مشخص نیست که آیا این تلاش عمدی است تا او را قابل درک‌تر کند یا بیانی ظریف در مورد این موضوع که آیا زنان واقعا می‌توانند همه چیز را داشته باشند. اما شاید هر دو مورد باشد.طرح‌های این نمایش می‌تواند پیچیده باشد و شخصیت‌های فرعی اغلب یک‌بعدی به نظر برسند. اما با نگاه منحصر به فردش به قدرت زنان، این نمایش احتمالا مخاطبان خود را پیدا می‌کند. در هر صورت، نمایش‌های زیادی وجود ندارند که درباره زنی باشند که قدرت را در دست می‌گیرد و پمپ‌های قدرت را با اسلحه و کفش‌های راحت عوض می‌کند.