تقدیس

در تقدیس، گریس (جنا مالون) پس از شنیدن خبر مرگ برادرش به یک صومعه دورافتاده اسکاتلندی سفر می‌کند. او به دلیل مشکوک بودن داستان گفته شده توسط راهبه‌ها و پلیس محلی، تحقیقات بیشتری انجام می‌دهد و حقیقت ناراحت‌کننده‌ای را در مورد اتفاقات رخ داده و ارتباط احتمالی خودش با آن‌ها کشف می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در تقدیس صحبت کنند. آیا خون و خونریزی بیش از حد به نظر می‌رسید؟ آیا صحنه‌های خشونت به روایت موثر داستان کمک کرد؟ آیا تکان‌دهنده یا هیجان‌انگیز بود؟ چرا؟ آیا مواجهه با رسانه‌های خشونت‌آمیز، حساسیت کودکان را نسبت به خشونت کاهش می‌دهد؟
• سبک ترسناک اغلب به شدت به کلیشه‌ها و قواعد متکی است. در این فیلم چه کلیشه‌هایی را مشاهده کردید و تاثیر آنها بر فضای فیلم و داستان چه بود؟ چه چیزی باعث جذابیت فیلم‌های ترسناک می‌شود؟
• در این فیلم، دین چگونه به تصویر کشیده شده بود؟ آیا کلیسای کاتولیک به صورت مثبت یا منفی نشان داده شده بود؟ برخی از ویژگی‌های شخصیتی راهبه‌ها و کشیش چگونه بود؟
• فیلم دارای یک قهرمان زن قدرتمند در نقش اصلی است. برخی از نقاط قوت شخصیت او چه بودند؟ چگونه او را در مقایسه با نقش‌های اصلی زن در فیلم‌های ترسناک ارزیابی می‌کنید؟ آیا فکر می‌کنید فیلم با یک قهرمان مرد تاثیر متفاوتی می‌داشت؟
• درباره‌ی استفاده از زبان تند و خشن در فیلم صحبت کنید. این نوع زبان چه تاثیری بر فیلم داشت؟ آیا انتظار می‌رود در فیلمی مثل این، از این نوع زبان استفاده شود؟

والدین باید بدانند که تقدیس فیلمی ترسناک با اعمال خشونت‌آمیز و تصاویر خونین است، از جمله اجساد، خنجرزدن، شکنجه و بریدن مچ دست. پس از خودکشی ظاهری برادرش، گریس (جنا مالون) از یک صومعه در منطقه‌ای دورافتاده از اسکاتلند بازدید می‌کند تا در مورد مرگ او تحقیق کند. در آنجا با گروهی مخفی از راهبه‌ها و یک کشیش از واتیکان، پدر رومرو (دنی هیوستون) مواجه می‌شود. صحنه‌هایی شامل بچه‌هایی که در قفس حبس شده‌اند و بچه‌ای که کشته می‌شود، به‌طور جزئی در صفحه نمایش وجود دارد. شخصیت‌ها نیز با چاقو زخمی می‌شوند، توسط ماشین‌ها مورد اصابت قرار می‌گیرند و سنگ‌های سنگینی بر سینه‌شان قرار می‌گیرد. ظاهر شدن ارواح و نور کم باعث حفظ جو تنش‌زای در طول فیلم می‌شود. در حالی که طرفداران فیلم‌های ترسناک احتمالاً از قلمرو آشنا با اعتماد به نفس و گاه با ظرافت هنری لذت خواهند برد، تصاویر خشونت‌آمیز، زبان قوی - از جمله "لعنتی" و "خرافات" - و موضوعات بالغانه باعث می‌شود که این فیلم برای کودکان و نوجوانان جوان نامناسب باشد. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

کارگردان فیلم‌های «ترسناک»، «مثلث»، «مرگ سیاه» و «جدایی» این بار دست به ساخت یک ترسناک فراطبیعی/ماورایی در فضایی آکنده از وحشت زده است. مناظر خوفناک، موسیقی کرال، ساختمان‌های پیچ در پیچ، ارواح و رفتارهای مشکوک کشیش‌ها، همه و همه باعث شده‌اند تا کلیشه‌های ژانر در این فیلم به کار گرفته شوند. طرفداران ترسناک‌های روانشناسانه با ریتم کند، قطعاً از فضای آشنا و ترس‌های ناگهانی فیلم لذت خواهند برد. بازی قدرتمند مالون در نقش اصلی و حضور پررنگ دنی هیوستون در نقش پدر رومِرو از واتیکان، به همراه هجوم پیچش‌ها و چرخش‌های داستانی، باعث شده‌اند تا این فیلم از یک ترسناک کلیشه‌ای فراتر رود، هرچند که این پیچش‌ها و چرخش‌ها گاهی به مرز از هم گسیختن فیلم می‌رسند. «تقدیس» یک افزوده محکم به ژانر است و بار دیگر اثبات می‌کند که کریستوفر اسمیت می‌تواند با اعتماد به نفس به هر گوشه تاریک این ژانر قدم بگذارد.