راجما چاول

راج (ریش کاپور) می‌خواهد رابطه بهتری با پسرش کبیر (انی رود تانوار) داشته باشد، بعد از اینکه آن‌ها از خانه‌شان در دهلی نو به محله قدیمی‌تری از شهر نقل مکان کرده‌اند، بعد از فوت مادر کبیر. اما کبیر تمایلی به برقراری ارتباط با پدرش ندارد و ترجیح می‌دهد به گوشی هوشمندش نگاه کند و در گروه موسیقی‌اش بنوازد. راج به فیسبوک می‌پیوندد تا با کبیر ارتباط برقرار کند، اما کبیر دوستی او را رد می‌کند و بلاکش می‌کند. دوستان راج راه‌حلی جدید پیشنهاد می‌دهند: وانمود کن یک دختر از کانادایی هستی و با کبیر در فیسبوک دوست شو با نام مستعار "تارا". تارا با استفاده از عکس یک زن جوان جذاب که در اینترنت از عکس‌های حساب‌های فیسبوک بسته پیدا شده، ساخته می‌شود. تارا و کبیر با هم دوست فیسبوکی می‌شوند و دائماً با هم پیام رد و بدل می‌کنند. یک ارتباط واقعی شکل می‌گیرد، اما حقیقت زمانی آشکار می‌شود که گروه موسیقی کبیر در یک خانه پر از جمعیت اجرا می‌کند و کبیر تارا را در میان تماشاگران می‌بیند. تارا در واقع سحر (ایمرا داستور) است که در یک سالن آرایشگاه کار می‌کند، از خانواده‌اش دور افتاده و از جذابیت و زیبایی‌اش برای گرفتن پول از دوست‌پسر ثروتمندش استفاده می‌کند. کبیر باور نمی‌کند چشمانش را، و بلافاصله جذب تارا می‌شود، اما سحر گیج و مبهوت فرار می‌کند، گیج از اینکه چطور کبیر به نظر می‌رسد که او را می‌شناسد، و کبیر را گیج‌تر از قبل رها می‌کند. حالا راج باید راهی برای پیدا کردن سحر پیدا کند، او را در جریان نقشه‌اش که حالا اشتباه از آب درآمده بگذارد، و سحر را متقاعد کند که با نقشه او همراه شود و فریبکاری را بدون اینکه رابطه‌اش با کبیر را به‌طور کامل نابود کند، پایان دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد موضوعات و مسائل مطرح‌شده در فیلم راجما چاول صحبت کنند. چگونه این فیلم موفق شد برخی از مسائل جدی‌تر را با کمدی متعادل کند؟
• برخی از روش‌هایی که فیلم از طریق آن به بررسی تفاوت‌ها بین سنت و مدرنیته، «شکاف نسلی» و تفاوت‌ها بین حمایتی که از جامعه می‌آید و تاییدیه‌ای که از رسانه‌های اجتماعی می‌آید، می‌پردازد، چیست؟
• چگونه می‌توان گفت که محیط در این فیلم تقریباً مانند یک شخصیت بود؟ آیا می‌توانید چند مثال از فیلم‌هایی بزنید که در آن‌ها محیط نقش مهمی در داستان کلی ایفا می‌کند؟

والدین باید بدانند که راجما چاول یک فیلم کمدی-درام هندی محصول ۲۰۱۸ است که در آن پدری سنتی تلاش می‌کند با وانمود کردن به عنوان یک زن جوان جذاب در رسانه‌های اجتماعی با پسرش ارتباط برقرار کند. در حالی که فیلم لحظات کمدی زیادی دارد، اما به موضوعات جدی مانند خودکشی، سقط جنین و مضامینی مانند اهمیت جامعه در زندگی واقعی در مقابل تایید و اعتبار رسانه‌های اجتماعی نیز می‌پردازد. در سراسر فیلم الفاظ زشت و ناسزا وجود دارد. شخصیت‌ها الکل مصرف می‌کنند و ماری‌جوآنا می‌کشند. برخی خشونت‌ها: دوست‌پسر سابق و دوستانش در خیابان به شخصیت اصلی حمله می‌کنند و او را کتک می‌زنند؛ شخصیت اصلی در تلافی با یک چوب بزرگ به سمت ماشین دوست‌پسر سابق می‌رود و آن را خرد می‌کند و سپس با کمک دوستانش او را کتک می‌زند. در یک دعوای بار، یک شخصیت بطری آبجو را روی سر کسی که با او درگیر است می‌شکند. دوست‌پسرها و دوست‌دخترها با هم داد و فریاد و هل دادن دارند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در اوایل پرده دوم، جادویی در RAJMA CHAWAL رخ می‌دهد. قبل از این، فیلم به نظر می‌رسد که بدترین داستان‌های کلیشه‌ای درباره اختلاف نسل‌ها باشد، از آن نوع که پدر معنی "LOL" را نمی‌داند و پسر فقط می‌خواهد با گوشی هوشمند و موسیقی ایندی راکش تنها باشد. اما بعد، وقتی کبیر از کوچه‌ای باریک در محله سنتی خانواده‌اش عبور می‌کند، رژه‌ای از اهالی، همه افراد منحصر به فرد، با لباس‌های زردرنگ و صورتی، و همه بسیار زیبا. متوجه می‌شوید که فیلم کلیشه‌ای نیست که به نظر مقدر به آن باشد، بلکه کاوش عمیق‌تری از معنای واقعی "جامعه" است، در مقابل جایگزین‌های مدرن‌تر برای جامعه.این فیلم کمدی و درام، درباره سنت‌ها و تحول است، درباره اینکه چطور می‌توان همزمان شهروند یک محله و شهروند جهانی بود و تلاش کرد تا با کسانی که باید بیشترین ارتباط را با آنها داشت، ارتباط برقرار کرد. گرچه تمایل به نزدیک شدن به ملودرام وجود دارد، اما شخصیت‌ها، دیالوگ‌ها و بازیگری، به خوبی به شخصیت‌ها بعد سوم می‌دهند. محله چندی چوک و کل شهر دهلی نو، به قدری پررنگ هستند که خودشان مثل شخصیت‌های فیلم به نظر می‌رسند. این فیلم زیبا، فراتر از تصورات اولیه، پیام‌های زیادی را منتقل می‌کند.