پرستار

مادر مجرد پرنیل (فانی لوئیز برنث) به دانمارک مهاجرت می‌کند تا به عنوان پرستار ثبت‌شده کار خود را آغاز کند و تحت حمایت باتجربه‌ترین پرستار بخش اورژانس قرار می‌گیرد. در حالی که او جایگاه خود را پیدا می‌کند و تمام تلاش خود را برای بیمارانش به کار می‌گیرد، خطری در نزدیکی کمین کرده است—یک شخصیت مرموز به نظر می‌رسد که بیماران آسیب‌پذیر را مسموم می‌کند، قلب‌شان را متوقف می‌کند و آن‌ها را به سمت ایست قلبی می‌فرستد. از طریق یک سری فلش‌بک، منشأ قاتل بیمارستان شروع به آشکار شدن می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد عناصر متمایز این نمایش از سایر داستان‌های جنایی بحث کنند. آیا تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد که به دلیل هلندی بودن این نمایش باشد؟ از نظر شما این نمایش در روایت داستان و پردازش شخصیت‌ها چه نقاط قوتی دارد؟
• پرستار، پرسش‌هایی را در مورد افشاگری و دشواری‌های پرسش از یک فرد قدرتمند مطرح می‌کند. آیا مثال‌های واقعی از افشاگران وجود دارند که با چالش‌های مشابهی روبرو شده باشند؟
• چرا فکر می‌کنید این نمایش انتخاب کرده که بیشتر بر راز اینکه چرا قتل‌ها انجام می‌شود تمرکز کند، تا اینکه چه کسی آن‌ها را انجام می‌دهد؟ این چگونه بر روایت داستان و درگیر شدن مخاطب با داستان تأثیر می‌گذارد؟

والدین باید بدانند که فیلم پرستار، یک تریلر پرتنش است که در آن بیماران بیمارستان به قتل می‌رسند. مردی خودکشی می‌کند و خانواده و دوستانش می‌گویند او آن‌ها را ترک کرده و نمی‌توانند باور کنند که او «از زندگی دست کشید». همچنین محتوای جنسی وجود دارد، از جمله افرادی که در مورد زنی که با یک مرد به خانه می‌رود و با مرد دیگری «معاشقه می‌کند» و زنی که در اتاق داروخانه بیمارستان با یک دکتر رابطه جنسی دارد، غیبت می‌کنند. زنی در کف باشگاه با مردی که به تازگی ملاقات کرده، معاشقه می‌کند. او می‌گوید با او می‌رود تا ببیند واقعاً خال‌کوبی روی «آلت تناسلی» او وجود دارد یا نه. پرستاری در حال تعویض لباس در اتاق رختکن نشان داده می‌شود که فقط سوتین به تن دارد. بزرگسالان یکدیگر را می‌بوسند و صحنه‌ای وجود دارد که در آن پرستاری که در حال انجام احیای قلبی ریوی بر روی مردی است، به عمد به صورت جنسی نمایش داده می‌شود. همچنین الفاظ رکیک مانند «لعنتی»، «جهنم»، «احمق»، «آلت تناسلی» و «فحش» وجود دارد.

یک داستان جنایی جذاب که بر روی "چه کسی آن را انجام داد" تمرکز ندارد، بلکه بر روی "چرا" تمرکز دارد. پرستار یک فضای آرام اما شوم خلق می‌کند که علی‌رغم قرار گرفتن در بیمارستان، احساس سرد و بی‌روح نمی‌دهد. آسیب‌پذیری بیماران تأکید شده و تجربه‌ای واقعاً آزاردهنده ایجاد می‌کند، و دو بازیگر زن اصلی شیمی پویایی دارند که بینندگان را مشتاق به دیدن بیشتر می‌کند. در برخی مواقع، داستان کمی ضعیف به نظر می‌رسد و شباهت‌هایی با دیگر سریال‌ها و فیلم‌های اخیر (دکتر دث، پرستار خوب) ممکن است برخی را کمی ناامید کند. با این حال، این نمایش یک نقد به‌موقع در مورد چالش‌های افشاگری و پرسش از کسانی است که در موقعیت‌های قدرت قرار دارند.