پس از خواندن، بسوزانید.

اجبار به ترک شغل تحلیلگری در سازمان سیا، آزبورن کاکس (با بازی جان مالکوویچ) سوگند یاد می‌کند که خاطراتش را بنویسد -- در بین نوشیدن هر چیزی که در لحظه در دسترس دارد. همسر سردش، کیتی (با بازی تیلدا سوئینتن) نمی‌تواند خود را به همدردی وادار کند؛ او خیلی مشغول خوابیدن با هری پفر (با بازی جرج کلونی) است، یک مارشال فدرال متأهل که به خیانت، دو و میدانی، و کفپوش‌های چوبی علاقه دارد. سپس بیانیه در حال پیشرفت آزبورن -- و یک عالمه اطلاعات شخصی دیگر -- به سرقت می‌رود، و به دست مربی بدنساز کم‌هوش چاد فلدهایمر (با بازی برد پیت) و همکارش لیندا لیتزکی (با بازی فرانسیس مک‌دورمند) می‌افتد، که به شدت آرزوی جراحی پلاستیک دارد. لیندا فکر می‌کند که دست‌نوشته (و ظاهراً رازهایش) می‌تواند بلیطش به شهر زیبایی باشد، و او و چاد را به سمت جاده‌ای بسیار آشفته می‌کشاند. و آنها تنها کسانی نیستند که در این مسیر قرار دارند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اینکه آیا می‌توان از شخصیت‌های این فیلم به عنوان الگو استفاده کرد، صحبت کنند. چه چیزی باعث می‌شود که آن‌ها به این شکل رفتار کنند؟ چه شباهت‌هایی بین این شخصیت‌ها و شخصیت‌های فیلم‌های دیگر برادران کوئن وجود دارد؟ به‌طور کلی، این فیلم در مقایسه با فیلم‌های دیگر برادران کوئن چگونه است؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد اینکه چگونه در این فیلم از موضوعات جزئی، مسائل بزرگی ساخته می‌شود، بحث کنند. چگونه این وضعیت به‌سرعت وخیم می‌شود؟ نوجوانان: آیا تا به حال در شرایطی قرار گرفته‌اید که کنترل آن از دستتان خارج شده باشد؟ در آن شرایط چه کاری انجام دادید؟

والدین باید بدانند که این فیلم کمدی عجیب و غریب شباهت‌های زیادی با آثار دیگر برادران کوئن دارد: بسیار خنده‌دار و بسیار خشن است. صحنه‌های جنسی زیادی (هرچند برهنگی زیادی ندارد) و فحاشی (فحش‌های فراوان) وجود دارد و شخصیت‌ها الکل می‌نوشند، دست به دستکاری می‌زنند و هر کاری که لازم باشد برای پیشبرد منافع خودخواهانه‌شان انجام می‌دهند. اما نوجوانان ممکن است بخواهند آن را ببینند، هم به دلیل بازی برد پیت و جرج کلونی و هم به دلیل اینکه بسیاری از کمدی‌های قبلی کوئن‌ها به فیلم‌های محبوب فرقه‌ای تبدیل شده‌اند (فارگو، آریزونا را بگیر، بزرگراه گمشده). برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

شوخی‌های بامزه و بی‌شرمانه، سوزاندن بعد از خواندن با شادی به فیلم‌های جاسوسی حمله می‌کند و از هیچ، واقعاً یک داستان بزرگ می‌سازد. این کمدی با تصاویر ماهواره‌ای و قدم‌های شرور در تیتراژ آغازین شروع می‌شود و از آن به بعد ادامه می‌یابد. در دنیای دیوانه برادران کوئن، هیچ چیز مقدس نیست، نه ازدواج، نه دوستی و نه حتی سازمان سیا. خشونت، شوخی‌ها را برجسته می‌کند (شما می‌خندید؛ نمی‌توانید جلویش را بگیرید). برادران کوئن، گروهی از بازیگران بی‌نظیر را گرد هم آورده‌اند و یک کمدی سیاه قوی را به وجود آورده‌اند. با پیت (بامزه‌تر از همیشه) شروع کنید، سپس کمی از سوینتون، جرعه‌ای از کلونی و برای اندازه‌گیری کافی، مقدار زیادی از مالکوویچ را اضافه کنید. اما در واقع مک‌دورماند است که فیلم را در دست دارد؛ لیندا آنقدر ناامید و در عین حال دوست‌داشتنی است که دیوانگی‌ای که به وجود می‌آورد تقریباً قابل درک است.با این حال، سوختن بعد از خواندن، فارگو نیست. با وجود تمام جسارت آن، واقعاً آنقدر بی‌پروا نیست. آنقدرها هم مرزها را به چالش نمی‌کشد—حداقل برای یک فیلم برادران کوئن. تا حدی الهام‌بخشی و به قول یکی از شخصیت‌ها، هدفی را کم دارد. منظورم این نیست که داشتن هدفی ضروری است. اما وقتی شخصیت‌ها به راحتی اینجا مصرف می‌شوند، نمی‌توانید از پرسیدن آن سؤال خودداری کنید. از طرف دیگر، شاید همیشه به دلیلی برای خندیدن بلند نیاز نداشته باشیم.