آخرین بازماندگان

پس از گذشت بیش از یک دهه از فرار از خشونت و هرج و مرج جنگ، تروئی (استیون مویر) و پسرش جیک (درو ون آکر) زندگی خود را در جنگل دورافتاده‌ای دور از دسترس جامعه ساخته‌اند. تروئی مصمم است که آنها آخرین بازماندگان باشند، و جیک را برای دفاع از خود و مراقبت از خود آموزش داده است. زمانی که جیک مجبور می‌شود برای پیدا کردن دارو برای تروئی، امنیت بهشت خود را ترک کند، به زنی مرموز به نام هنریتا (الیشا سیلورستون) علاقه‌مند می‌شود، اما مطمئن نیست که بتواند به او اعتماد کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایلی که افراد خود را منزوی می‌کنند (از نظر جسمی و عاطفی) و اینکه آیا این کار بیشتر مضر است تا مفید، صحبت کنند. آیا امروزه برای افراد راحت‌تر است که خود را از دنیا منزوی کنند؟
• چگونه داستان تروي و درو مشابه داستان آماده‌سازان واقعي روز قيامت است؟ به نظر شما تاثير زندگي كردن براي بدترين شرايط چيست؟
• جیک و هنریتا چگونه شجاعت خود را به نمایش می‌گذارند؟ اغلب شجاعت را در مواجهه با تهدیدات بیرونی می‌دانیم؛ اما فیلم آخرین بازماندگان چگونه شجاعت مواجهه با خود را به تصویر می‌کشد؟ و چرا این یک قدرت شخصیتی مهم است؟
• درباره خشونت در فیلم آخرین بازماندگان بحث کنید. در صحنه‌های ابتدایی فیلم که با ورود یک مهاجم همراه است، چطور فیلم‌سازان حس عدالت و اشتباه شما را درگیر کردند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟

والدین باید بدانند که آخرین بازماندگان، یک تریلر پسا-آخرالزمانی است در مورد روش‌هایی که مردم خود را منزوی می‌کنند، چه از نظر جسمی و چه عاطفی، چه به صورت واقعی و چه به صورت مجازی، در تلاشی برای جلوگیری از آسیب دیدن. شخصیت‌ها در محیطی زندگی می‌کنند که شعار آن «اول شلیک کن، بعداً سؤال بپرس» است. اسلحه‌ها همه جا حضور دارند و رفتارهای تهدیدآمیز، تهدید با سلاح و خشونت مرگبار اسلحه فراوان است، هرچند با خونریزی اندک. صحنه‌های اصلی رابطه جنسی تصویری نیستند، اما - یا شاید باسن - بازیگر نقش مکمل، درو ون آکر، اغلب و به طور گسترده در حالتی برهنه از پشت به تصویر کشیده می‌شود. یک شخص زخمی که به داروهای مسکن دسترسی ندارد، ویسکی می‌نوشد. الفاظ رکیک گاه‌به‌گاه شامل «س--ت» و «ف--ک» است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

آماده شوید تا در این تریلر خشن پادآرمانشهری فروبروید. می‌توان آن را جیک: پرتره‌ای از یک بقاگرا نامید، به سبک فیلم‌های دهه ۷۰ مانند طلوع: پرتره‌ای از یک نوجوان فراری و سارا ت: پرتره‌ای از یک نوجوان الکلی. آن فیلم‌ها به‌عنوان داستان‌های هشداردهنده برای نوجوانان ساخته شدند و به‌نوعی، آخرین بازماندگان هم احساس مشابهی را القا می‌کند. مانند یک پرتره، جیک را در مرکز، واضح و درخشان می‌بینیم، درحالی‌که همه چیز پیرامونش تار است. سپس، انگار فیلتر به‌آرامی برداشته می‌شود، جزئیات پیرامون جیک واضح‌تر می‌شوند، تا اینکه تصویری کاملاً متفاوت را می‌بینید. و، به‌جز مسائل پسا-آخرالزمانی، این واقعاً داستانی است درباره رابطه‌ای سرشار از عشق و اعتماد بین یک پدر و پسر و اینکه کودکان چگونه جهان را از نگاه مراقبان خود می‌بینند، همان‌طور که به آن‌ها ارائه می‌شود. می‌توانید فیلم را در دو سطح مختلف تفسیر کنید: برای داستانی که ارائه می‌دهد -- که بسیار گیراست -- یا استعاره‌ای که نشان می‌دهد، و اینکه چگونه می‌تواند به والدینی که بیش‌ازحد محافظه‌کار هستند یا اصرار دارند که فرزندانشان جهان‌بینی آن‌ها را به اشتراک بگذارند، تعمیم داده شود.تنهایی موضوع اصلی فیلم است که از طریق دو شخصیت مسن‌تر آن بررسی می‌شود. تروئی جیک را در جنگل بدون هیچ تماس انسانی دیگری بزرگ کرد؛ این تنها راهی بود که او فکر می‌کرد می‌تواند پسرش را ایمن نگه دارد. وقتی جیک باید محل دورافتاده‌شان را ترک کند، هنریتا را می‌بیند، که انتخاب کرده در انزوا زندگی کند تا از شلوغی و سردرگمی شهرها فرار کند. انتخاب‌هایی که او می‌کند با هرگونه منطق و عقل سلیم در تضاد است، اما اگر بتوانید تعلیق عدم اعتقاد را داشته باشید، لبه‌های مه‌آلود داستان شروع به روشن شدن می‌کنند. یک عشق میانسالی و جوانی وجود دارد که ممکن است بینندگان را به بررسی پیش‌داوری‌های خود وادار کند، اما باز هم صبر داشته باشید. آنها همه شخصیت‌های غیرمنتظره‌ای هستند و بعید است که همه چیز را متوجه شوید، که همیشه تازگی دارد. این فیلم مستقل قرار نیست زندگی‌ها را تغییر دهد، اما برای یک شب سرگرمی، قطعاً به خانواده‌تان چیزی برای صحبت کردن می‌دهد.