گورستان حیوانات خانگی

در فیلم گورستان حیوانات خانگی، دکتر لوئیس کرِید (جیسون کلارک) و خانواده‌اش، شامل همسرش ریچل (امی سامتس)، دخترش الی (جت لارنس) و پسر خردسالش گیج، از بوستون به یک شهر کوچک در ایالت مین نقل مکان می‌کنند تا کمی از سرعت زندگی‌شان بکاهند. متاسفانه خانه جدیدشان در نزدیکی یک جاده ترانزیتی قرار دارد و وسایل نقلیه سنگین بدون هشدار با سرعت از آنجا عبور می‌کنند. ریچل و الی همچنین یک گورستان حیوانات خانگی را در جنگل، نه چندان دور از خانه‌شان، کشف می‌کنند. سپس یک جوان که لوئیس نتوانسته جان او را نجات دهد، با یک هشدار به سراغ لوئیس می‌آید. در همین حال، ریچل توسط تصاویر خواهر مرده‌اش آزار می‌بیند. بعد از اینکه گربه خانواده، چرچ، در جاده کشته می‌شود، همسایه‌ای دوستانه به نام جاد (جان لیتگو) پیشنهاد کمک می‌دهد. او لوئیس را به پشت گورستان حیوانات خانگی و به سمت یک گورستان تاریک و مرموز می‌برد. خیلی زود، چرچ برمی‌گردد، اما او دیگر خودش نیست. و حالا که لوئیس از آن مکان تاریک باخبر است، باید تصمیم بگیرد که در برخورد با فاجعه بعدی چه کاری درست است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم صحبت کنند. تا چه حد این فیلم خشن بود؟ چه تأثیری داشت؟ آیا شوکه‌شده یا هیجان‌زده شدید؟ تأثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• فیلم تا چه حد ترسناک است؟ چه چیزی باعث جذابیت فیلم‌های ترسناک می‌شود؟
• این نسخه را در مقایسه با نسخه اصلی یا رمان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
• آیا پیام این فیلم در مورد دست‌کاری نیروهایی فراتر از کنترل انسان، امروز هم مرتبط (یا ترسناک) است؟
• آیا اگر می‌توانستید، انتخاب می‌کنید که عزیز از دست رفته‌تان را بازگردانید یا حیوان خانگی محبوبتان را؟ چرا و چرا نه؟

والدین باید بدانند که فیلم قبرستان حیوانات خانگی بازسازی فیلم ترسناک سال ۱۹۸۹ است و هر دو فیلم بر اساس رمان استیون کینگ در سال ۱۹۸۳ ساخته شده‌اند. اگرچه فیلم پر از صحنه‌های خشن و خونین نیست، اما خشونت زیادی در آن وجود دارد. انتظار تصاویر ترسناک و آزاردهنده و صحنه‌های کوتاه از دست و پنجه نرم کردن، خفه کردن و چاقو زدن را داشته باشید. در چند صحنه (از جمله توالی‌های کابوس) خون دیده می‌شود. شخصیت‌ها می‌میرند و یک گربه مرده و یک پرنده تقریبا مرده دیده می‌شوند. یک اسلحه نشان داده می‌شود و صدای شلیک شنیده می‌شود. در فیلم از کلمات زشت و رکیکی مانند فاک، شیت و دامن استفاده شده است. یک زوج متاهل در تختخواب به صورت صمیمی و عاشقانه یکدیگر را می‌بوسند و در آغوش می‌گیرند. یکی از شخصیت‌ها سیگار می‌کشد و چند نفر ویسکی می‌نوشند (یک لیوان با پودر خواب‌آور مسموم شده است). این نسخه از داستان بر روی شخصیت‌ها و احساسات تمرکز دارد، اما بسیار تاریک است و برخی از طرفداران ممکن است از شوخ‌طبعی نسخه اصلی لذت نبرند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در حالی که ۳۰ سال از فیلم اصلی سال ۱۹۸۹ می‌گذرد، این بازسازی به‌طور موثری آزاردهنده است و بر شخصیت‌ها و احساسات قابل درک آن‌ها تمرکز دارد، نه بر جلوه‌های ویژه و خون‌ریزی آشکار. همانند فیلم اول، این فیلم نیز بر اساس رمان سال ۱۹۸۳ استیون کینگ ساخته شده و توسط دنیس ویدمیر و کوین کولش (چشم‌های ستاره‌ای) کارگردانی شده است. فیلم با بحث‌های جدی درباره مرگ آغاز می‌شود. خانواده کرید درباره این صحبت می‌کنند که آیا الی ۹ ساله به اندازه کافی بالغ است تا درباره مرگ بداند، و درباره امکان زندگی پس از مرگ بحث می‌کنند؛ ریچل معتقد است چیزی وجود دارد، اما لوئیس مطمئن است که زندگی به سادگی پایان می‌یابد و همین است. این ایده ساده نشان می‌دهد که مرگ در این داستان واقعاً معنادار است و همچنین به عمق بخشیدن به شخصیت‌ها کمک می‌کند.پت سمنتیری کمی کند شروع می‌شود به خاطر این، اما به این معنی است که اولین بازپرداخت—کلیسای ترسناک و گره خورده که به خانه برمی‌گردد—وقتی که واقعاً اتفاق می‌افتد، تاثیر بیشتری دارد. نویسندگان مشترک مت گرینبرگ (۱۴۰۸) و جف بوهلر (قطار نیمه شب گوشت) یک پیچش جالب را وارد می‌کنند، که با رمان و فیلم اصلی متفاوت است، و کارگردانان بر اتمسفر و طراحی صدا (از جمله یک امتیاز سرد توسط کریستوفر یانگ بزرگ) تمرکز می‌کنند. اما این احتمالاً تاریک‌ترین داستانی است که کینگ تا به حال نوشته است (او در ابتدا تمایلی به انتشار آن نداشت)، و تاثیر آن بیشتر آزاردهنده است تا هیجان‌انگیز. برخی از طرفداران وحشت از مهارت بالای این بازسازی قدردانی خواهند کرد، اما دیگران از کیفیت احمقانه‌تر و برش‌دارتر نسخه اصلی دور خواهند شد.