م*ا*ش

م*ا*ش* یک کمدی سیاه کلاسیک است که در دوران جنگ کره اتفاق می‌افتد و در زمان آشفته‌ای از تاریخ سیاسی آمریکا، موضعی ضد جنگ داشت. این سریال تقریباً تمام دهه ۱۹۷۰ را در بر می‌گیرد و صدای بسیاری از افرادی بود که از جنگ ویتنام و فضای سیاسی آن سرخورده شده بودند. بازیگران این سریال شامل آلن آلدا در نقش بنجامین فرانکلین "هاکای" پیرس، جراح ارشد با نگرشی بدبینانه و طنزی گزنده؛ جیمی فار در نقش مکسول کی. کلینگر، منشی عجیب و غریب که برای اخراج شدن لباس زنانه می‌پوشد؛ و لورتا سوایت در نقش مارگارت "لب‌های آتشین" هولیگان، پرستار ارشد با وفاداری صادقانه به ارتش و کارش. بیشتر داستان در واحد ۴۰۷۷ ماش (بیمارستان سیار جراحی ارتش) در کره اتفاق می‌افتد و داستان‌ها در پس زمینه تحویل مداوم هلیکوپترهای حامل سربازان زخمی و جراحی‌ها و بهبودی‌های (یا مرگ‌های) بعدی آنها قرار دارند. اپیزودها شامل درام‌های روزمره، از بازی کردن شوخی‌های عملی با "لب‌های آتشین" و خواستگار متأهلش، فرانک برنز (لری لینویل)، تا محافظت از کلینگر در برابر روستایی عصبانی که فکر می‌کند دخترش را بی‌آبرو کرده است، می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد جنگ و ارتش و نحوه نمایش آن در فیلم‌ها و سریال‌ها صحبت کنند. والدین و نوجوانان چه اطلاعاتی در مورد جنگ‌های کره و ویتنام دارند؟ دیدگاه نوجوانان در مورد جنگ‌های کنونی چیست؟ آیا نوجوانان در جنگ‌هایی که به آن اعتقاد ندارند، به خدمت نظامی می‌روند؟ چرا یا چرا نه؟
• ارتباط بین پرسنل نظامی این نمایش و روستاییان کره‌ای چگونه بود؟ آیا فکر می‌کنید این ارتباط واقع‌گرایانه و/یا با ارتباط نظامی‌ها با دیگر غیرنظامیان در مناطق درگیری همخوانی داشت؟
• هدف از استفاده از طنز در صحبت در مورد موضوع جدی جنگ چیست؟ آیا این نمایش تعادل مناسبی بین کمدی و درام برقرار می‌کند؟
• برای نوجوانان و بزرگسالانی که فیلم MASH را دیده‌اند، کدام نسخه را ترجیح می‌دهید؟ چرا؟
• شخصیت‌های م*ا*ش*ه* چگونه ارتباط، همدلی و شفقت را نشان می‌دهند؟ در مورد کار تیمی و پشتکار چه می‌توان گفت؟ چرا این‌ها نقاط قوت مهم شخصیتی هستند؟

والدین باید بدانند که ام*ای*اس*اچ یک کمدی سیاه فوق‌العاده است که در دوران جنگ کره در یک بیمارستان نظامی سیار اتفاق می‌افتد. این سریال که بر اساس فیلم کلاسیک سال ۱۹۷۰ ساخته شده، صحنه‌هایی از اتاق‌های عمل با خون قابل مشاهده، سربازان زخمی در حال درد کشیدن و بحث صریح در مورد مرگ را شامل می‌شود. اگرچه بسیاری از شخصیت‌ها طرفدار ارتش هستند، شخصیت‌های اصلی کاملا ضد جنگ هستند و به طور منظم و با نگاهی بدبینانه در مورد جنگ و ارتش صحبت می‌کنند. بسیاری از قسمت‌ها شامل بحث‌های تلویحی در مورد فعالیت‌های جنسی است و صحنه‌هایی از بوسیدن و دست‌درازی وجود دارد، اگرچه معمولا در یک بستر کمدی است. چند شخصیت به طور منظم الکل مصرف می‌کنند، یکی از شخصیت‌ها برای اینکه به خانه برگردد لباس زنانه می‌پوشد و اکثر شخصیت‌ها مستعد بازی کردن شوخی‌های عملی با یکدیگر هستند. نوجوانان و جوانان احتمالا از شوخی‌های هوکای و طنزهای کلی سریال لذت خواهند برد، اما پیام‌های ظریف‌تر آن ممکن است تا زمانی که کودکان بزرگ‌تر شوند، درک نشود.

در طول این مجموعه، شوخی‌های فیزیکی و طنزهای بامزه، فضای شادی را حفظ می‌کنند، هرچند زشتی‌های جنگ به طور مداوم از پشت ظاهر آن نمایان می‌شود. برخی از قسمت‌ها، به ویژه در اواخر مجموعه، از قالب معمول خود خارج می‌شوند، از جمله گروهی از قسمت‌ها که در آن هاوکای به دیدن روانشناس می‌رود و بیشتر نمایش‌ها به صورت مونولوگ هستند. بسیاری معتقدند که برخی از قسمت‌های بعدی مجموعه نیز با لحن اخلاقی‌تر و دستوری‌تر خود، کمی از جرقه‌های کمدی اولیه را از دست داده‌اند.والدین تمایل دارند که بینندگان جوان از تماشای این مجموعه خودداری کنند. تم تاریک جنگ و گاهی طنز پیچیده بزرگسالان ممکن است برای برخی کودکان قابل درک نباشد، اما صحنه‌های اتاق عمل خونی، اشاره‌های مکرر به روابط جنسی و اندام‌های زنانه، و تقطیرگاه کوچک در چادر هاوکای ممکن است برای کودکان قابل درک باشد. دشوار است که تصور کنیم نوجوانان بالغ علاقه‌ای به م*ا*ش نشان دهند، زیرا داستانی را روایت می‌کند که بسیار دور از واقعیت آنهاست، اما شاید به‌روز بودن موضوع جنگ و بحث در مورد نقش نظامی آمریکا در جهان توجه آنها را جلب کند. والدین ممکن است بخواهند در دسترس باشند تا به نوجوانان در برقراری ارتباط بین آن دوران و زمان حال کمک کنند.