نازنین‌ها

Cuties

۳.۶۲۰۲۰۹۶ دقیقه

۱۶+

مناسب برای بالای ۱۶ سال

درباره فیلم

درام

این نمایش تاثیرگذار و صمیمی در مورد جنسیت نوجوانان و زبان آن‌هاست.

تصاویر فیلم

نقد و بررسی فیلم نازنین‌ها محصول سال 2020 | چی‌بینو

پیشنهادهای مشابه

نمایش همه

نقد و بررسی

معتبر: این تحلیل‌ها بهترین و دقیق‌ترین نتایج رو دارن! ما داده‌های کافی و باکیفیت داشتیم و هوش مصنوعی ما نتایج مناسبی رو برای این دسته از فیلم‌ها بهمون داده.

خشونت: متوسط

مسئولان مدرسه در حیاط مدرسه جدال‌ها را خاتمه می‌دهند؛ یکی از آنها دانش‌آموزان را به سمت دفتر خود هدایت می‌کند. قبل از اینکه آنها دوست شوند، گروه دختران به امی زور می‌گویند، او را هل می‌دهند، کوله‌پشتی‌اش را می‌گیرند و وسایلش را بیرون می‌ریزند و به ظاهرش توهین می‌کنند. امی بعداً درگیر جدال دیگری می‌شود، به دختری حمله می‌کند که او را به زمین می‌اندازد، شلوارش را پایین می‌کشد و عکس زیرپوش او را می‌گیرد تا در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارد. امی بعداً دختری را هل می‌دهد که داخل رودخانه می‌افتد؛ به نظر می‌رسد که آن دختر نمی‌داند چطور شنا کند، اما موفق می‌شود خودش را به یک بوی نجات برساند. یک دختر صحبتی درباره تجاوز جنسی می‌شنود. دختران یکی از نگهبانان را متهم می‌کنند که به آنها «آزار» می‌رساند و برای اینکه از مهلکه فرار کنند، او را «پدوفیل» می‌نامند.

ترس: متوسط

مادر اِمی چند بار به دلیل بدرفتاری او را تنبیه کرد.

ناهنجاری اجتماعی: زیاد

فیلم «کاتی‌ها» حاوی صحنه‌هایی است که با هنجارهای اجتماعی و اخلاقی جامعه ایرانی در تضاد است. از جمله این صحنه‌ها می‌توان به رقص‌های تحریک‌آمیز، گفتگوهای صریح در مورد مسائل جنسی و برخی الفاظ رکیک اشاره کرد. همچنین، تنش‌های خانوادگی و رفتارهای نامناسب شخصیت‌ها می‌تواند تاثیر منفی بر بینندگان جوان بگذارد. با این حال، فیلم تلاش می‌کند تا پیام‌هایی در مورد عواقب این رفتارها و اهمیت بازگشت به ارزش‌های اخلاقی را منتقل کند.

الگوی مثبت: کم

امی و آنجی با وجود اینکه در فرهنگی از قلدری و بدجنسی دختران نسبت به یکدیگر (فرهنگی که گاهی خود آنها نیز در آن مشارکت دارند) احاطه شده‌اند، دوستی حمایتی دارند. امی در تلاش برای جلب پذیرش گروه دوستان جدید، برخی رفتارهای نامناسب و بالقوه خطرناک دارد و با دروغ گفتن و دزدیدن، مرزهای اخلاقی را زیر پا می‌گذارد. مادر امی به یک «عمه» سنتی بسیار متکی است تا دخترش را تربیت کند، اگرچه خود او نیز با مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کند، به ویژه اینکه شوهرش همسر دیگری اختیار کرده است. فرهنگ او به او می‌آموزد که از شوهرش اطاعت کند، اما می‌تواند او را ترک کند.

پیام مثبت: متوسط

خانواده، جامعه و همسالان، همه راهنمایان اساسی برای کودکان در آستانه نوجوانی هستند و می‌توانند بر رفتار آنها تأثیر بگذارند، هم به صورت مثبت و هم منفی. تصاویر رایج که به راحتی در اینترنت در دسترس هستند، دختران جوان، به ویژه دختران جوان رنگین‌پوست را جنسیت‌زده نشان می‌دهند و ممکن است بر نحوه دید آنها نسبت به خود و رفتارشان تأثیر بگذارد. پذیرش و تعلق به گروه، انگیزه‌های قوی هستند. خانواده‌های مهاجر تلاش می‌کنند تا در حالی که خود و به ویژه فرزندانشان در حال سازگاری با فرهنگ جدید هستند، سنت‌های خود را حفظ کنند. گروه دوستان می‌تواند متنوع باشد.

خلاصه فیلم

ویرایش

فیلم "CUTIES" بر روی دختری به نام ایمی (با بازی فاتیا یوسف) تمرکز دارد که از یک خانواده سنتی سنگالی است. او به همراه مادرش (مایمونا گوی) و دو برادرش به یک آپارتمان جدید در پاریس نقل مکان کرده‌اند. آنها در انتظار رسیدن پدر ایمی هستند که قرار است با همسر دوم خود ازدواج کند. وقتی ایمی دختر همسایه‌شان آنجی (مدینا ال عیدی-آزونی) را می‌بیند که در اتاق لباسشویی ساختمان آپارتمان به صورت تحریک‌آمیزی می‌رقصد، مجذوب تفاوت زندگی آنجی با زندگی خودش می‌شود. ایمی شروع به جاسوسی از گروه دوستان آنجی می‌کند که خودشان را "CUTIES" می‌نامند و در مدرسه مشکل‌ساز می‌شوند و در یک منطقه متروکه بعد از مدرسه رقص‌های تحریک‌آمیز تمرین می‌کنند. ایمی و آنجی دوست می‌شوند و ایمی به آرامی به گروه آنها ملحق می‌شود. او رقص آنها را برای یک رقابت آینده یاد می‌گیرد و بر اساس ویدئوهایی که آنلاین پیدا می‌کند، حرکت‌های جدید و تحریک‌آمیزتری اضافه می‌کند. به مرور زمان، ایمی برای اینکه بتواند با آنها کنار بیاید، آداب و سبک‌های جدیدی را اقتباس می‌کند و همه آنها را در رسانه‌های اجتماعی امتحان می‌کند. اما هرچه بیشتر با دخترها دوست می‌شود، بیشتر احساس می‌کند از خانواده و جامعه سنتی خود دور شده است. عروسی آینده پدرش و لباسی که برای این مراسم برای او فرستاده، یادآوری نمادینی از تغییراتی هستند که در زندگی ایمی رخ می‌دهند. وقتی ایمی کارها را کمی بیش از حد پیش می‌برد، خود را در بیرون خانواده، جامعه و گروه دوستان جدیدش می‌بیند و باید تصمیم بگیرد که مسیر آینده او چگونه خواهد بود.

درباره این موارد گفتگو کنید

خانواده‌ها می‌توانند درباره نقش اینترنت و رسانه‌های اجتماعی در فیلم «دختران نازنین» صحبت کنند. آیا فکر می‌کنید اگر اینترنت و رسانه‌های اجتماعی نبود، این دختران ایده‌های مشابهی درباره جنسیت داشتند یا همان تمایل را برای به اشتراک‌گذاری عکس‌های صمیمی خود داشتند؟ چرا این کار را کردند یا نکردند؟ چه خطراتی ممکن است در پیام‌های متنی با محتوای جنسی وجود داشته باشد؟
آیا تا به حال کاری کرده‌اید که می‌دانستید اشتباه است فقط برای اینکه در یک گروه پذیرفته شوید؟ بعداً چه حسی نسبت به آن داشتید؟
این فیلم چه چیزهایی در مورد فرهنگ سنگالی به شما یاد داد؟ چگونه فضای پاریس‌گونه فیلم با خانه، محله و مدرسه شما مقایسه می‌شود؟
آیا این شخصیت‌ها برای شما اصیل و واقعی به نظر می‌رسند؟
آیا تماشای فیلم‌هایی که در کشورهای دیگر ساخته شده‌اند برایتان لذت‌بخش است؟ برای یافتن این فیلم‌ها چه منابعی را پیشنهاد می‌کنید؟

آنچه والدین باید بدانند

ویرایش

والدین باید بدانند که فیلم فرانسوی «دختران دوست‌داشتنی» فیلمی جنجالی (با زیرنویس انگلیسی در ایالات متحده) است که موضوع دشوار تأثیر جامعه بر جنسیت زنان را به روشی که نوجوانان می‌توانند از آن بیاموزند، مورد بررسی قرار می‌دهد. با این حال، رویکرد صریح و بی‌پرده فیلم ممکن است برخی بینندگان را از آن دور کند و دیگران را ناراحت یا حتی مضطرب کند. حرکات رقص تحریک‌آمیز شخصیت‌های دخترانه نوجوان از نزدیک فیلمبرداری شده و آنها لباس‌های کوتاه می‌پوشند و در مورد مسائل جنسی و تجاوز صحبت می‌کنند، اگرچه با برخی باورهای غلط که بی‌گناهی آنها را آشکار می‌کند، درست مانند صحنه‌ای که یکی از دختران با یک کاندوم در پارک بازی می‌کند بدون اینکه بداند چیست. شخصیت اصلی، امی (فاطیما یوسف)، برای پذیرفته شدن هر کاری می‌کند. او را به دستشویی پسران هل می‌دهند تا از یک همکلاسی فیلمبرداری کند، و دوستان دخترش با پسران در اینترنت flirt می‌کنند و پیشنهاد می‌دهند که اجازه بدهند یکی از آنها را لمس کند. برای جبران شرمساری ناشی از عکسبرداری از لباس زیرش و انتشار عمومی آن پس از باختن در یک دعوا، امی عکسی از اندام خصوصی خود را در رسانه‌های اجتماعی منتشر می‌کند. دوستانش به او می‌گویند که زیادی جلو رفته و یکی از همکلاسی‌هایش او را «فاحشه» می‌نامد. او شروع به تعویض لباس برای یک مرد بزرگسال می‌کند، ظاهراً در ازای گرفتن تلفن همراهش که او هنگام دزدیدن آن گیر افتاده بود. دخترها گاهی خود را در معرض خطر قرار می‌دهند، اما فیلم با نگاهی محتاطانه خوش‌بینانه پایان می‌یابد. این فیلم همچنین نگاهی اجمالی به زندگی جامعه سنگالی و سایر مهاجران ساکن در بلوک‌های مسکونی پاریس ارائه می‌دهد. الفاظی مانند "جهنم"، "کثافت"، "مزخرف"، "بازنده"، "احمق"، "بی‌شعور"، "فاحشه" و "لعنتی" در فیلم استفاده شده‌اند.

این فیلم چه نکات مثبتی دارد

کارگردان فرانسوی-سنگالی، مایمونا دوکور، پرتره‌ای تأثیرگذار و دلسوزانه از دختران جوانی که در جستجوی هویت و ارزش‌های خود هستند، در این فیلم جنجالی خلق کرده است. اگر این فیلم در دست کارگردانی کمتر توانا بود، به راحتی می‌توانست به عنوان اثری بهره‌کش از بازیگران کودک خود شناخته شود، اتهامی که در کمپین بازاریابی اولیه (و جنجالی) این فیلم در ایالات متحده مطرح شد. دوکور دختران را در حالی که بدن خود را به شیوه‌ای شهوانی حرکت می‌دهند و در حالی که لباس‌های یقه‌دار، شورت‌کوتاه و آرایش غلیظ به تن دارند، از نزدیک فیلمبرداری می‌کند. اما او این صحنه‌ها را دقیقاً برای شوک ارائه می‌دهد، زیرا باید شوک‌آور باشند. واکنش عمومی به اجرای نهایی دختران در فیلم نیز همین را نشان می‌دهد.دقتی که دوکور در به تصویر کشیدن معصومیت دختران جوان دارد، ظرافت فیلم است. علی‌رغم ژست‌های آنها، اطلاعات دقیقی دربارهٔ رابطه جنسی ندارند و مرتباً به خنده می‌افتند. آمی واقعاً سعی در تحریک کردن ندارد، او فقط می‌خواهد پذیرفته شود. اینجا است که زمینهٔ داستان اهمیت پیدا می‌کند: فیلم در حومهٔ چندفرهنگی پاریس اتفاق می‌افتد، جایی که دوکور نگاهی جذاب به نقش زنان در جامعهٔ سنگالی ارائه می‌دهد. آمی بین ارزش‌های سنتی‌ای که در خانه یاد می‌گیرد و جاذبهٔ دوستان و فرهنگ جدیدش، دچار دوگانگی است. این هم به‌طور معمول و هم به‌طور استثنایی، درک دردناکی از بلوغ و تجربهٔ مهاجران به تصویر می‌کشد. برخی تصاویر مدت‌ها پس از پایان فیلم با شما می‌مانند: لباس عروسی نمادین آمی، عروس جدید پدر او که در سفید پوشیده شده، ژست‌های دختران و صحنهٔ زیبای پایانی که آمی به‌طور واقعی به جامعه و کودکی‌اش بازمی‌گردد.