قوطی کرم‌ها

در ماجرای پیچیده، نوجوانی به نام مایک پیلزبری (مایکل شولمن) یک دانش‌آموز مشتاق علوم کامپیوتر است که هرگز احساس نکرده در زمین تعلق دارد و یک دیش ماهواره ساخته تا با کهکشان ارتباط برقرار کند. وقتی دوستی در حال شکوفایی او با کیتلین (اریکا کریستنسن) که یکی از تشویق‌کنندگان مدرسه است توسط ستاره فوتبال مدرسه خراب می‌شود، به فضا کمک می‌خواهد و این کمک به شکل یک سگ سخنگو به نام بارناباس (با صدای مالکوم مک‌داول) ظاهر می‌شود. مشخص می‌شود پیام او به کهکشان نشان داده زمین به سطحی از پیشرفت تکنولوژیکی رسیده و دیگر تحت حمایت بین‌کهکشانی زندگی ابتدایی قرار نمی‌گیرد. این موضوع باعث می‌شود موجودات فرازمینی فرصت‌طلب زیادی به زمین بیایند، از جمله تود شرور (برایان استیل) که یک شکارچی بین‌کهکشانی است و همه موجودات زنده را تا پیدا کردن یک نمونه کامل ربوده است. حالا وظیفه مایک و دوستانش است که سیاره زمین را نجات دهند و همه موجودات فرازمینی و انسان‌های اسیر تود را آزاد کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که چگونه این اثر، تم حس نکردن تعلق به جایی را بررسی می‌کند. مایک فکر می‌کند شاید از فضا آمده باشد، اما چگونه افراد در زندگی واقعی می‌توانند این احساسات را تجربه کنند؟ چگونه می‌توان به افراد کمک کرد تا احساس کنند بخشی از چیزی هستند؟
• آیا موجودات فضایی را ترسناک می‌یافتید؟ چگونه فیلمی ترسناک برای کودک خود انتخاب کنیم؟
• مایک و دوستانش الگو‌های خوبی هستند؟ اگر اینطور است، به چه صورت؟ چه ویژگی‌های شخصیتی مثبتی را نشان می‌دهند؟ آیا می‌توانید زمانی را به یاد بیاورید که مجبور بوده‌اید چنین ویژگی‌هایی را نشان دهید؟
• درباره جلوه‌های ویژه فیلم با بچه‌ها صحبت کنید. آیا قدیمی به نظر می‌رسیدند؟ در مقایسه با فیلم‌های امروزی چه تفاوتی داشتند؟

والدین باید بدانند که «قوطی کرم‌ها» یک فیلم کمدی علمی-تخیلی مخصوص کودکان محصول دیزنی است که حاوی صحنه‌های خطرناک ملایم، خشونت بسیار اندک و پیام‌ها و الگو‌های مثبت فراوان است. موجودات بیگانه مکانیکی عمدتاً به گونه‌ای طراحی شده‌اند که سرگرم‌کننده باشند، اما ممکن است یکی دو مورد از آن‌ها کودکان خردسال را ناراحت کند. رهبر آن‌ها، تود (با بازی برایان استیل)، به‌خصوص با نیت‌های شرورانه و زبانش که از آن برای به دام انداختن کودکان استفاده می‌کند، ترسناک و تهدید‌کننده است. شخصیت‌های اصلی همگی دانش‌آموزان دوست‌داشتنی هستند که شجاعت، وفاداری و حس شوخ‌طبعی خود را در طول فیلم به نمایش می‌گذارند. همچنین سگ بامزه‌ای به نام بارناباس (با صدای مالکوم مک‌داول) در فیلم حضور دارد. در فیلم مواردی از قلدری‌های جزئی بین کودکان وجود دارد که در آن از کلماتی مثل «احمق» و «دهانت را ببند» استفاده می‌شود. از موضوعات فیلم می‌توان به ارزش دوستی و کار تیمی اشاره کرد، در حالی‌که پیام اصلی آن، اهمیت قدردانی از داشته‌هایتان است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

از تیتراژ ابتدایی تا موجودات فضایی مکانیکی، این فیلم حس و حال یک فیلم کالت دهه 80 را دارد، با این حال محصول سال 1999 شبکه دیزنی است. اما اگر از موسیقی قدیمی و عروسک‌های لاستیکی آن بگذرید، با یک فیلم سرگرم‌کننده و علمی تخیلی در مورد بلوغ مواجه خواهید شد. این فیلم ترکیبی از مشکلات معمول دوران دبیرستان مثل شکست در فوتبال و علاقه به دختر محبوب مدرسه و همچنین یک فانتزی فضایی عجیب و غریب است. حتی جلوه‌های ویژه خنده‌دار آن هم به جذابیت فیلم اضافه کرده است.بیگانگان فضایی که سعی در ربودن همه ندارند باهوش و سرگرم‌کننده هستند (یک وکیل بین‌کهکشانی که پیشنهاد کمک به مایک برای شکایت از سیاره زمین را می‌دهد؛ عوامل رسانه‌ای بیگانه در رقابتی برای به دست آوردن مایک) در حالی که برناباس سگ سخنگو - به زیبایی صداگذاری شده توسط مک‌داول - طنزی جدی به این هرج و مرج می‌بخشد. بازیگران نوجوان تعادلی خوب بین عجیب بودن و جذابیت برقرار می‌کنند و مایک صحنه‌های فوق‌العاده‌ای دارد که انرژی دیوانه‌وار دکتر براون در فیلم بازگشت به آینده را به یاد می‌آورد. به بسیاری از جهات، پیام کلی این است که «در آرزوهایت دقت کن». اما اگر زیر سطح کیتشی بگردید، می‌بینید که «قوطی کرم‌ها» همچنین درسی است در قدردانی از آنچه دارید، حتی وقتی احساس می‌کنید که به آن تعلق ندارید.