اوقات بد در ال رویال

در روزهای بد در ال رویال، سال 1969 است و چند نفر به هتل ال رویال می‌رسند، که در مرز کالیفرنیا و نوادا قرار دارد. این گروه شامل بازرگان سیار سیمور سالیوان (جان هم)، کشیش فراموشکار پدر فلین (جف بریجز)، خواننده در حال مبارزه دارلین سوئیت (سینتیا اریوو برنده تونی، از نمایش برادوی رنگ ارغوانی)، و مرموز امیلی (داکوتا جانسون) است که به نظر می‌رسد یک زن جوان (کیلی اسپینی) را ربوده است. همه آنها با کارمند هتل، مایلز (لوئیس پولمن) وارد هتل می‌شوند، که به نظر می‌رسد کل هتل را به تنهایی اداره می‌کند. وقتی مهمانان درهای خود را قفل می‌کنند، حقیقت شروع به آشکار شدن می‌کند. هیچ چیز آنطور که به نظر می‌رسد نیست و اسرار تاریک فراوان است. اما همه چیز تغییر می‌کند وقتی رهبر فرقه مغناطیسی بیلی لی (کریس همسورث) ظاهر می‌شود. در یک رویارویی خشونت‌آمیز، همه اسرار فاش خواهد شد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم بدتیمز ات ال رویال صحبت کنند. آیا اغراق‌آمیز بودن آن، هیجان بیشتری ایجاد می‌کند؟ آیا تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• چگونه مصرف الکل، سیگار و مواد مخدر به تصویر کشیده شده است؟ آیا این موارد جذاب و اغواگر نشان داده شده‌اند؟ آیا پیامدهایی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• کدام شخصیت‌ها را می‌توان افراد خوبی دانست؟ چگونه می‌توان این موضوع را تشخیص داد؟ آیا برخی شخصیت‌ها دوست‌داشتنی هستند، حتی اگر کارهای بدی انجام داده‌اند یا گذشته تاریکی دارند؟
• آیا تا به حال راز بزرگی داشته‌اید؟ آیا آن را با کسی در میان می‌گذارید؟ چرا بله یا خیر؟

والدین باید بدانند که فیلم بد تایمز ات ال رویال یک فیلم جنایی به سبک تارانتینو است با مقدار زیادی خشونت اغراق‌آمیز و نمایشی. در این فیلم تعداد زیادی اسلحه و صحنه شلیک (از جمله قتل با تفنگ ساچمه‌ای) به چشم می‌خورد، همچنین زخم‌های خونین، پاشیدن خون، مرگ، مشت زدن و کتک زدن، چاقو و خنجر. زنان در این فیلم شلیک می‌شوند، مشت می‌خورند و بسته می‌شوند، و یک فلش‌بک جنگی شامل صدها جسد است. مردی به صورت سایه‌ای عریان نشان داده می‌شود، اما هیچ قسمت حساسی دیده نمی‌شود. همچنین در فیلم به صورت شفاهی به رابطه جنسی و روسپی‌گری اشاره می‌شود. زبان فیلم بسیار تند است و از کلمات زشتی مانند فاک، شیت و غیره استفاده می‌شود. در قسمتی از فیلم، شخصیتی را می‌بینیم که بیهوش شده و سوزن در بازویش فرو رفته است، و همچنین سیگار کشیدن و نوشیدن (ویسکی) به صورت نسبتاً مکرر در فیلم وجود دارد. بدون شک کارگردان (درو گادارد) و بازیگران (جف بریجز، داکوتا جانسون، کریس همسورث، جان هم و غیره) برای بسیاری جذاب خواهند بود، و اگرچه در برخی قسمت‌ها فیلم کمی یکنواخت است، اما برای تماشاگران بالغ ارزش تماشا را دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

قسمتی آگاتا کریستی و قسمتی کوئنتین تارانتینو، این فیلم جنایی با شخصیت‌های متعدد و طولانی، با شروع و توقف‌های زیاد، اما با لحظات الهام‌بخش کافی که تماشای آن را می‌ارزد. نوشته و کارگردانی شده توسط درو گادارد، فیلم بد تایمز ات ال رویال با یک انفجار شروع می‌شود - فلش‌بکی با بازی نیک آفرمن - و سپس برای مدت طولانی کند می‌شود. فلش‌بک‌های بیشتر باعث می‌شود فیلم به طور کامل متوقف شود. و با وجود بازیگران قدرتمندی مانند هم، بریجس و همسورث، شخصیت‌ها به نوعی یک‌بعدی هستند.اما این فیلم با هوشمندی طراحی شده و از فضا و صدا به‌شکلی جذاب استفاده می‌کند. سکانسی که شامل نوعی اتاق مخفی است، هیپنوتیزم‌کننده است، به‌ویژه وقتی که دارلین در آن حضور دارد. او واقعاً غافلگیرکننده است، زیرا در واقع مجرم نیست، اگرچه قطعاً گذشته‌ای آشفته دارد. وقتی که در اتاقش آزادانه می‌خواند، همه شخصیت‌ها متوقف می‌شوند و گوش می‌دهند. استفادهٔ باهوشانهٔ فیلم از صداهای اکویی، آهنگ‌هایش را حتی بیشتر دل‌شکسته‌کننده می‌کند. آس دیگر در آستین فیلم، مایلس است که توسط لوییس، پسر بیل پولمن، بازی می‌شود. اگرچه فلش‌بک/داستان مبدأ او در اواخر فیلم اتفاق می‌افتد، اما رازهای تاریکش ارزش انتظار کشیدن را دارند.