بخشوده

فیلم بخشش داستان دیوید هنینگر (رالف فاینس) را روایت می‌کند، یک مهاجر ثروتمند که از او خواسته می‌شود تا برای قتل تصادفی یک پسر مراکشی محلی، کفاره بدهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شخصیت‌های مختلف در فیلم مورد بخشش صحبت کنند. آیا از آنها خوشتان آمد؟ چرا، یا چرا نه؟ آیا با آنها همدلی داشتید؟
• آیا استفاده از زبان تند و تیز در فیلم ضروری به نظر می‌رسید یا اغراق‌آمیز بود؟ این موضوع چه تاثیری بر فیلم داشت؟
• شخصیت‌ها نگرش‌های نژادپرستانه و بحث‌هایی در مورد استعمار داشتند. این موضوع چگونه پیش‌داوری‌های دیدگاه‌های مختلف را نشان داد؟
• چگونه مصرف الکل، سیگار و مواد مخدر به تصویر کشیده شده است؟ آیا پیامدهایی وجود داشت؟ آیا آن را جذاب جلوه داده است؟
• درباره سبک زندگی لوکس شخصیت‌های خارجی صحبت کنید. آیا به نظر می‌رسید از آن لذت می‌برند یا احساس گرفتاری می‌کردند؟

والدین باید بدانند که فیلم بخشش یک درام کمدی تاریک عالی در مورد پیامدهای یک تصادف در بیابان مراکش است و شامل زبان تند، مصرف مواد مخدر و موضوعات بزرگسالانه است. داستان حول محور دیوید هنینگر (رالف فاینس)، یک مهاجر ثروتمند می‌چرخد که در راه تعطیلات آخر هفته انحصاری با همسرش جو (جسیکا چستین) با یک پسر جوان مراکشی تصادف کرده و او را می‌کشد. خانواده هنینگر و دوستان مهاجرشان، زندگی ثروتمندانه و جدا از دیگرانی دارند و از زندگی لوکس لذت می‌برند. آنها خودخواه و بی‌تفاوت به نظر می‌رسند. دیوید همچنین رفتارهای نژادپرستانه‌ای از خود نشان می‌دهد و نسبت به مردم محلی بی‌توجه و بی‌ادب است. خشونت در فیلم ملایم است اما موارد جدی‌تری از آن نیز وجود دارد که به آن اشاره می‌شود، از جمله تجاوز جنسی و قتل. زبان فیلم تند است و در سراسر فیلم به کار می‌رود و چندین مورد از کلمات فحش و مشتقات آن به همراه چند مورد از کلمه "c--t" وجود دارد. همچنین برخی از کلمات نژادپرستانه و زن‌ستیزانه در فیلم به کار رفته است، از جمله کلماتی مانند "darkies" و "bitch". شخصیت‌های فیلم الکل مصرف می‌کنند، سیگار می‌کشند و در حال مصرف مواد مخدر نامشخص به عنوان بخشی از زندگی لذت‌جویانه خود نشان داده می‌شوند. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

داستان دو ساعته پر پیچ و خم از زندگی مهاجران متمول در صحرای مراکش ممکن است به مذاق همه خوش نیاید. اما خوشبختانه نگاه بی‌پروای فیلم The Forgiven به زندگی افرادی سطحی و ثروتمند، دارای عمق پنهانی است. بازیگران عالی فیلم به رهبری فینز، که در نقش ریچارد الکلی و بدبخت ظاهر شده، درگیر کشمکشی درونی است تا تصمیم بگیرد چطور با پیامدهای کشتن تصادفی یک پسر جوان مراکشی که قصد دزدی از او را داشته مواجه شود. همسالان او به نظر نسبت به رنجش بی‌تفاوت هستند و گفتگوهایشان بیشتر از اینکه شامل تفکرات و نصایح در مورد نحوه برخورد او با خانواده داغدار پسر جوان باشد، شامل صحبت‌های بیهوده و بی‌مورد است.جان مایکل مک‌دانا، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان، این فیلم را از رمانی اثر لارنس آزبورن اقتباس کرده است. اما مک‌دانا این شخصیت‌ها را به‌خوبی به‌تصویر می‌کشد و آن‌ها را با دیگر متعصبان و شیادهای خودخواهی که در برخی از فیلم‌های دیگرش مانند نگهبان و کالواری حضور دارند، هماهنگ می‌کند. مانند آن فیلم‌ها، فیلم بخشیده‌شده نیز میزان مناسبی از طنز تلخ را دارد که بازیگرانش را قابل‌تحمل می‌کند و در پایان، چیزی شبیه رستگاری وجود دارد، هرچند به‌شکل نیشی پیچیده در داستان.