سایه‌های تاریک

در اواسط دهه ۱۹۶۰، سریال تلویزیونی عصرگاهی «سایه‌های تاریک» در فصل اول خود با مشکلاتی مواجه بود و به سختی می‌توانست مخاطبان را جذب کند. این سریال درباره خانواده‌ای به نام کالینز در شهر خیالی کالینزپورت در ایالت مین بود که اعضای آن با مشکلات و اختلالات روانی دست و پنجه نرم می‌کردند. اما با ورود شخصیت بارناباس کالینز (با بازی جاناتان فرید) به داستان، سریال جان تازه‌ای گرفت. بارناباس کالینز یک خون‌آشام بود که ۲۰۰ سال در تابوتش زندانی شده بود و حالا به طور اتفاقی آزاد شده بود. او سعی می‌کرد زنان جوان را به سبک زندگی خون‌آشامی خود جذب کند و در عین حال به دنبال انتقام از دشمنانش بود. در حالی که روح خواهرش و خاطره عشق واقعی‌اش، که به او خیانت کرده بود، او را آزار می‌دادند. بقیه اعضای خانواده کالینز سعی می‌کردند با اعمال بارناباس و زندگی عاشقانه خود کنار بیایند. هر قسمت نیم‌ساعته معمولا با نوعی شوک به پایان می‌رسید، مثلا با بازگشت ناگهانی شخصیتی که تصور می‌شد مرده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تغییر سریال‌های تلویزیونی از دهه ۱۹۶۰ به بعد صحبت کنند. آیا هنوز هم این سریال‌ها در تلویزیون پخش می‌شوند؟ آیا تا به حال یکی از این سریال‌ها را دیده‌اید؟ آیا می‌دانید چرا به این سریال‌ها، سریال‌های تلویزیونی گفته می‌شد؟ فکر می‌کنید این سریال‌ها برای چه کسانی ساخته شده بودند؟
• بارناباس کالینز یکی از اولین خون‌آشام‌هایی بود که در تلویزیون به تصویر کشیده شد. او چگونه به دیگر خون‌آشام‌های فرهنگ عامه، مانند آن‌هایی که در گرگ‌ومیش یا خاطرات خون‌آشام حضور دارند، شباهت دارد؟
• چرا یک نمایش تلویزیونی از وجود شخصیت‌هایی مثل خون‌آشام، جادوگر، یا دیگر موجودات ماوراءالطبیعه استفاده می‌کند؟ آیا شخصیت‌های ماوراءالطبیعه در سریال «سایه‌های تاریک» در برخی جنبه‌ها مانند انسان‌ها رفتار می‌کنند؟ این نمایش تلویزیونی با وجود شخصیت‌هایی که جاودانه هستند یا می‌توانند کارهایی را انجام دهند که انسان‌ها نمی‌توانند، چه دستاوردی دارد؟

والدین باید بدانند که خون‌آشام‌ها، جادوگران، ارواح و دیگر شخصیت‌های ماوراء طبیعی در سریال «سایه‌های تاریک» احتمالاً به اندازه‌ای که از تماشای تکرارهای اپرای صابونی دهه ۱۹۶۰ در تلویزیون به یاد می‌آورند، ترسناک نیستند. همچنین، این سریال بسیار جدی‌تر از نسخه نمایشی تیم برتون و جانی دپ است. با این حال، صحنه‌های شوکه‌کننده و احتمالاً ترسناکی وجود دارد، به‌ویژه زمانی که خون‌آشام بارناباس کالینز در حال تعقیب یک فرد جوان است یا انتقام خود را از دشمنانش می‌گیرد. هیچ صحنه خون‌ریزی یا خشونت عمده‌ای در فیلم وجود ندارد، اما اتفاقات ترسناک و موسیقی عجیب و غریب ممکن است همچنان کودکان را بترساند، و شخصیت‌ها در فیلم می‌میرند. عشق و خیانت موضوعات اصلی سریال هستند، اگرچه تنها چیزی که می‌بینیم، بوسیدن است. همچنین برخی از صحنه‌های سیگار کشیدن مربوط به آن دوران در فیلم نمایش داده می‌شود. نوجوانان و جوانان احتمالاً بیشتر به جنبه‌های کیتشی «سایه‌های تاریک» علاقه‌مند خواهند بود. طرفداران داستان‌های خون‌آشامی مانند «گرگ‌ومیش» و «دفاتر خون‌آشام» نیز ممکن است از تماشای صحنه‌های خون‌آشام‌های قدیمی که والدین جوانشان را می‌ترساند، لذت ببرند.

با وجود اینکه این نمایش ظاهری ارزان‌قیمت، کسل‌کننده و احمقانه دارد، هنوز هم جذابیت‌هایی دارد، به خصوص برای کسانی که تماشای سریال دارک شادووز در تکرار‌های تلویزیونی بعدازظهر را به یاد می‌آورند، یا طرفداران امروزی افسانه‌های خون‌آشام. دارک شادووز در دوره و زمان پخش خود کاملاً منحصربه‌فرد بود. سریال‌های بعدازظهر آن زمان معمولاً شامل پزشکان و پرستاران جذاب در درام‌های زندگی و مرگ، یا ماجراهای عاشقانه ملودراماتیک بودند. این سریال عجیب با موسیقی ترسناک و اتفاقات فیلم‌های ترسناک، در دهه ۱۹۶۰ به اوج عجیب‌بودن خود رسید و به همین دلیل هنوز هم طرفدارانی دارد.با این حال، در کالینزپورت همه چیز به آرامی پیش می‌رود و صحبت‌های زیادی در مورد اتفاقاتی که افتاده یا ممکن است بیفتد وجود دارد، اما در واقع اتفاق خاصی نمی‌افتد. جاناتان فریدر در نقش بارناباس کالینز، بازیگری اغراق‌آمیز، شهوانی و گاهی تهدیدآمیز است. بچه‌های کوچک ممکن است از کارهای او بترسند، اما بچه‌های بزرگتر احتمالا از این که او چقدر نسبت به خون‌آشام‌های امروزی خویشتن‌دارتر است، خوششان بیاید. با این حال، هر وقت او روی پرده است، داستان پیچیده‌ای از وسواس، خیانت و انتقام، بهترین چیزی است که در این نمایش وجود دارد. و البته، کیتش فراوان، اشتباهات فنی متعدد و ارزانی کلی تولید، که بینندگان جوان و آشنا به رسانه را سرگرم می‌کند.