تد باندی: هیولای آمریکایی

در فیلم تد باندی: هیولای آمریکایی، کارآگاه قتل سیاتل، کتلین مک‌چزنی (هالند روزن) در حال تحقیق در مورد قتل‌های وحشتناک زنان جوان در مناطق کوهستانی و شمال غربی اقیانوس آرام در اواسط دهه 1970 است. در حالی که او الگوی پشت این قتل‌ها را بررسی می‌کند، نیروی پلیس مردسالار حمایت کمی به او می‌کند، اما وقتی مأمور تازه‌کار اف‌بی‌آی، رابرت رسلر (جیک هیز) شروع به همکاری با او می‌کند، آن‌ها مصمم هستند شب و روز کار کنند تا این قاتل زنجیره‌ای را دستگیر کنند. آن‌ها او را ردیابی می‌کنند و نامش تد باندی (چاد مایکل موری) است. باندی فاش می‌کند که کاملاً از اعمال خود بی‌توجه است و به زندان فرستاده می‌شود. دو سال بعد، باندی در وسط زمستان از زندان فرار می‌کند و دوباره آزاد است، و مک‌چزنی (اکنون در اف‌بی‌آی) و رسلر حدس می‌زنند که او به آب و هوایی گرم‌تر فرار کرده است. وقتی حملات مشابهی در دانشگاه ایالتی فلوریدا در تالاهاسی شروع به رخ دادن می‌کند، مک‌چزنی و رسلر بلافاصله به آنجا می‌روند، جایی که باندی اکنون در یک خانه مهمان در ملک یک انجمن خواهری زندگی می‌کند. مک‌چزنی او را ردیابی می‌کند، اما باید او را قبل از اینکه یک قتل‌عام دیگر را در انجمن خواهری انجام دهد، متوقف کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های ترسناک جنایی واقعی مثل تد باندی: هیولای آمریکایی صحبت کنند. آیا این فیلم ترس واقعی که تد باندی به قربانیان خود وارد کرد را بزرگنمایی و سوءاستفاده می‌کند؟ چرا بله یا خیر؟
• در حال حاضر حدود دوازده مستند و فیلم «بر اساس وقایع واقعی» در مورد تد باندی وجود دارد. چرا؟ چرا هالیوود، چه برسد به تمام برنامه‌های تلویزیونی کابلی، اینقدر وقت روی آدم‌های شرور که باعث این همه بدبختی شدند، می‌گذارد؟
• چگونه فیلم نابرابری جنسیتی را که کتلین مک‌چسنی در ابتدای کار خود با آن مواجه بود، به تصویر می‌کشد؟

والدین باید بدانند که تد باندی: بوگیمن آمریکایی فیلمی ترسناک و مهیج جنایی محصول ۲۰۲۱ است که درباره تعقیب و دستگیری قاتل زنجیره‌ای در طول سال‌ها است. برخی از قتل‌های واقعی به سبک فیلم‌های ترسناک فیلم‌برداری شده‌اند، با صحنه‌های ترسناک و موسیقی پرتنش. زنان جوانی نشان داده می‌شوند که توسط باندی فریب خورده‌اند و در حالی که در ماشین او دستبند به دست دارند، جیغ می‌کشند. زنانی نشان داده می‌شوند که در حالی که در تختخواب خود هستند، مورد حمله قرار می‌گیرند، با یک جسم سخت به آنها ضربه وارد می‌شود، و صورتشان خونین است در حالی که جیغ می‌کشند. تصاویر دیگر شامل یک جسد خونین در سردخانه، سر بریده شده، و عکس‌های پلیس از صحنه‌های قتل (اجساد و بقایای بدن) است. باندی مجلات پورنوگرافی خشونت‌آمیز در اتاقش نگه می‌دارد. در یک توالی فانتزی، او در حالی که در تختخواب بسته شده و توسط زنانی با ماسک چرمی کتک می‌خورد، نشان داده می‌شود، در حالی که نمای نزدیک صورت باندی این تصور را ایجاد می‌کند که او خودارضایی می‌کند. افسران پلیس در مورد روش‌های باندی برای کشتن زنان صحبت می‌کنند، اینکه چگونه با جسم سخت به آنها ضربه می‌زند، تجاوز می‌کند و آنها را می‌کشد. کشیدن ماری‌جوانا، سیگار و نوشیدن آبجو نشان داده می‌شود، و برخی الفاظ رکیک نیز وجود دارد. از طرفی، کتلین مک‌چزنی، یکی از افسران و بعداً ماموران اف‌بی‌آی که در نهایت به دستگیری باندی کمک کرد، به عنوان یک افسر هوشمند و متعهد اجرای قانون معرفی می‌شود که در زمانی که زنان با تبعیض جنسی محاصره شده بودند و اجازه کار به عنوان مامور اف‌بی‌آی را نداشتند، کار خود را شروع کرد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

تد باندی: بوگیمن آمریکایی، یکی دیگر از حدود دوازده مستند و فیلم بلند سینمایی است که «بر اساس وقایع واقعی» در مورد قاتل زنجیره‌ای ساخته شده است. این فیلم اغلب مانند یک فیلم ترسناک فیلمبرداری شده است، با صحنه‌های ترسناک و موسیقی پرتنش فراوان، و به نظر می‌رسد تلاشی بدبینانه از سوی هالیوود برای جنجالی کردن خشونت وحشتناک و سوءاستفاده از قتل‌های شرورانه و غیرقابل درک باندی و رنج‌های تروماتیک کسانی است که از دست باندی جان سالم به در برده‌اند. در حالی که فیلم زمان مساوی را به ماموران اف‌بی‌آی اختصاص می‌دهد که باندی را ردیابی کردند، و یک مونتاژ «آنها اکنون کجا هستند؟» در پایان، کارهای مثبت کسانی را که باندی را دستگیر کردند یا از دست او جان سالم به در بردند، در سال‌های پس از قتل‌های زنجیره‌ای مورد بحث قرار می‌دهد، متاسفانه، توالی‌های ناراحت‌کننده‌ای که شامل تخیلات باندی و تعلیق پیش از حملات است، بیشتر احتمال دارد که تاثیرگذار باشد.از نظر فنی، فیلم بدی نیست. اما واقعاً چیز جدیدی به داستانی که بارها و بارها گفته شده اضافه نمی‌کند، داستانی درباره یک فرد جامعه‌ستیز که لایق این همه توجه هالیوودی نیست. این صنعت چه چیزی را درباره خود به ما می‌گوید؟ برای هر مستندی که مثلاً درباره گاندی ساخته می‌شود، تقریباً یک میلیارد مستند درباره قاتلان زنجیره‌ای و دیکتاتورهای فاشیست تولید می‌شود. آیا واقعاً مخاطبان این‌قدر شیفته شرارت هستند، یا این یک جلب توجه بدبینانه به یک علاقه ذاتی در انسان‌هاست، علاقه‌ای به درک شرارت‌های واقعی زندگی؟ آیا ما درک بهتری از قتل‌های زنجیره‌ای یا کشتار جمعی پیدا می‌کنیم، یا این فقط سرگرمی مبتذل است؟ زمان آن رسیده که از این‌گونه افراد ترسناک مثل باندی، این‌قدر سرگرمی تولید نکنیم، و زمان آن رسیده که از ضدقهرمانان، ضد را برداریم.