شرمساری

وقتی که مولی رایان (ربکا وینسلو)، دانشجوی جوان آمریکایی که برای تحصیل به لندن آمده، بعد از یک شب بیرون رفتن به کلاب در لندن به قتل می‌رسد، کارآگاهان فرض می‌کنند که یکی از هم‌خانه‌هایش باید مقصر باشد. اما همه چیز آنطور که به نظر می‌رسد نیست و این درام تاریک، جایی که هر کسی رازی برای پنهان کردن دارد و گذشته‌ای که امیدوارند پنهان بماند. کارآگاهان شجاع اما آشفته، برونو (کریستین سولیمینو) و هال (نائومی رایان) در صحنه جرم و پیشینه بهترین دوست مولی، گریس (دیزی هد)، دوست پسرش لوک (زکری فال) و هم‌اتاقی‌اش رز (سیمونا براون) را بررسی می‌کنند و در حال کشف جزئیات نامطلوبی هستند، از جمله ارتباط ناپدری گریس (آنتونی استوارت هد) با یک کلاب اس اند ام که شاهزاده دژنره تئو (سام کسیدی) هم در آن حضور دارد و شواهد غیرمستقیم که گریس را به قتل مرتبط می‌کند. خواهر گریس، نائومی (امیلی ترماین) و وکیل ولخرج استن گاتر (بیلی زین) تلاش می‌کنند تا گریس را از زندان دور نگه دارند. اما هر چه پلیس بیشتر کشف می‌کند، این کار سخت‌تر می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که چرا بسیاری از درام‌های تلویزیونی مانند «گناه» بر روی جرایم، به‌ویژه قتل تمرکز دارند. چرا قتل موضوع جذابی برای درام‌ها محسوب می‌شود؟ چرا اغلب زنان جوان قربانیان قتل هستند؟ تماشای نمایش‌ها یا فیلم‌های خشونت‌آمیز چگونه بر بینندگان جوان تأثیر می‌گذارد؟
• نوجوانان: آیا این مجموعه تصویری دقیق از زندگی افراد در دههٔ بیست زندگی‌شان به نمایش می‌گذارد؟ آیا مشکلات شخصیت‌ها برای شما قابل درک است؟ چرا یا چرا نه؟ این نمایش چه کلیشه‌هایی را تقویت یا به چالش می‌کشد؟ چگونه تصویری که از زندگی نوجوانان در تلویزیون یا فیلم‌ها می‌بینید بر زندگی شما تأثیر می‌گذارد؟ والدین: با نوجوانان در مورد الگوها و پیام‌های نمایش‌هایی مثل این صحبت کنید.
• منتقدان رسانه اغلب سریال‌های تلویزیونی را به سوءاستفاده متهم می‌کنند: استفاده از رنج دیگران برای سود شخصی. آیا گیلمکسپلویتور است؟

والدین باید بدانند که Guilt یک درام تاریک در مورد قتلی است که در میان گروهی از هم‌اتاقی‌ها در لندن اتفاق می‌افتد. بدن دختر مقتول به‌طور مکرر نشان داده می‌شود، با لکه‌های خون، جیغ، بریدگی گلو، جای خنجر و موسیقی ترسناک. زنان در خیابان‌های تاریک تهدید می‌شوند، توسط سایه‌ها تعقیب می‌شوند در حالی که دوربین به سمت زن حرکت می‌کند و موسیقی ناآرام پخش می‌شود. زنان جوان در یک باشگاه S&M کار می‌کنند و صحنه‌های جنسی را با مردانی که برای این کار پول می‌دهند، بازی می‌کنند؛ زوج‌ها در صفحه نمایش رابطه جنسی دارند با ناله و فشار (بدون برهنگی). فحش‌هایی مثل "ass"، "hell" و "damn" وجود دارد. ما شخصیت‌هایی را می‌بینیم که آبجو و الکل می‌خورند و سیگار و از لوله‌های شیشه‌ای دود می‌کنند؛ یک شخصیت از یک دوره مصرف مواد مخدر به عنوان بهانه‌ای برای قتل استفاده می‌کند.

با ریتمی پر پیچ و خم و بازی‌های محکم از بازیگران عمدتاً بریتانیایی، این درام مکمل مناسبی است برای سریال پرطرفدار فرم (Freeform) با نام «دروغگوهای کوچک زیبا» (Pretty Little Liars). و اگرچه سازندگان سریال در مورد الهام‌بخشی دقیق «گناه» (Guilt) محتاط هستند، اما طرح کلی سریال — قتل یک دانشجو در سرزمینی خارجی با هم‌اتاقی‌هایی که هم انگیزه و هم فرصت انجام این کار را داشتند — تا حدی شبیه به پرونده مشهور «آماندا ناکس» (Amanda Knox) در سال ۲۰۰۷ است که به آن جذابیتی از نوع جنایت واقعی می‌بخشد. بازیگران جذاب و زیبا، صحنه‌های وسوسه‌انگیز — به‌خصوص صحنه‌های مربوط به کلاب‌های لندن — و رازهای پنهان، به‌خصوص برای نوجوانان، جذاب است، که ممکن است فکر کنند گیر افتادن در یک پرونده قتل بزرگ در خارج از کشور جالب باشد.اما شیوه کلیشه‌ای که این نمایش در پرداختن به قتل در مرکز داستان دارد، ممکن است والدین و بینندگان با گرایش فمینیستی را آزرده کند. آیا واقعا لازم است که دختر جوان مقتول ما گذشته‌ای پر از رازهای جنسی تاریک داشته باشد؟ و بارها و بارها در استخری از خون با لباس صورتی کوچک و تنگش نشان داده شود؟ و آیا واقع‌گرایانه است که مرگ او ظاهرا جز برادرش برای کسی درد و رنجی ایجاد نکند، که از این فرصت برای قسم خوردن به انتقام از قاتل خواهرش استفاده می‌کند؟ همه این‌ها سرگرم‌کننده و جذاب است، اما کمی تردیدآمیز هم هست که قتل را مثل یک پیچیدگی معمولی در سریال‌های تلویزیونی نشان می‌دهد. با این حال، این نمایش به خوبی ساخته شده است، حتی اگر قبلا هم مشابه آن را دیده باشیم.