در فیلم مومیایی اثر لی کرونین، خانواده کنون در قاهره مصر زندگی می‌کنند، جایی که چارلی (جک رینور) به عنوان گزارشگر تلویزیونی کار می‌کند. همسرش لاریسا (لایا کوستا) یک پرستار است و باردار است و سومین فرزندشان در راه است، پس از پسرشان سباستین و دخترشان کیتی (امیلی میچل). بعد از دعوای سباستین و کیتی، او به حیاط خلوت می‌رود، جایی که به طور مرتب با دوست مخفیانه‌اش لیلا (عایشه لاونی) ملاقات می‌کند و شکلات‌های ممنوعه دریافت می‌کند. در این روز، مادر لیلا (حیات کمیل)، یک شعبده‌باز، آنجا حضور دارد و کیتی بدون هیچ اثری ناپدید می‌شود. هشت سال بعد، خانواده کنون به همراه دختر کوچکترشان مود (بیلی روی) و سباستین بزرگتر (شایلو مولینا) به ایالات متحده بازگشته‌اند. سپس آنها تماسی از مصر دریافت می‌کنند: کیتی پیدا شده است. اما پزشکان هشدار می‌دهند که او خودش نیست و قبل از بهبودی به مراقبت و توجه زیادی نیاز دارد. متاسفانه، هر چه کیتی مدت بیشتری در خانه بماند، اتفاقات عجیب و غریب بیشتری رخ می‌دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم مومیایی ساخته لی کرونین صحبت کنند. این فیلم چه احساسی به شما داد؟ آیا هیجان‌انگیز بود؟ شوکه‌کننده؟ فیلم برای ایجاد این تاثیر چه چیزی را نشان داد یا نشان نداد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آیا این فیلم ترسناک است؟ جذابیت فیلم‌های ترسناک چیست؟ چرا مردم گاهی از ترسیدن لذت می‌برند؟ این موضوع چگونه با ترومای زندگی واقعی متفاوت است؟
• این فیلم چه پیامی در مورد کنجکاوی و ریسک‌پذیری به ما می‌دهد؟ کنجکاوی چه زمانی چیز خوبی است و چه زمانی می‌تواند خطرناک باشد؟
• شخصیت‌ها چگونه در مواقعی که اوضاع شروع به بد شدن می‌کند با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند؟ آیا فکر می‌کنید که ارتباط بهتر می‌توانست آنچه اتفاق افتاد را تغییر دهد؟
• شخصیت‌های مختلف چگونه همدلی خود را نشان می‌دهند؟

والدین باید بدانند که فیلم مومیایی ساخته لی کرونین، داستان وحشتناکی از یک خانواده است که دختر بزرگ خود را از دست می‌دهد و بعد از هشت سال او را بازمی‌یابد، اما او دیگر همان دختر سابق نیست. انتظار صحنه‌های خشن و گرافیکی را داشته باشید، با زخم‌های خونین و کودکان آسیب‌دیده و در معرض خطر. بدن یک شخص توسط کایوت‌ها پاره می‌شود، و همچنین صحنه‌های خنجر زدن، کندن چشم، شلیک اسلحه، پاره شدن گردن یک شخصیت توسط عقرب، پاره شدن گوشت، فرو کردن هیزم آتش در زخم باز (خودزنی)، پرتاب یک شخصیت از پنجره به کاپوت ماشین، فرو رفتن یک صورت در قلاب، خفه کردن شخصی با تسبیح، ضربه زدن با سر، کشیدن دندان، سیلی زدن، گاز گرفتن، ضربه به سر، خون‌ریزی از دهان، ترساندن ناگهانی، صداهای ترسناک و بسیار بسیار بیشتر. زبان فیلم شامل چندین مورد استفاده از کلمات فحش، کلمات رکیک و نامناسب، نام اعضای بدن، جهنم، خدا (به عنوان تعجب)، احمق و کلمات مشابه است. همچنین یک زوج متاهل محبت خود را به یکدیگر نشان می‌دهند و یک شخصیت تسخیر شده توسط شیطان، حرکتی زننده انجام می‌دهد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم ترسناک قطعاً پر از صحنه‌های خونین و خشونت وحشیانه است، اما حول یک داستان نیمه‌کاره و گروهی از شخصیت‌هایی می‌چرخد که به ندرت به آنچه اتفاق می‌افتد توجه می‌کنند. فیلم مومیایی ساخته لی کرونین—که این نام را برای متمایز کردن آن از مجموعه کپی‌رایت شده یونیورسال انتخاب کرده—قول شوک‌های شدیدی را می‌داد که فیلم شیطان مرده کرونین نیز آن را ارائه کرده بود، و این کار را انجام می‌دهد، اما گویی کسی فراموش کرده است بقیه خلاء‌ها را پر کند. از ابتدا کاملاً واضح است که کیتی با صبر و عشق بهبود نمی‌یابد، به خصوص وقتی که فرار می‌کند، مانند یک خرچنگ بزرگ از فضای خزیدن عبور می‌کند و یک عقرب زنده را می‌خورد. اما زمان زیادی طول می‌کشد تا شخصیت‌ها به این موضوع پی ببرند و بینندگان بسیار جلوتر از آن‌ها هستند.خبرنگار/پدر چارلی به کشف این که چه اتفاقی افتاده است، وسواس پیدا می کند و اغلب در حالی که اتفاقات ترسناکی در حال رخ دادن است، غایب است. اما این بهانه ای نیست، زیرا حتی وقتی همه در خانه هستند، به نظر می رسد هیچکس متوجه چیزی نمی شود. داستان فیلم در حالی که به مدت زمان مضحک ۱۳۳ دقیقه کشیده می شود و بین قاهره و ایالات متحده در رفت و آمد است، از چپ و راست رها می شود و سرنخ های آن آویزان می مانند. در یک مقطع، تنها شخصیت باهوش، کارآگاه دالیا زکی (می کالاماوی)، از قاهره به خانه کانن پرواز می کند، فقط برای این که نواری را که پیدا کرده است به آنها نشان دهد. اما نکته اصلی این است که فیلم مومیایی لی کرونین اصلاً فیلم مومیایی نیست؛ این یک فیلم شیطانی است و بهتر از هیچ فیلم شیطانی دیگری در چند سال گذشته نیست. امیدواریم برنامه ای برای ساخت دنباله ای نباشد و این فیلم به عنوان "پایان کار" شناخته شود.