داستان جنایی

در داستان جنایی، بن مایرز (ریچارد درایفوس) یک مجرم سابق است که زندگی سالمی را در پیش گرفته. او با همسرش نان (مگان مک‌فارلند) که از زوال عقل رنج می‌برد، زندگی می‌کند. دختر دور افتاده‌اش، نیک (میرا سوروینو)، یک کارآگاه قتل است که همچنین برای یک نماینده فاسد کنگره کار می‌کند، که قبلاً با بن رابطه داشته. نیک به سراغ بن می‌آید تا از او بخواهد به فرستادن برادرزاده‌هایش به یک مدرسه خاص کمک کند، و بن به نیک می‌گوید که در حال مرگ است و به سرطان مبتلا شده. در همین حال، خانه بن مورد سرقت قرار می‌گیرد و پول زیادی که در خانه پنهان کرده بود، دزدیده می‌شود. او به روش‌های قدیمی خود بازمی‌گردد تا دزدها را پیدا کند، از فیلم‌های نظارتی و هوش خود استفاده می‌کند، و همچنین دستیارش، تامی (پرویت تیلور وینس). همه چیز در یک گردهمایی که توسط نماینده کنگره برگزار می‌شود، به اوج خود می‌رسد، جایی که اسرار فاش می‌شوند و خشونت چیزها را برای همیشه تغییر می‌دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در داستان جنایی صحبت کنند. این موضوع چه حسی در شما ایجاد کرد؟ آیا هیجان‌انگیز بود؟ شوک‌آور؟ فیلم برای رسیدن به این اثر چه چیزی را نشان داد یا نشان نداد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چه میزان خشونت به سمت زنان است؟ آیا این موضوع ماهیت آن را تغییر می‌دهد؟ اگر اینطور است، چطور؟
• چگونه پیام فیلم را توصیف می‌کنید؟ منظور از «ما بهترین اشتباهاتمان را انجام می‌دهیم» چیست؟
• آنچه داستان‌های مجرمان را جذاب می‌کند چیست؟ چرا این داستان‌ها جالب توجه هستند؟

والدین باید بدانند که داستان جنایی، درام دربارهٔ یک مجرم سابق (ریچارد درایفوس) است که پس از سرقت پس‌انداز عمرش به روش‌های قدیمی خود بازمی‌گردد. این فیلم خشونت‌آمیز است و شامل استفاده از اسلحه و تیراندازی می‌شود؛ شخصیت‌ها کشته و زخمی می‌شوند. یک شخصیت با آچار ضربه می‌خورد و دستش در کاپوت ماشین له می‌شود. یک مرد به زنی سیلی می‌زند، یک کودک توسط اتوبوس مورد اصابت قرار می‌گیرد (خون از دهانش جاری می‌شود)، بدن یک مرد پرتاب می‌شود و روی زنی فرود می‌آید، و بمب‌ها در سطل‌های زباله منفجر می‌شوند. یک فیلم پورنوگرافی به‌طور مختصر نشان داده می‌شود (با ناله و سینه‌های برهنه) و مردی به نظر می‌رسد که خودارضایی می‌کند. باسن یک زن سالخورده به‌طور جزئی در یک زمینه غیرجنسی قابل مشاهده است. داستان پس‌زمینه شامل جزئیات مردی است که به همسرش خیانت می‌کند و خدمتکارش را باردار می‌کند. زبان فیلم گاه‌وبیگاه است اما شامل استفاده از کلمات فحش و ناسزا می‌شود. برخی از صحنه‌ها در یک بار اتفاق می‌افتند و نوشیدن الکل و سیگار کشیدن در پس‌زمینه وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

با وجود حضور دو بازیگر برنده اسکار، درام جنایی آدام لیپسیوس با عنوان کلی، اثری پرهیجان و اغلب گیج‌کننده است که از فیلمبرداری پرتحرک و موسیقی پرتنش تشکیل شده است. ده دقیقه اول داستان جنایی با کیفیتی آزاردهنده آغاز می‌شود، با فلش‌بک به بن در آمبولانس، و فیلمبرداری گیج‌کننده و خارج از فوکوس که با روایت گیج‌کننده بن همراه است. این ریتم بعداً با «دوازده ساعت قبل‌تر» ادامه می‌یابد، جایی که بن خود را برای روزش آماده می‌کند. این صحنه به نوعی ریتم کافئین‌دار جواهرات نبریده را به یاد می‌آورد، اما کمتر انرژی‌زا است؛ بیشتر شبیه پایان یک دوره کافئین‌گیری است، همراه با احساس بیماری و اعصاب فرسوده.داستان جنایی به همین منوال ادامه می‌یابد، در حالی که درایفوس و سوروینو با قدرت بازی می‌کنند و شدت زیادی به صحنه‌های خود می‌بخشند. گاهی بازی آن‌ها باشکوه است، اما بیشتر اوقات بازی‌شان ناآرام یا بیش از حد پرتنش به نظر می‌رسد. داستان و پیچش‌های آن در مقایسه با شدت تبادلات صحنه به صحنه، کمی کمرنگ‌تر به نظر می‌رسد. هیچ تعلیق واقعی وجود ندارد. علاوه بر این، فیلمبرداری اغلب جزئیات خاصی را پنهان می‌کند و اغلب حتی دشوار است که بفهمیم چه اتفاقی در حال رخ دادن است یا در یک لحظه کوتاه چه اتفاقی افتاده است. حداقل بازیگر شخصیت شگفت‌انگیز پرویت تیلور وینس در دسترس است و در میان هرج و مرج، بازی آرام و تاثیرگذاری ارائه می‌دهد.