در سال ۱۹۳۷، در جریان پاکسازی‌های بزرگ استالین، نامه‌های زندانیان که در آن‌ها بی‌گناهی خود را التماس می‌کردند، به طور معمول در زندان‌های شوروی سوزانده می‌شدند. به طور تصادفی، یک نامه باقی می‌ماند و به الکساندر کورنیف، یک دادستان جوان و آرمان‌گرا، می‌رسد. این نامه از استپنیک، یک عضو وفادار حزب که به ناحق زندانی شده بود، ارسال شده بود. کورنیف تحت تأثیر این نامه قرار می‌گیرد و تلاش می‌کند پرونده را مجدداً باز کند، اما به سرعت با ترس، سکوت و بوروکراسی سخت‌گیرانه‌ای مواجه می‌شود که برای سرکوب مخالفان طراحی شده است. او با اراده‌ای راسخ برای جستجوی عدالت، به مسکو سفر می‌کند تا موضوع را به مقامات بالاتر ارائه دهد، اما متوجه می‌شود که کل دستگاه قضایی نه برای اصلاح اشتباهات، بلکه برای پاک کردن آن‌ها طراحی شده است. سفر او به یک رویارویی شدید با یک نظام تمامیت‌خواه تبدیل می‌شود که در آن حقیقت خطرناک است و بی‌گناهی هیچ حفاظتی ارائه نمی‌دهد. — ام. شووریه

فیلم «دو دادستان» یک درام تاریخی است که در دوران استالین می‌گذرد و برای والدین ایرانی نکات مهمی دارد. این فیلم حاوی صحنه‌های خشونت سیستماتیک و شرایط سخت زندان است، هرچند خشونت فیزیکی مستقیم کم است. همچنین، فضای فیلم بسیار غم‌انگیز و پر از ناامیدی است که ممکن است برای نوجوانان تاثیرگذار باشد. از نظر اخلاقی، فیلم به مسائل عدالت و ایستادگی در برابر ظلم می‌پردازد، اما پایان آن ناامیدکننده است. توصیه می‌شود برای نوجوانان بالای ۱۶ سال مناسب باشد و پس از تماشا در مورد پیام‌های فیلم با آنها گفتگو کنید.