عمیق

وقتی جین، دانشجوی پزشکی تایلندی (پانیسارا ریکولسورکان)، صورتحساب‌های خود را در برنامه‌ای به نام دیپ می‌بیند که رو به افزایش است، به استاد مشاور خود، پروفسور نیشا (دوجدائو وادانا پاکورن)، می‌گوید که باید از تحصیل انصراف دهد. استاد به جای آن به جین پیشنهاد می‌کند که در یک آزمایش پزشکی با دستمزد بالا به نام دیپ شرکت کند که توسط یک شرکت داروسازی آلمانی اداره می‌شود. دکتر هانس میلر (کیم وادوپ) در ازای مبلغی قابل توجه، لوله‌ای را در گردن جین قرار می‌دهد تا ماده‌ای را جمع‌آوری کند که در ساخت دارویی برای بیدار ماندن افراد کمک می‌کند. یک ساعت مچی نظارتی به جین اطلاع می‌دهد که به ۱۰۰ درصد رسیده و آماده برداشت است. این کار چند روز طول می‌کشد و دکتر میلر اضافه می‌کند که اگر جین بیش از ۶۰ ثانیه بخوابد، خواهد مرد. او به زودی متوجه می‌شود که دانشجویان پزشکی دیگری نیز در سطح ۱ دیپ شرکت دارند، که چند روز چالش‌برانگیز بی‌خوابی است. جین با صورتحساب‌هایی که هنوز باید پرداخت شوند، موافقت می‌کند که به دیپ سطح ۲ برود و در ازای پول بیشتری، در فرآیندی طولانی‌تر و دردناک‌تر شرکت کند. این بار دانشجویان پزشکی وین (کی لرتسیتچای)، سین (سوپاناری سوتاویجیتونگ) و پیچ (کریت جیراپاتانانونگ) به او ملحق می‌شوند تا تلاش کنند روزها بیدار بمانند و زنده بمانند. فردی دچار ایست قلبی می‌شود اما زنده می‌ماند. بعد از چنین رنجی، آنها از رفتن به سطح ۳ خودداری می‌کنند، اما مجبور می‌شوند. پروفسور نیشا با همدردی موافقت می‌کند که به آنها در تحمل این رنج کمک کند، اما اوضاع خراب می‌شود. ماهیت واقعی دیپ فاش می‌شود و دوستی چهار نفره آنها محکم‌تر می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که نیاز به پول چطور می‌تواند باعث شود افراد تصمیمات بحث‌برانگیزی بگیرند. چرا فکر می‌کنید حتی کسی مثل جین که در شرایط سخت و دشواری قرار دارد، برای پول دست به کاری خطرناک بزند؟
• شخصیت داستان ظاهراً برای پول جان خود را به خطر می‌اندازد، اما بعداً مشخص می‌شود که ثروتمند است. به نظر شما چه چیزی او را به شرکت در این آزمایش خطرناک ترغیب می‌کند؟
• فیلم چگونه به قواعد ژانرهای ترسناک، علمی-تخیلی و پادآرمان‌شهر نوجوانان پایبند است؟ چه تفاوتی با این قواعد دارد؟

والدین باید بدانند که فیلم عمیق، یک فیلم علمی-تخیلی و ترسناک تایلندی است که درباره چهار دانشجوی پزشکی است که موافقت می‌کنند در یک آزمایش پزشکی خطرناک اما پردرآمد شرکت کنند که نیاز به روزها محرومیت از خواب دارد. در حالی که آنها بیشتر در توهم، خشونت و بدتر از آن فرو می‌روند، فیلم بیشتر به سمت ترسناک و کمتر به سمت درام علمی-تخیلی پیش می‌رود. زبان فیلم شامل کلمات فحش، لعنتی، احمق، لعنتی، جهنم و سینه است. دانشجویان الکل می‌نوشند، تمام شب مهمانی می‌گیرند و همدیگر را می‌بوسند. مردی از روی بام می‌افتد. دوستان محروم از خواب با هم بحث و دعوا می‌کنند و همدیگر را می‌زنند. یک دانشجو محروم از خواب توهم می‌زند که صورتش جوش‌های بدی زده و در نتیجه با شیشه شکسته خودش را می‌برد. دیگری توهم می‌زند که مادر مرده‌اش خودش را می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

سخنوران بومی تایلندی ممکن است از فرصت دیدن فیلمی که به زبان آنها صحبت می‌کند لذت ببرند، اما لحظات زیادی از بی‌دقتی روایت باعث تضعیف اعتماد مخاطب به فیلم عمیق می‌شود. وقتی دکتر میلر میکروچیپ را به گردن اولین بیمار تزریق می‌کند، حتی زحمت پاک کردن پوست با الکل را هم به خودش نمی‌دهد! قطعاً اگر موضوع به عفونت منجر شود، کل پروژه ممکن است لغو شود. و او فقط به عنوان یک حرف بی‌اهمیت، در حالی که جین از آزمایشگاهش خارج می‌شود، هشدار می‌دهد که اگر او بیش از ۶۰ ثانیه در روزهای آینده بخوابد، خواهد مرد. فیلمسازان بلافاصله به ما نشان می‌دهند که حتی آنها هم به حقیقت داستان خود اعتقاد ندارند. و این واقعیت که جین به قدر کافی از این خبر وحشت‌زده نمی‌شود تا بلافاصله کار را رها کند، او را به عنوان یک شخصیت کاملاً غیرقابل باور نشان می‌دهد. در آن لحظه چیزی برای مخاطب باقی نمی‌ماند جز تماشای نحوه‌ی باز شدن این داستان ناکارآمد یا جستجو برای انتخاب دیگری در نتفلیکس.