درجه فارنهایت ۴۵۱

در جامعه تمامیت‌خواه آمریکایی در فارنهایت ۴۵۱، کتاب‌ها ممنوع هستند و آتش‌نشان‌ها آتش‌ها را خاموش نمی‌کنند، بلکه آنها را شعله‌ور می‌سازند. اعتقاد بر این است که کتاب‌ها، یا هر نوع فرهنگی که ممکن است نقطه نظری را ارائه دهد که با دولت در تضاد باشد، می‌تواند به‌طور واقعی مردم را به جنون بکشاند و بنابراین باید نابود شود. آتش‌نشان‌هایی مانند کاپیتان بیاتی (مایکل شانون) و افسر ارشدش گای مونتاگ (مایکل بی. جردن) از مشعل‌های حرارتی برای نابود کردن هر کتاب، فیلم، موسیقی یا کامپیوتر غیرمجاز که پیدا کنند، استفاده می‌کنند، معمولاً این کتاب‌ها توسط طردشدگان کتاب‌خوانی به نام "مارماهی" قاچاق می‌شود. هر کسی که با کتاب‌ها دستگیر شود، برای چند سال از هویت خود محروم می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد زندگی در جامعه‌ای بدون کتاب یا جامعه‌ای که دولت تعیین می‌کند چه چیزی بخوانید، صحبت کنند. چرا دولت می‌خواهد کنترل کند که مردم چه کتاب‌هایی می‌خوانند، چه فیلم‌هایی تماشا می‌کنند یا چه موسیقی‌ای می‌سازند؟ دولت در فارنهایت ۴۵۱ چگونه این کنترل را حفظ می‌کند؟
• چطور دنیای فارنهایت 451 با جامعه فعلی ما مقایسه می‌شود؟ داستان ظاهرا در آینده اتفاق می‌افتد اما با بسیاری از ابزارها و فناوری‌های مشابهی که در حال حاضر داریم، مثل اینترنت، کامپیوترها و فلش درایوها. چه چیزهایی متفاوت است و آیا فکر می‌کنید ما هم‌چنین موقعیتی را تجربه خواهیم کرد؟
• شخصیت‌های اصلی در فارنهایت ۴۵۱، آتش‌نشان‌هایی هستند که از آتش برای نابود کردن چیزها استفاده می‌کنند. به نظر شما آتش چه چیزی را نشان می‌دهد؟ وجود این نوع آتش و آتش‌نشان‌ها در جامعه ما چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

والدین باید بدانند که مایکل بی. جردن در فیلم فارنهایت 451 بازی می‌کند و این فیلم اقتباسی آزاد از رمان کلاسیک ری بردبیری است. مقداری صحنه‌های جنسی و الفاظ تند در فیلم وجود دارد، اما به نظر می‌رسد که بیشتر این الفاظ به صورت اتفاقی و بدون برنامه‌ریزی قبلی (بیشتر به نظر می‌رسد که توسط بازیگران بداهه‌پردازی شده است تا اینکه در فیلمنامه تأکید شده باشد) بیان می‌شود، بنابراین احتمالاً شبکه HBO قصد داشته که این فیلم برای نوجوانان نیز مناسب باشد. فیلم در مورد آتش و آتش‌نشان‌ها است: شخصیت‌های اصلی «آتش‌نشان» هستند، اما به جای خاموش کردن آتش، از مشعل‌های برقی استفاده می‌کنند تا هرگونه مواد فرهنگی (کتاب‌ها، فیلم‌ها، موسیقی و وسایل الکترونیکی) را که دولت برای مردم خطرناک می‌داند، از بین ببرند. آتش‌نشان‌ها از سلاح‌های خود برای نمایش قدرت در کلاس‌ها، تنبیه مجرمان و تخریب اموال استفاده می‌کنند، و فیلم این آتش‌سوزی‌ها را بسیار جذاب و خنک نشان می‌دهد. در طول فیلم، آتش برای کشتن افراد نیز استفاده می‌شود. این فیلم تغییرات زیادی در داستان اصلی کتاب ایجاد می‌کند که در نهایت پیام اصلی کتاب را مبهم می‌کند و تأثیر داستان اصلی را کاهش می‌دهد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این داستان پرشور و آتشین که بر اساس کتابی نوشته شده، پتانسیل داشت، اما در نهایت این اقتباس به‌شدت آبکی و بی‌رمق از آب درآمده است. «چه کسی بر اطلاعات کنترل دارد؟» سوالی است که در سال ۲۰۱۸ در آمریکا بسیار پررنگ است، خواه در مورد اخبار کابلی، رسانه‌های اجتماعی یا دولت باشد. بنابراین آسان است که ببینیم چرا سازندگان این نسخه از فارنهایت ۴۵۱، شباهت‌هایی را بین رمان استعاری بردبِری و جامعه‌ی امروزی ما می‌بینند. اما بعد از صحنه‌های افتتاحیه‌ی سردی که در آن آتش‌نشانان بیتی (شان) و مونتاگ (جردن) یک کلاس از کودکان خردسال را به این باور می‌رسانند که خواندن کتاب‌ها می‌تواند شما را دیوانه کند، کارگردان حتی در روایت یک داستان منسجم هم شکست می‌خورد، چه رسد به اینکه بخواهد داستانی تاثیرگذار بسازد.فارنهیت ۴۵۱ زمان زیادی را صرف زیبایی‌شناسی روزمره می‌کند: دنیای آینده‌نگرانه‌ای که به طور کامل از فیلم بلِید رانر ۲۰۴۹ الهام گرفته شده، جلوه‌های ویژه‌ی ضعیفی دارد (اغلب فقط انواع مختلف صفحه‌های نمایش) و نشان می‌دهد که سوزاندن چیزها چقدر سرگرم‌کننده است. اما فیلم شخصیت‌هایش را نادیده می‌گیرد. مراحل تغییر شخصیت مونتاگ از یک آتش‌نشان وحشی به یک شورشی باسواد دشوار است و انگیزه‌های بیاتی در طول فیلم مبهم است -- او به نظر می‌رسد که عمق پنهانی دارد اما در نهایت فقط یک شخصیت شرور دو بعدی است. با نبود شخصیتی که بتوان از او حمایت کرد و تناقضات فراوان در فیلم، خودِ داستان از هم می‌پاشد.