مادربزرگ‌های بد

در مادربزرگ‌های بد، فلورنس هندرسون در نقش میمی، رهبر یک گروه از دوستان زن مسن است که درگیر جرایم خشونت‌آمیز می‌شوند. وقتی میمی تصمیم می‌گیرد از دوستی که توسط داماد سابق بی‌وجدان از خانه‌اش محروم شده، دفاع کند، اسلحه‌ای را با خود می‌آورد. این رویارویی از کنترل خارج می‌شود، آن مرد فاسد مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و به طور طبیعی، میمی و دوستانش (از جمله کورالِی با بازی پام گریر) تصمیم می‌گیرند جسد را تکه‌تکه کنند (بعد از اطمینان از مرگ او). نگران نباشید. در همین حال، یک کارآگاه بسیار آرام (راندال باتینکوف) به کندی تحقیق می‌کند و یک خلافکار (جاج رینهولد) به دنبال پول آنهاست.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اینکه چگونه این فیلم مادربزرگ‌ها را به تصویر می‌کشد، در مقایسه با تصویری که معمولاً از افراد مسن در رسانه‌ها ارائه می‌شود، صحبت کنند. آیا این تصویر واقع‌گرایانه و عمیق به نظر می‌رسد؟ چرا یا چرا نه؟
• فیلم صحنه‌های خشونت‌آمیز شدیدی دارد، اما به‌صورت تصویری و خشن نمایش داده نشده‌اند. آیا این صحنه‌ها احساسی در شما برانگیختند؟ چرا یا چرا نه؟ آیا این انتخاب کارگردان بود یا اتفاقی رخ داد؟
• آیا فکر می‌کنید اعمال زنان خوب، بد، قابل بخشش یا قابل درک است؟

والدین باید بدانند که مادربزرگ‌های بد یک کمدی درباره گروهی از دوستان زن مسن (از جمله فلورنس هندرسون و پام گریر) است که درگیر جرایم خشونت‌آمیز می‌شوند. اگرچه هیچ خون یا صحنه دلخراشی روی پرده نمایش داده نمی‌شود و بیشتر خشونت‌ها برای خنداندن تماشاگران است، اما ممکن است برای بینندگان جوان آزاردهنده باشد. زنان دو جسد را با اره برقی و ابزارهای مشابه تکه‌تکه می‌کنند و سر بریده‌ای در فریزر نشان داده می‌شود. همچنین صحنه‌های تیراندازی، دو مورد ضرب و شتم و یک تیراندازی ناکارآمد وجود دارد. استفاده از الفاظ زشت در فیلم کم است اما شامل کلمات «س--ت» و «بیچ» می‌شود. همچنین اشاره کوتاهی به پورنوگرافی سالمندان می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در بخش تبلیغات ناخواسته صادقانه، واقعاً بد است. آخرین حضور ظاهری هندرسون در این فیلم هدر رفته است، فیلمی که باید مرتباً به ما یادآوری کند که یک کمدی است از طریق استفاده افراطی از ویولن و بانجو. وقتی میمی و دوستانش در تیراندازی تقریباً تصادفی درگیر می‌شوند و در نهایت قربانی را قطعه‌قطعه می‌کنند، هیچ پاسخ احساسی وجود ندارد. و بعداً برای یک آدم بد دیگر هم اتفاق می‌افتد، با مقدار زیادی (بدون خونریزی) ضرب و شتم. آیا این زنان روان‌پریش هستند؟ گریر هم جزو آنهاست، اما به سختی می‌توان تشخیص داد که او زیر آن کلاه گیس بلوند عجیب و غریب و عدم شخصیت‌پردازی در فیلمنامه و کارگردانی است.هر لحظه به نظر خیلی طولانی می‌رسد، صحنه‌ها پر از شات‌ها و ویرایش‌های غیرضروری است و توضیحات به زور به ما تحمیل می‌شود. هیچ طنین احساسی در مادربزرگ‌های بد وجود ندارد و هیچ پیامدی وجود ندارد و بنابراین هیچ ریسکی هم وجود ندارد. و درست مثل درام، کمدی هم به ریسک نیاز دارد تا موفق شود، یا اینکه باید کاملاً به سمت ابزورد برود، مثل مونتی پایتون. این فیلم این‌طور نیست. به نظر می‌رسد کسی زحمت فکر کردن به داستان یا اضافه کردن پیچیدگی‌های جالب را به خودش نداده است. رشته‌های داستان رها شده‌اند (شاید قرار بود یک درام مادر و دختری وجود داشته باشد، اما مادی نشده است، در حالی که رابطه عاشقانه احتمالی دختر دیگر یک تفکر عجیب و غریب بعد از اتمام فیلم است). فیلم خانه‌نشینان با موضوع مشابه، این قلمرو را به طور موثرتری بررسی می‌کند. بیشتر بینندگان می‌توانند زمان خود را بهتر با دیدن مادربزرگ‌های واقعی خود بگذرانند.