سه روز کوندور

جو ترنر (با بازی رابرت ردفورد) تحلیلگر کتابخوان سیا، در فیلم سه روز کاندور، وقتی از ناهار به دفتر برمی‌گردد، همه همکارانش را مرده می‌یابد. او نام رمزی به نام کاندور دارد، اما هرگز در میدان نبوده است. ترنر به تنهایی و با تکیه بر دانش کتابی‌اش، باید بفهمد چه اتفاقی افتاده و چرا. او هنوز هدف قاتل است و در حالی که سعی می‌کند قطعات پازل را کنار هم بگذارد، در آپارتمان کتی هیل، عکاس (با بازی فی داناوی) مخفی می‌شود. هر تکه جدید از اطلاعات به یک توطئه بزرگ اشاره دارد، توطئه‌ای که سیا هر کاری می‌کند تا آن را مخفی نگه دارد. ترنر تا چه مدت می‌تواند دوام بیاورد قبل از اینکه آنهایی که می‌خواهند او را از بین ببرند، به او برسند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد محبوبیت فیلم‌های جاسوسی مثل سه روز کندور صحبت کنند. چرا ما اینقدر عاشق این فیلم‌ها هستیم؟
• برخی از فیلم‌های جاسوسی مورد علاقه‌تان کدامند؟ این فیلم در مقایسه با آن‌ها چطور است؟
• چگونه فیلم سه روز کوندور در صورت ساخت در زمان حال متفاوت خواهد بود؟ آیا این داستانی است که فقط در سال ۱۹۷۵ می‌توانست اتفاق بیفتد، یا در دنیای امروز هم قابل اجرا است؟

والدین باید بدانند که سه روز کندور یک فیلم جاسوسی نسبتا آرام و پرتنش از کارگردان مشهور سیدنی پولاک است. این فیلم در زمانی اکران شد که زخم‌های ملت از رسوایی واترگیت و استعفای نیکسون هنوز تازه بود، و در آن زمان بسیار شوک‌آور بود؛ اما مخاطبان امروزی که کمتر تحت تاثیر قرار می‌گیرند، احتمالا کمتر درگیر احساسات می‌شوند، زیرا موضوع توطئه‌های گسترده دیگر چندان شگفت‌انگیز نیست. خشونت شامل قتل و ترور فراوان با اسلحه است که عمدتا مقادیر کمی خون بدون صحنه‌های دلخراش نشان می‌دهد، اگرچه یک شلیک گلوله به گلو نیز نمایش داده می‌شود. الفاظ زشت به ندرت استفاده می‌شوند اما قوی هستند، از جمله کلمات لعنتی و پسر حرامزاده. یک صحنه رابطه جنسی شامل بوسیدن، نوازش و برهنه شدن زن تا زیر سینه است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این یک جاسوسی پرتنش و آرام است که بیشتر در مورد تلاش برای حل کردن معما است تا اکشن. کارگردان سیدنی پولاک تماشاگران را به همان اندازه در تاریکی نگه می‌دارد که قهرمان داستان در تاریکی است و به همین دلیل در برخی مواقع دنبال کردن داستان سخت می‌شود. مردم به آرامی و به صورت رمزآلود صحبت می‌کنند بدون اینکه حتی مشخص باشد که واقعاً چه کسانی هستند. این یک روش مؤثر برای گیج کردن تماشاگر به همان اندازه گیجی کاندور است و بهترین قدردانی از آن توسط کسانی است که از فیلم‌هایی که داستان و انگیزه را به صورت آماده به تماشاگر می‌دهند خسته شده‌اند، انجام می‌شود.در غیر این صورت، جاذبه سه روز کندور برای نوجوانان محدود است. بخش بزرگی از آنچه که به مخاطبان معاصر اجازه داد تا از نظر احساسی در آن زمان در فیلم شرکت کنند، وحشت تازه کشف شده از عمق سقوطی بود که نهادهای دولتی برای محافظت از خود انجام می‌دادند. برای مخاطبان امروزی، این تقریباً بدیهی است. که جذابیت ردفورد (همانطور که همیشه آشکار است، علی‌رغم اینکه این بهترین عملکرد او نیست)، راز حل و فصل و برخی نگاه‌های سرگرم‌کننده به فناوری اواسط دهه ۷۰ باقی می‌ماند. انتخاب خوبی برای نوجوانانی است که به این دوره خاص از تاریخ علاقه‌مند هستند، اما نه برای کسانی که فقط می‌خواهند سوار یک ترن هوایی شوند.