سرسخت‌ها

اگر تاکنون شک داشتید که جرج کلونی بازیگر مستقیمی از کتاب راهنمای کری گرانت است، فیلم چرمی‌ها آن را برای همیشه برطرف می‌کند. کلونی در نقش داج کانلی، یک فوتبالیست حرفه‌ای در روزگاری که این ورزش در سایهٔ نسخهٔ دانشگاهی خود، که ظریف‌تر و متمدن‌تر بود، قرار داشت، (که همچنین کارگردان فیلم است) بازی خوبی ارائه می‌دهد. زمانی که تیم مورد علاقه و پرتلاش او، بولداگ‌های دولوث، منحل می‌شود و اعضای آن به معادن و مزارع پراکنده می‌شوند، داج برنامه‌ای برای نجات لیگ می‌ریزد و جنگ‌سالار/افسانهٔ فوتبال کالج کارتر راترفورد (جان کرازینسکی) را استخدام می‌کند. برنامهٔ او موفق است: طرفداران دسته‌دسته سرازیر می‌شوند. اما گزارشگر خبره لکسی لیتلتون (رنه زلوگر) مصمم است تا راترفورد را به عنوان یک کلاهبردار افشا کند و صعود فوتبال حرفه‌ای ممکن است در نهایت باعث سقوط آن شود. این مسئله داج را -- که عاشق لکسی آتشین‌مزاج شده است، که کارتر هم به او علاقه‌مند است -- در موقعیت دشواری قرار می‌دهد. حالا چه باید بکند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شکل‌گیری تصویر کارتر صحبت کنند. چگونه الکسی - و به تبع آن، رسانه‌ها - آن را تغییر می‌دهند؟ یا اینکه آیا او این کار را نمی‌کند؟ چه کسی چه کسی را فریب می‌دهد؟ آیا می‌توانید هیچ رابطه‌ی دیگری بین مطبوعات و چهره‌های عمومی در فیلم پیدا کنید که به نظر تحریف‌شده می‌آید؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد نحوه‌ی نمایش فوتبال در فیلم صحبت کنند. چرا فوتبال کالج تا این حد مورد احترام بود اما فوتبال حرفه‌ای نه؟ آیا "شیک‌کردن" بازی آن را خراب کرد؟ آخر از همه اینکه، این فیلم چگونه از کمدی‌ها/کمدی‌های رمانتیک هالیوودی متمایز است؟ چگونه شبیه آنهاست؟

والدین باید بدانند که نوجوانان و جوانان ممکن است به دلیل حضور بازیگرانی مانند جرج کلونی، رنی زلوگر و جان کرازینسکی (یکی از بازیگران سریال اوپیس) به تماشای این کمدی رمانتیک که در دهه ۱۹۲۰ می‌گذرد، علاقه‌مند شوند. این فیلم یک کمدی سرگرم‌کننده و نسبتا ملایم است، اما باید توجه داشت که در دوره‌ای اتفاق می‌افتد که زنان به عنوان افراد برابر با مردان قلمداد نمی‌شدند و کودکان مانند بزرگسالان کار می‌کردند و رفتار می‌کردند. همچنین در راستای دقت تاریخی، شخصیت‌ها سیگار می‌کشند، الکل می‌نوشند و فحش می‌دهند («گه» قوی‌ترین کلمه‌ای است که استفاده می‌شود). همه این‌ها با دست‌مایه‌ای سبک و شاد نشان داده می‌شوند، شاید حتی بیش از حد سبک؛ فیلم سرگرم‌کننده و شاد است، اما آنقدر که در ابتدا وعده می‌دهد، تاثیرگذار نیست. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

کراسینسکی، که طرفداران احتمالاً او را بیشتر به‌عنوان جیمِ سرسنگین در سریال اوپیس می‌شناسند، به‌راحتی جای کارتر را پر می‌کند. چه کسی فکر می‌کرد که او می‌تواند در برابر جرج کلونی، که حتی با ظاهری ژولیده، جذاب به نظر می‌رسد، به خوبی خود را نشان دهد؟ زلوگر با شور و شوقی شبیه پلنگ به دنبال موفقیت است و به خوبی با کلونی تاخت می‌اندازد و آنها واقعاً با هم ارتباط دارند، اگرچه او نورای شخصیت نیک او نیست.لذت‌بخش بودن فیلم لزرهدز واضح است و می‌تواند سرگرم‌کننده باشد. کارگردانی هنری آن فوق‌العاده است، تاریخ فوتبال را جذاب نشان می‌دهد و نکات جالبی را در مورد شکل‌گیری چهره‌های عمومی توسط مطبوعات و اجازه دادن آن‌ها به نیمه‌حقیقت‌ها بدون اصلاح، مطرح می‌کند. همچنین باید به رندی نیومن برای موسیقی پرانرژی فیلم تبریک گفت. اما در جایی از فیلم، احساس می‌کنید که فیلم به وعده خود به‌طور کامل وفا نمی‌کند. پیچشی کوچک در پایان فیلم که آن را نجات می‌دهد، شتاب‌زده به نظر می‌رسد و گفتگوهای بامزه فیلم، اگرچه جذاب هستند، اما واقعاً بامزه و هوشمندانه نیستند. اگرچه انتظار دارید که فیلم پایانی خوش داشته باشد، همان‌طور که فیلم‌هایی از این ژانر دارند، اما مشخص می‌شود که لزرهدز بیشتر ادای احترامی است تا یک اثر کاملاً اورجینال.