گیرنده رؤیا

در فیلم دریم‌کچر، زنی به دست یک فرد نقاب‌دار به قتل می‌رسد. سپس با پیرس (نیکی کاس) و جیک (زکری گوردون) ملاقات می‌کنیم، دوستانی صمیمی از دوران کودکی، در حالی که در شب جمعه فیلم‌های ترسناک تماشا می‌کنند. خواهر پیرس، آیوی (الیزابت پوزی)، و دوستش برکن (امریس کوپر) می‌رسند و آیوی بلیط یک جشنواره موسیقی زیرزمینی بزرگ به نام کاتاکلیسم را دارد، جایی که قرار است دی‌جی در حال ظهور دریم‌کچر (ترویس برنز) اجرا کند. در جشنواره، پیرس با ستاره (نام واقعی دیلن) ملاقات می‌کند و دعوت می‌شود به اتاق رختکن او برود، جایی که او به او یک داروی توهم‌زا می‌دهد. این اتفاق منجر به یک حادثه غم‌انگیز می‌شود و جوزفین (آدرین ویلکینسون)، مدیر برنامه دیلن، پیشنهاد می‌دهد به همه پول بدهد تا ساکت بمانند. اما حتی در حالی که آن‌ها سعی می‌کنند بفهمند چه کاری انجام دهند، قاتل دوباره وارد ماجرا می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Dreamcatcher صحبت کنند. این موضوع چه حسی در شما ایجاد کرد؟ آیا می‌شد داستان را بدون خشونت روایت کرد؟
• چگونه رابطه جنسی در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟ چرا پیرس مصمم است که به روابط بی‌معنی بپردازد و یک رابطه واقعی را دنبال نکند؟ چه ارزش‌هایی در این فیلم به نمایش گذاشته شده است؟
• آیا این فیلم ترسناک است؟ جاذبه فیلم‌های ترسناک چیست؟ چرا گاهی اوقات مردم دوست دارند بترسند؟
• فیلم در مورد شهرت چه چیزی می‌گوید؟ مزایا و معایب آن چیست؟ چرا فکر می‌کنید مردم می‌خواهند مشهور شوند؟
• چگونه الکل، سیگار و مواد مخدر به تصویر کشیده می‌شوند؟ آیا آنها را جذاب و فریبنده نشان می‌دهند؟ آیا عواقبی در این مورد وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟

والدین باید بدانند که دریم‌کچر فیلمی ترسناک در مورد قاتلی نقاب‌دار است که در دنیای دی‌جی‌ها و موسیقی زیرزمینی رها شده است. این فیلم به‌خوبی ساخته نشده، به‌شدت سطحی و ترسناک نیست. اما خون، خشونت و تعداد زیادی قربانی قتل در آن وجود دارد. افراد تیراندازی می‌شوند، با چاقو کشته می‌شوند، با پرده دوش خفه می‌شوند و با آچار ضربه می‌خورند. صورت یک زن لگد می‌خورد. تصاویر ترسناکی در طول «جستجوی روح» وجود دارد و افرادی با خون در دهانشان یکدیگر را می‌بوسند. صحنه‌های دیگر نیز بوسیدن را نشان می‌دهند، همچنین شخصیت‌هایی در لباس زیر، زنان با لباس‌های تنگ، مردان بدون پیراهن و گفتگوهای مرتبط با رابطه جنسی. زبان فیلم شامل استفاده‌های زیادی از کلمات فحش و ناسزا است. شخصیت‌ها قرص‌های توهم‌زا مصرف می‌کنند، کوکائین استنشاق می‌کنند و مست می‌شوند (یکی از شخصیت‌ها می‌گوید که دوست دارد همیشه مست باشد). از دیگر مواد مخدر نیز نام برده می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم ترسناک «دریم‌کچر» که هیچ ترسی در آن وجود ندارد، بی‌معنی و طولانی است و هیچ چیز جدیدی ارائه نمی‌کند. به نظر می‌رسد این فیلم توسط افرادی ساخته شده که تنها علاقه‌شان ژست گرفتن مقابل دوربین بوده است. این فیلم با اقتباس استیون کینگ در سال ۲۰۰۳ اشتباه گرفته نشود، دریم‌کچر فیلمی خسته‌کننده است که از بالا تا پایین با فیلم‌برداری دوربین لرزان غیرقابل درک و دیالوگ‌های عجیب (هم اغراق‌شده و هم کم‌مایه) پر شده است. دیالوگ‌هایی مثل «شکافتن زیر پوستم را حس می‌کنم» یا «به داخل بوته‌ها افتادم» (توضیح یک شخصیت در مورد بریدگی‌ها و کبودی‌های مرموز) توجه را به خود جلب می‌کنند.تلاش‌ها برای نقل قول از شکسپیر و اشاره به فاوست نمی‌تواند لحظات احمقانه‌ای را جبران کند که از تعداد بی‌شماری از فیلم‌های دیگر برداشته شده به نظر می‌رسند، از جمله زمانی که یک شخصیت اطلاعات حساس را در تلفن فاش می‌کند در حالی که پشتش به شخصیت دیگری است، و آن شخصیت دیگر از پشت سرش می‌آید و آن را می‌شنود. بازیگران به نظر آماده و مشتاق می‌رسند، اما وقتی شخصیت‌ها حتی نمی‌توانند اندکی غم یا سوگواری را نشان دهند، وقتی دوستانشان شروع به مردن می‌کنند، کاری برای انجام دادن ندارند. به طور کلی، به نظر می‌رسد که فیلم Dreamcatcher تلاشی بوده است برای ادغام یک داستان قاتل زنجیره‌ای با صنعت موسیقی در حالی که سعی در ارائه نوعی پیام در مورد بهای شهرت دارد، اما در نهایت بیشتر درباره اشتیاق ناخوشایندی برای شهرت است.