ساعت

اِلا پاتل (با بازی دیانا اَگرون) در فیلم ساعت، یک طراح دکور موفق است که با یک جراح مهربان به نام آیدن (با بازی جی علی) ازدواج کرده است. او در آستانه 40 سالگی است و از طرف دوستان باردار و والدینش و همچنین پدرش (با بازی سائول روبینک) تحت فشار است تا یک خانواده تشکیل دهد. مشکل اینجاست که ساعت بیولوژیکی او هیچ پیامی به او نمی‌دهد. در واقع، او با زندگی فعلی‌اش بسیار خوشحال است: کار حرفه‌ای او در حال پیشرفت است و او و همسرش خانه‌ای شیک و زندگی جنسی رضایت‌بخشی دارند. وقتی یک دکتر به او پیشنهاد می‌کند که در یک آزمایش بالینی برای «تعمیر» ساعت بیولوژیکی‌اش شرکت کند، به آیدن دروغ می‌گوید و مخفیانه برای امتحان کردن آن می‌رود. این آزمایش که توسط دکتر الیزابت سیمونز (با بازی ملورا هاردین) انجام می‌شود، شامل ترکیبی از درمان‌های هورمونی و رفتاری است که باعث می‌شود درک او از واقعیت مختل شود. چیزها دیگر آنطور که به نظر می‌رسند نیستند و او نمی‌داند به چه کسی می‌تواند اعتماد کند -- حتی به خودش.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد مفهوم ساعت بیولوژیکی صحبت کنند، که نام فیلم را از آن گرفته است. آیا فکر می‌کنید زنان حس می‌کنند زمانشان در حال گذر است و احساس فشار برای بچه‌دار شدن می‌کنند؟ چرا، یا چرا نه؟
• اِلا چرا برای شرکت در آزمایش بالینی ثبت نام کرد و به همسرش چیزی نگفت؟ آیا این موضوع در داستان به خوبی توضیح داده شد؟
• در این فیلم به تدریج رنگ از جهان الا خارج می‌شود در حالی که او تحت درمان قرار دارد، و سپس در صحنه‌ای کلیدی رنگ‌ها به آن بازمی‌گردند. به نظر شما اهمیت این اثر بصری چه بود؟
• آیا فکر می‌کنید درمانی برای ایجاد میل به باردار شدن وجود دارد، در مقابل درمان‌هایی که واقعاً منجر به بارداری می‌شوند؟
• درباره هولوکاست چه می‌دانید؟ از کجا می‌توان اطلاعات بیشتری یافت؟

والدین باید بدانند که شخصیت اصلی فیلم ساعت (دیانا اگرن) خود را در معرض تجربیات دردناک و وحشتناکی قرار می‌دهد تا سعی کند در خود تمایل به داشتن فرزند ایجاد کند. او احساس فشار می‌کند که این کار را انجام دهد. فیلم شامل صحنه‌های ناراحت‌کننده زیادی است، از جمله سقوط، توهمات ترسناک، خودکشی، قتل و زخم‌های خونین—از جمله زخم روی آلت تناسلی مردانه که به طور کامل نشان داده می‌شود (اما خیلی واقعی به نظر نمی‌رسد). همچنین اشاره‌هایی به رابطه جنسی وجود دارد: از طریق دهان، تلفن و بعد از رابطه جنسی شدید در رختخواب. شخصیت اصلی تحت روش‌های سرمایی و دردناک زنانه قرار می‌گیرد و در یک صحنه از انبر برای خارج کردن چیزی از رحم خود استفاده می‌کند. او ویدیویی با تصاویر گرافیکی از تولد نوزادان و نسخه‌ای از خود در لباس بیمارستان را می‌بیند که جنینی از بند نافش مثل آونگ بین پاهایش آویزان است. به او درمان‌های هورمونی از طریق تزریق، قرص و کاشت دردناک داده می‌شود. بزرگسالان در فیلم شراب می‌نوشند و سیگار می‌کشند. الفاظ زشتی مثل فحش، کلمه‌ی گاو و جهنم در فیلم استفاده شده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم تریلر مفهومی در پی ایجاد ترس بصری و همچنین انتقال پیام‌های عمیق و ناآرام است، اما در هر دو مورد کمی ناکام می‌ماند. بهترین دارایی فیلم، بازیگر اصلی، دیانا اگرن، از سریال گلی است که با وجود دیالوگ‌ها و حرکات اغراق‌آمیز شخصیت، در نقش دراماتیک خود، اصالت خود را حفظ می‌کند. ایده مرکزی فیلم، فشار بر زنان برای باردار شدن، نقطه شروع جالبی است. اما آزمایش بالینی که الا در آن شرکت می‌کند، بسیار دور از ذهن است و انگیزه او نیز بسیار عجولانه است تا باورپذیر باشد. بدون داستانی قابل قبول، جذابیت فیلم صرفاً در ترس‌هایش است، و آن‌ها هم اندک و نادر هستند. چند مورد از آن‌ها به‌طور عمدی یا غیرعمدی، به سمت کمیک بودن می‌روند.جکنو، نویسنده و کارگردان، از طریق شخصیت اِلا در فیلم اِگرون به ارتباطی در مورد فشار جامعه بر زنان در سنین خاص برای رها کردن اهداف خود به منظور بچه‌دار شدن و فشاری که خانواده‌ها می‌توانند برای ادامه نسل از طریق دختران اعمال کنند، می‌پردازد. در این مورد، جکنو از یک خانواده یهودی با تجربه نزدیک هولوکاست استفاده کرده است تا به اصرار پدر اِلا بر وظیفه فرزندی او، وزن و اهمیت بیشتری بدهد. عکسی از یکی از بستگان آزاد شده از اردوگاه‌ها با وزنی حدود ۳۶ کیلوگرم، ارتباطی با یک توهم ترسناک دارد که اِلا به‌طور مکرر از آن رنج می‌برد. این تشابه‌ها ممکن است کمی اغراق‌آمیز به نظر برسند، به‌ویژه در مورد گفتگویی در مورد هولوکاست که در آن اِلا به‌طور قومی‌گرا پیشنهاد می‌کند که مردم آن را بدترین نسل‌کشی می‌دانند زیرا قربانیان آن ثروتمند، مدرن و تحصیل‌کرده بودند.