غریبه کوچک

در فیلم غریبه کوچک، سال ۱۹۴۷ است و دکتر فارادی (دامنال گلیسون) برای معاینه خدمتکار خانواده به عمارت رو به ویرانی آیرز فراخوانده می‌شود. فارادی روزی به‌یادماندنی را در کودکی در آن عمارت گذرانده و هنوز هم برایش جذابیت زیادی دارد. فارادی متوجه می‌شود که می‌تواند به رادرفیک آیرز (ویل پولتر) که از سوختگی و دیگر جراحات جنگ رنج می‌برد، کمک کند و برای درمان به خانه آن‌ها می‌آید. فارادی همچنین به خواهر رادرفیک، کارولین (رث ویلسون) علاقه‌مند می‌شود. اما در ادامه بازدیدهایش و با افزایش علاقه‌اش به کارولین، اتفاقات عجیبی در خانه رخ می‌دهد، از جمله نوشته‌های مرموز روی دیوارها و زنگ زدن خود به خود زنگ‌های خدمتکار. وقتی خانم آیرز (شارلوت رمپلینگ) با یک روح مرگبار مواجه می‌شود، فارادی باید با هر چه در قلب این موضوع است روبرو شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «غریبه کوچک» صحبت کنند. آیا هدف از نمایش این خشونت، ایجاد وحشت و هیجان است؟ چطور می‌توان این موضوع را تشخیص داد؟
• فیلم چگونه مصرف الکل و سیگار کشیدن را به تصویر می‌کشد؟ چرا به دختر کوچک اجازه داده می‌شود در مهمانی الکل بنوشد؟ چه درس‌هایی (اگر وجود داشته باشد) از این فیلم گرفته می‌شود؟
• داستان گوتیک چیست؟ چه چیزی آن را از سایر داستان‌های ترسناک و معمایی متمایز می‌کند؟ چه چیزی در آن جذاب است؟
• گاهی اوقات چرا ترساندن دیگران سرگرم‌کننده است؟

در این فیلم، دختری کوچک توسط سگ گاز گرفته می‌شود (صحنه گاز گرفتن خارج از کادر است، اما زخم‌های خونی او نشان داده می‌شود)، شخصیت‌ها توسط شیشه شکسته زخمی می‌شوند، و برخی از شخصیت‌ها می‌میرند. فردی با زخم‌های سوختگی پوشانده شده است، مادری پسری جوان را سیلی می‌زند، و شخصیت‌ها گاهی خشمگین می‌شوند و لیوان می‌شکنند یا ویسکی می‌نوشند. دختری جوان در یک مهمانی در حال نوشیدن الکل دیده می‌شود و ادعا می‌کند سیگار کشیده است. همچنین صحنه‌هایی از بزرگسالان در حال نوشیدن الکل و سیگار کشیدن وجود دارد؛ و کلمات «ass» و «hell» در فیلم استفاده شده است. مرد و زنی در ماشین یکدیگر را می‌بوسند و لمس می‌کنند، و گفتگوهای مربوط به رابطه جنسی وجود دارد. این فیلم به خوبی ساخته شده است، اما شاید برای برخی طرفداران این ژانر کمی خشک باشد؛ با این حال، نوجوانان بزرگ‌تر و افراد با سلیقه‌های پیچیده ممکن است از آن لذت ببرند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

از رمانی اثر سارا واترز اقتباس شده، این فیلم نوآر گوتیک به خوبی ساخته شده، با حرکات و برش‌های دوربین وهم‌انگیز، اما به نظر می‌رسد در فضایی از مودبانه بودن گیر افتاده است؛ هرگز موفق نمی‌شود خون را به جریان بیندازد. نوشته لوسیندا کاکسون (دختر دانمارکی) و کارگردانی لنی آبراهامسون (اتاق)، فیلم غریبه کوچک می‌توانست داستانی سرگرم‌کننده و خاردار از اتفاقات ماوراءالطبیعه باشد، اما سازندگان آن به نظر می‌رسد از هر عنصری که آن را به یک فیلم ترسناک تبدیل می‌کند، دوری می‌کنند. این فیلمی است که ترجیح می‌دهد کاملا جدی گرفته شود.گلیسون نقش خود را خشک و بی‌روح بازی می‌کند، شاید در تلاش برای به تصویر کشیدن تفاوت‌های طبقاتی باشد، اما در عین حال احساسات ناراحتی یا شور و شوق فارادی را نیز پنهان می‌کند. صحنه‌هایی که بین او و ویلسون وجود دارد می‌توانست از نظر احساسی پیچیده‌تر باشد و کشمکش بیشتری داشته باشد، اما در بیشتر موارد، این صحنه‌ها بی‌روح و بی‌احساس به نظر می‌رسند. و چون داستان از دیدگاه فارادی و از طریق بازدید او روایت می‌شود، فیلم به صورت قطعات جداگانه و نامنظم به نظر می‌رسد. با این حال، صحنه‌پردازی‌ها و برش‌های آبراهامسون اغلب به درستی انتخاب شده‌اند، و او واقعاً لحظات روان و بی‌قراری را به وجود می‌آورد، و همچنین پایانی پیچیده و ذهنی را رقم می‌زند.