شهر رؤیاهای بزرگ

در شهر رؤیاها، خسه (آری لوپز) پسری از پوئبلا، مکزیک است که رؤیای تبدیل شدن به یک ستاره فوتبال را در سر دارد. او به آنچه که فکر می‌کند اردوی تمرین فوتبال در لس آنجلس است می‌رود، اما در نهایت در یک کارگاه تولیدی لباس به کار اجباری گماشته می‌شود. روزها طولانی و شرایط سخت است. خسه با خشونت سرپرست کارگاه، سزار (آندرس دلگادو) و بدرفتاری رئیس بزرگ، ال خفه (آلفردو کاسترو) مواجه می‌شود. پسرک اندکی امید پیدا می‌کند وقتی با النا (رناتا وکا) ارتباط برقرار می‌کند، اگرچه این امید زمانی از بین می‌رود که او را می‌گیرند و به قاچاق جنسی می‌فروشند. افسر پلیس استیونز (جیسون پاتریک) می‌داند اتفاقی در حال رخ دادن است اما از نظر قانونی نمی‌تواند کاری کند. سپس، یک روز، فرصتی برای فرار خسه به وجود می‌آید.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «شهر رویاها» صحبت کنند. این موضوع چه احساسی در شما ایجاد کرد؟ فیلم چه چیزی نشان داد یا نشان نداد تا چنین تأثیری بگذارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آیا این فیلم انگیزه‌ای شد تا در مورد قاچاق کودکان بیشتر تحقیق کنید و بفهمید چه کاری می‌توان برای پایان دادن به آن انجام داد؟ چطور می‌توان از رسانه‌ها برای آگاه‌سازی در مورد مسائل واقعی زندگی استفاده کرد؟
• آیا شخصیت جیسون پاتریک را یک نجات دهنده سفیدپوست می‌دانید؟ این موضوع چه معنایی دارد؟ چرا نمایش‌های متنوع و پیچیده در رسانه‌ها مهم هستند؟
• چگونه خِسوس شجاعت خود را نشان می‌دهد؟

والدین باید بدانند که شهر رویاها یک درام در مورد قاچاق کودکان است که بر روی یک پسر مکزیکی به نام خوزه (آری لوپز) تمرکز دارد، که با وعده اردوی فوتبال به لس آنجلس کشانده می‌شود، اما خود را در یک کارگاه تولیدی می‌یابد. خشونت در این فیلم بسیار شدید و آزاردهنده است. کودکان با اتو داغ می‌شوند (زخم‌ها نشان داده می‌شوند)، دستبند زده می‌شوند و شلاق می‌خورند، کبود و زخمی می‌شوند، در گودالی حبس می‌شوند، لگد می‌خورند، سیلی می‌خورند، با ماشین تصادف می‌کنند، تهدید می‌شوند و موارد دیگر. اسلحه نشان داده می‌شود و زنی در هنگام زایمان می‌میرد (صحنه شامل برهنگی جزئی است). در فیلم، غش و عشوه و بوسیدن، گرفتن آلت تناسلی، و گفتگویی در مورد کار جنسی وجود دارد. گفتگوهای تند شامل استفاده از کلمات فحش، مادر فحش، آشغال، سینه، چرند و پرند، کلمه نژادپرستانه، لعنتی، حرامزاده، بی‌شرم، و غیره است. به یک کودک داروی بیهوشی داده می‌شود و سیگار کشیدن هم وجود دارد. هدف فیلم، آگاه‌سازی در مورد موضوع ناراحت‌کننده آن است و بینندگان تشویق می‌شوند تا برای کسب اطلاعات بیشتر به وب‌سایت رسمی آن مراجعه کنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم با پرداختن به موضوعات وحشتناک، موفق می‌شود از سنگین و پنددهنده بودن اجتناب کند و به جای آن بر حرکات و ریتم‌ها و شخصیت اصلی دوست‌داشتنی و همدل‌برانگیز خود تمرکز می‌کند. کارگردانی شده توسط موهیت رامچاندانی، فیلمساز متولد بمبئی، که پدرش در یک کارگاه تولیدی کار می‌کرد، شهر رویاها به طور شگفت‌انگیزی موثر است. این فیلم رویکرد بصری بزرگی دارد، که در شات افتتاحیه آن از یک مسابقه فوتبال در یک زمین خاکی به خوبی مشهود است. دوربین در حالی که یک بچه نقش گزارشگر را بازی می‌کند و با سرعت بازی را گزارش می‌کند، به سرعت در اطراف حرکت می‌کند. در نهایت بر روی خِسوس متمرکز می‌شویم، که غیرکلامی است و با نشان دادن خالکوبی اسمش روی دستش، خودش را معرفی می‌کند. او خود را در یک ورزشگاه بزرگ تصور می‌کند، در حالی که جمعیت نامش را فریاد می‌زنند. رامچاندانی این ریتم را در کارگاه تولیدی حفظ می‌کند، که کثیف و مرطوب است و تکه‌های دور ریخته شده پارچه کف زمین را مثل استخرهای خون خشک شده می‌پوشانند. دوربین بی‌قرارانه در این فضای شبیه غار می‌چرخد.درام این فیلم تشدید می‌شود، مثل یک الیور تویست مدرن و وحشیانه، و خاویر با چشمان بزرگ و صادقش همه‌چیز را درک می‌کند. حتی یک شخصیت شرور اغراق‌شده وجود دارد، زنی که با چکمه‌های چرمی بلند تا بالای ران وارد غار می‌شود و با صدای ترسناکی راه می‌رود (او آمده تا یک زن جوان را برای کار جنسی انتخاب کند). هیچ‌کدام از این‌ها به معنای این نیست که فیلم تماشای آسانی ندارد. دیدن خشونت وحشتناکی که بی‌رحمانه به یک پسر جوان اعمال می‌شود، بسیار آزاردهنده است، و دیدن مهارت شروران در محافظت از امپراطوری شرورانه‌شان خشم‌آور است. یک‌سوم پایانی فیلم از خشونت دور می‌شود، اگرچه همچنان پرتنش است، چون خاویر تلاش می‌کند فرار کند، در خیابان‌ها و کوچه‌های محله لباس‌فروشی می‌دود. شهر رویاها با یک درخواست واقعی برای کمک به پایان می‌رسد، که شاید غیرضروری باشد، چون خود فیلم هم ضربه‌ای به مخاطب وارد می‌کند.