واقعیت تلخ است

در برنامه واقعیت نیش می‌زند، میزبان مایکل یان بلک (بازیگر و کمدین معروف به خاطر شوخی‌هایش در مجموعه من ... را دوست دارم از شبکه VH1 و مجموعه اد از شبکه NBC) گروهی از ۱۰ کمدین ناشناس را از طریق اردوی آموزشی حذفی شامل ۸ تقلید از برنامه‌های واقع‌نمای مختلف هدایت می‌کند. به عنوان بخشی از این روند، آن‌ها به سبک برنامه برادر بزرگ در یک خانه جمع می‌شوند، از آن‌ها خواسته می‌شود تا نمایش‌های ورزشی شدید به سبک گلادیاتورهای آمریکایی انجام دهند، و حتی مجبور می‌شوند در یک ون که تبلیغ سیگار مجانی برای بچه‌ها را می‌کند، رانندگی کنند. در پایان هر قسمت، کسی به خانه فرستاده می‌شود؛ تا پایان مجموعه، شخص دیگری مقداری پول دریافت می‌کند و افتخار مبهمی به خاطر بهترین تحمل تحقیر بی‌پایان به دست می‌آورد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که آیا این طنز اغراق‌آمیز، چیز جدیدی به بازار اشباع‌شدهٔ تلویزیون واقع‌نما اضافه می‌کند یا صرفاً اوضاع را بدتر می‌کند. آیا این نمایش، برنامه‌های واقع‌نمای مورد علاقه‌تان را دست می‌اندازد؟ کدام‌یک؟ تماشای این طنزها، نظر شما را در مورد برنامه‌هایی که از قبل دوست داشتید، تغییر داد؟ آیا فکر می‌کنید این نمایش قصد دارد نکتهٔ خاصی را بیان کند؟

والدین باید بدانند که اگرچه این برنامه واقع‌نمای طنز برای بزرگسالان (هرچند جوان) است، نوجوانان هم احتمالاً می‌خواهند آن را تماشا کنند. اما انتخاب آن کمی سخت است. محتوای جنسی، به‌خصوص، بسیار زننده است. برای مثال، در یکی از چالش‌ها، شرکت‌کنندگان به یک اتاق تاریک فرستاده می‌شوند تا شخصی ناشناس را اغوا کنند... که درنهایت معلوم می‌شود یکی از والدین آن‌هاست. قبل از اینکه بفهمند با چه کسی صحبت می‌کنند، چیزهایی مثل «فقط می‌خواهم بین پاهایت ببوسمت... خیلی جذاب هستی» می‌گویند. چه موقعیتی ناراحت‌کننده‌ای! زبان تند و تیز هم به‌راحتی استفاده می‌شود، هرچند کلماتی مثل «ف**» و «ش**» سانسور می‌شوند.

حس طنز خشک و بی‌روح بلک کاملا با این برنامه هماهنگ است و وقتی با هر شرکت‌کننده مصاحبه خروج انجام می‌دهد، همراه با نورپردازی دراماتیک و موسیقی احساسی، خیلی خنده‌دار می‌شود. ایده استفاده از کمدین‌های واقعی به عنوان شرکت‌کنندگان هم مزیت است؛ نه تنها به روند برنامه جنبه‌ای از ابزورد اضافه می‌کند، بلکه اطمینان می‌دهد که کلیپ‌های مصاحبه به سبک اعتراف‌گونه ارزش نقل قول دارند. مثل این جواهر: فقط می‌خواهم روشن کنم که من فقط ماری‌جوانا مصرف نمی‌کنم. من خیلی هم الکل می‌نوشم. یا این یکی: وقتی چراغ‌ها روشن شد و دیدم پدرم آنجاست، آن حالت نعوظ خیلی سریع از بین رفت.بدیهی است که این برنامه مناسب کودکان نیست و باید دید که تا چه مدت می‌تواند ادامه داشته باشد. اما در فضایی که واقعیت‌ها به‌شدت تحریف شده‌اند، این برنامه می‌تواند تغییری خوشایند برای بینندگان خسته باشد. اگرچه این نمایش مضحک است، اما آیا مضحک‌تر از سایر مسابقات نمایش‌های واقع‌نمای «معتبر» است؟