هیولاهای کوچک

برایان (فرد ساوج) به همراه خانواده‌اش به تازگی به شهر جدیدی نقل مکان کرده‌اند، جایی که او دوستی ندارد و شب‌ها را صرف ساکت کردن صدای دعوای والدینش می‌کند. اتفاقات عجیبی در خانه رخ می‌دهد و او را مقصر می‌دانند. اما تقصیر او نیست که کنترل از دسترس خارج شده، یا اینکه دوچرخه‌اش در راهرو مانده است؛ زیر تخت او هیولایی شیطانی به نام موریس (هاوی مندل) زندگی می‌کند که مشتاق است برای برایان را به دنیای هیولاها ببرد. در میان چالش‌ها و آشفتگی‌ها، این پسر و هیولا دوستی را شکل می‌دهند که برای هر دو به یادماندنی است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد ترس‌های دوران کودکی صحبت کنند. چه چیزی بیش از همه شما را می‌ترساند؟ چیزی زیر تخت پنهان شده؟ چه چیزی باعث می‌شود ایده هیولاهای ترسناک شود؟ آیا موریس را ترسناک می‌یابید؟
• در چه سنی تماشای فیلم‌های ترسناک لذت‌بخش است؟ آیا تا به حال آرزو کرده‌اید که چیزی را ندیده باشید؟ چطور تصاویر یا افکار ترسناک را از ذهن خود بیرون می‌کنید؟

والدین باید بدانند که فیلم لیتل مانسترز شامل لحظات ترسناک و احساسی ملایم، به علاوه برخی مثال‌های قلدری، شوخی‌های بدجنسانه و برخی کلمات (s--t و Godammit) است. والدین رفتار بدی دارند، به بچه‌ها فریاد می‌زنند و در نهایت از هم جدا می‌شوند. دنیای هیولاهایی که برایان وارد آن می‌شود، جایی است که هیچ قانونی وجود ندارد، به این معنی که رفتارهای نابالغانه و آشفته زیادی در آن رخ می‌دهد. برخی لحظات کاملاً زننده در فیلم وجود دارد، مثل وقتی که موریس داخل بطری خالی آبمیوه اپل قلدر ادرار می‌کند و بعداً قلدر آن مایع را می‌نوشد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم درباره هیولاها، کمی احساس دارد. تنهایی یک بچه را به تصویر می‌کشد که به شهر جدیدی نقل مکان کرده و والدینش در وضعیت بدی قرار دارند. اما برخی از بحث‌ها و ناسزاگویی‌های والدین این سوال را مطرح می‌کند که آیا حضور آنها واقعاً برای پیشبرد داستان فیلم ضروری است یا فقط تلاشی است برای قرار دادن فیلم در واقعیتی خشن.ممکن است بچه‌ها و نوجوانان از رفتار پر جنب و جوش و کودکانه‌ای که هووی مندل در نقش موریس به صفحه نمایش می‌آورد لذت ببرند، اما بینندگانی که بیتل‌جوس را دیده‌اند شباهت زیادی بین او و شخصیت معروف مایکل کیتون می‌بینند. او در طول فیلم گرم‌تر می‌شود، اما بزرگسالان ممکن است شخصیت‌پردازی او را بیشتر از یک آزاردهنده با علاقه به پایین کشیدن شلوار دیگران ببینند. با وجود دکوراسیون ترسناک، ماسک‌های ترسناک و بازی صمیمی فرد ساوج در نقش یک بچه ۱۱ ساله، این فیلم شایسته جایگاه کوچکی در پانتئون فیلم‌های کمدی هیولایی است.