تهران

تهران یک فیلم جاسوسی اسرائیلی است که در دوران جنگ سرد ایران و اسرائیل اتفاق می‌افتد. تَمار رَبینیان (با بازی لیو سلطان) در ایران به دنیا آمده، اما در کودکی به همراه خانواده‌اش به اسرائیل فرار کرده است. او که اکنون یک مامور موساد است، برای انجام ماموریتی مخفیانه به ایران بازگشته و وظیفه نفوذ به شبکه برق شهری را بر عهده دارد تا بمباران هوایی اسرائیل بر روی یک راکتور هسته‌ای را تسهیل کند. وقتی ماموریت لو می‌رود، تمار باید مخفی شود و راهی برای فرار امن از کشور پیدا کند. او از مافوق‌هایش، از جمله فرمانده‌اش یائیل قُدوس (با بازی لیراز چارحی) و ماموران اسرائیلی مستقر در ایران، مثل مسعود تبریزی (با بازی دیوید نگاوان) جدا می‌شود. او به سراغ عمه‌اش (با بازی استی یروشالمی) می‌رود و با تکیه بر مهارت‌های هک کامپیوترش با جوانان ضد رژیم مثل میلاد (با بازی شروین علینبی) ارتباط برقرار می‌کند. او همچنان متعهد به کمک به دولت اسرائیل است و در عین حال به دنبال راهی برای فرار از ایران است. اما فراز کمال (با بازی شان توب)، رئیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به دنبال تمار است و هر حرکتی را خطرناک می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد جنگ سرد جاری بین اسرائیل و ایران صحبت کنند. چرا به آن «جنگ نیابتی» می‌گویند؟ چه چیزی این درگیری را شعله‌ور می‌کند؟ چقدر طول کشیده است؟ چگونه از اخبار جهان مطلع می‌شوید؟ از چه منابعی استفاده می‌کنید؟
• تهران تمایزات آشکاری را بین دولت ایران و مردم آن ایجاد می‌کند. چرا؟ چگونه این مسئله کلیشه‌های فرهنگی و جنسیتی رایج در رسانه‌های غربی برای توصیف ایرانیان و سایر ساکنان خاورمیانه را به چالش می‌کشد؟

والدین باید بدانند که تهران یک فیلم جاسوسی اسرائیلی است که در جنگ نیابتی معاصر بین اسرائیل و ایران اتفاق می‌افتد. این فیلم حاوی خشونت زیادی است که از تصاویر زخم‌های خونین و اجساد تا صحنه‌های حلق‌آویز کردن افراد را شامل می‌شود. همچنین صحنه‌هایی از سیلی خوردن و کتک خوردن افراد نیز نمایش داده می‌شود. در این فیلم به محتوای جنسی نیز اشاره شده است، از جمله به کار جنسی، و همچنین فحاشی، نوشیدن الکل، سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر. با وجود تمام این موارد، این فیلم بسیاری از کلیشه‌هایی که برای توصیف ایرانیان در کشور استفاده می‌شود را به چالش می‌کشد. این مجموعه به زبان‌های انگلیسی، عبری و فارسی است و زیرنویس انگلیسی دارد.

این سریال جاسوسی اعتیادآور، بازی موش و گربه‌ای را به تصویر می‌کشد که توسط تنش‌های مداوم بین اسرائیل و ایران تغذیه می‌شود. این سریال دولت ایران را به عنوان یک رژیم ضد اسرائیلی و بی‌رحم نشان می‌دهد و اسرائیل را از طریق موساد به عنوان یک رقیب بی‌رحم و بی‌رحم به تصویر می‌کشد. داستان، روایت‌های سیاسی سنتی مرتبط با این موجودیت‌های متخاصم را تجسم می‌کند. اما با هر قسمت، به دلیل بازیگران متنوع و چندوجهی که در ماموریت‌های فردی خود بی‌رحم و بی‌رحم هستند و در زندگی شخصی خود آسیب‌پذیر هستند، پیچیده‌تر می‌شود.تامار ربانیان یکی از زنان قوی بسیاری است، هم اسرائیلی و هم ایرانی، که در سراسر این مجموعه به نمایش گذاشته شده است. با این حال، این پیشینه ایرانی-اسرائیلی، جوانی و اشتباهات بسیار انسانی اوست که او را جالب می‌کند. به این اضافه کنید که تهران از کلیشه‌های سنتی در مورد ایران دور می‌شود و طیف وسیعی از احساسات مختلف و اغلب پیچیده مردم ایران نسبت به دولت خود را برجسته می‌کند. نتیجه داستانی است که هم جذاب و سرگرم‌کننده است و هم جذابیت بین‌المللی دارد.