پایان سفر

در فیلم «پایان سفر»، جنگ جهانی اول در حال وقوع است و سرباز جوان و تازه‌کاری به نام رالی (آسا باترفیلد) درخواست کرده است که در کنار کاپیتان استنهوپ (سم کلافلین)، رئیس سابق مدرسه‌اش، مستقر شود. متاسفانه، این بدان معنی است که رالی باید برای یک دوره شش روزه در خط مقدم، در سنگرهایی درست در مقابل لانه‌ای از نیروهای آلمانی، مستقر شود. استنهوپ به شدت مشروب می‌نوشد و به سرعت مشروب کمیاب را مصرف می‌کند، اما جایگاه او در چشم رالی تغییر نمی‌کند. شایعاتی درباره یک حمله قریب‌الوقوع به گوش می‌رسد و مردان، به رهبری سروان اسبورن (پل بتانی) که پیپ می‌کشد، با صبر و استقامت انتظار می‌کشند. از دیگر سربازان می‌توان به سرآشپز مِیسون (توبی جونز) با روحیه‌ای سیاه و تروتر (استیون گراهام) که بچه‌ی خیابان‌های شهر است و عاشق خوردن، اشاره کرد. سپس فرماندهان آنها دستور انجام یک ماموریت انتحاری برای دستگیری یک آلمانی را صادر می‌کنند؛ حتی اگر مردان زنده بمانند، ممکن است یک حمله بزرگ در راه باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد میزان خشونتی که در «پایان سفر» نشان داده می‌شود و تاثیرگذاری آن صحبت کنند. آیا این فیلم در مقایسه با دیگر فیلم‌های جنگی، خشونت بیشتری دارد یا کمتر؟
• رالی جوان چرا فکر می‌کنید جنگ ممکن است برای شما هیجان‌انگیز باشد؟ دیدگاه او در طول داستان چگونه تغییر می‌کند؟
• چگونه نوشیدن نشان داده می‌شود؟ آیا استنهوپ به دلیل استرس جنگ بخاطر نوشیدن نوشیدنی مورد بخشش قرار می‌گیرد؟ برای او چه اتفاقی می‌افتد یا چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟
• این فیلم چگونه سیگار کشیدن را نشان می‌دهد؟ چرا سیگار کشیدن در آن دوران رایج‌تر بود؟ آیا فیلم سیگار کشیدن را جذاب نشان می‌دهد؟
• از این فیلم درباره‌ی جنگ جهانی اول چه چیزهایی یاد گرفتی؟ آیا الهام بخش تو برای یادگیری بیشتر بود؟

فیلم "پایان سفر" یک درام جنگ جهانی اول است که بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام نوشته آر.سی. شریف در سال 1928 ساخته شده است. این فیلم بیشتر بر دغدغه‌های انسانی متمرکز است تا صحنه‌های نبرد بزرگ، و به همین دلیل تأثیرگذار و بررسی دقیق جذابیت‌ها و رنج‌های جنگ است. انتظار می‌رود که اسلحه و تیراندازی، مرگ، اجساد و زخم‌های خونین، و همچنین فریاد و تهدید وجود داشته باشد. مردی تلاش می‌کند تا به زور یک پیشخدمت را ببوسد، اما او را متوقف می‌کنند. صحبتی کوتاه درباره "دو تا دختر کوچولو" که یک مرد "سروصدای زیادی راه انداخته" وجود دارد، و پوستر یک پین‌آپ (احتمالاً برهنه) بر دیوار پس‌زمینه آویزان است. در فیلم چندین بار از کلمات "f--k" و "s--t" استفاده می‌شود، همچنین کلمات "damn"، "ass" و "hell". یکی از شخصیت‌ها به‌شدت مشروب می‌خورد و مست می‌کند. در فیلم همچنین نوشیدن الکل و سیگار کشیدن در حد معمول آن دوره نیز دیده می‌شود. بازیگران اصلی فیلم آسا باترفیلد، سم کلفلین و پل بتانی هستند.

این درام درباره جنگ جهانی اول به آرامی تاثیرگذار است، چرا که وحشت جنگ را بدون سنگینی منتقل می‌کند و بر انسانیت تمرکز دارد و کمتر به صحنه‌های نبرد متکی است. نمایشنامه اصلی اثر ر.سی. شریف اولین بار در سال 1۹۲۸ با بازی لارنس الیویه اجرا شد و پیش از این در سال ۱۹۳۰ به فیلم سینمایی تبدیل شده بود که اولین کارگردانی جیمز وایل (فرانکنشتاین، عروس فرانکنشتاین) بود. این نمایشنامه بارها امتحان خود را پس داده و هنوز هم موثر است. سائول دیب (دوشس) آن را با گل و لای و تاریکی زیادی - و حتی دوربین‌های دستی لرزان - به صحنه می‌برد، و با این وجود با صبر و دقتی که به خرج داده، به زیبایی کار می‌کند.لحظات کوچک و تاثیرگذاری مثل تلاش برای پاک کردن گلوله از یک سوت، داستان را شکل می‌دهند. گروه بازیگران به‌ویژه عالی هستند، به‌خصوص با بازی بتانی که حضوری دوستانه و آرام‌بخش دارد (به‌طوری‌که مردان او را «دایی» صدا می‌کنند). درست قبل از ماموریت، او رالی را ترغیب می‌کند تا درباره چیزهای دیگر فکر کند (شکلات داغ و شعری از لوئیس کارول). بازی باترفیلد نیز معصومانه و جذاب است، و جونز آشپزی غمگین و بامزه‌ای را به تصویر می‌کشد که درباره غذاهایی که تهیه می‌کند، توضیح می‌دهد. حتی کلافلین که معمولا به‌خاطر ظاهرش بیشتر از حضورش انتخاب می‌شود، در این فیلم خوب ظاهر شده است. شخصیت‌ها در این فیلم درباره موضوعاتی فراتر از جنگ و مسائل شخصی‌تری صحبت می‌کنند و به‌طور کلی هر آنچه را که باید گفته شود، بیان می‌کنند.