اشغال هانا گریس

در فیلم تسخیر هانا گریس، هانا گریس (با بازی کربی جانسون) توسط یک دیو شرور تسخیر شده و تحت یک مراسم جن‌گیری قرار می‌گیرد. وقتی دیو خود را نشان می‌دهد و یک کشیش را می‌کشد، پدر هانا (با بازی لوئیس هرتوم) او را خفه می‌کند. چند ماه بعد، مگان رید (با بازی شای میچل)، یک پلیس سابق و معتاد بهبودیافته، به عنوان دستیار پذیرش در سردخانه یک بیمارستان در بوستون استخدام می‌شود. یکی از اولین اجسادی که با آن مواجه می‌شود، هانا است که ظاهراً از یک قاتل دیوانه نجات یافته و تلاش می‌کرده است بدن او را بسوزاند. در حالی که مگان سعی دارد از بدن عکس بگیرد و اثر انگشت بگیرد، تجهیزاتش از کار می‌افتد. سپس اتفاقات عجیب دیگری شروع به رخ دادن می‌کنند و خیلی زود همه اطراف مگان، از جمله حامی او، پرستار لیزا (با بازی ستانا کاتیک) و راننده آمبولانس دوستانه رندی (با بازی نیک تون)، در خطر قرار می‌گیرند. آیا مگان می‌تواند این هیولا را قبل از اینکه خیلی دیر شود متوقف کند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «تسخیر هانا گریس» صحبت کنند. تا چه حد این خشونت شدید است؟ آیا هدف از آن سرگرمی است یا شوک وارد کردن؟ چگونه می‌توان این موضوع را تشخیص داد؟ فیلم‌سازان چگونه به این هدف دست یافتند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• فیلم ترسناک است؟ چه چیزی در مورد فیلم‌های ترسناک جذاب است؟
• چگونه روند بهبودی شخصیت اصلی از اعتیاد به تصویر کشیده شده است؟ آیا به شیوه‌ای محترمانه و اصیل انجام شده است؟ چگونه بر احساسات شما نسبت به او تأثیر می‌گذارد؟
• این فیلم در مقایسه با فیلم‌های تسخیر شیطانی که قبلاً دیده‌اید، چطور است؟ کدام ایده‌ها تکراری و کدام جدید هستند؟

والدین باید بدانند که فیلم تسخیر هانا گریس یک فیلم ترسناک با موضوع تسخیر شیطانی است و شامل صحنه‌های خونین و خشونت ترسناک، پرش‌های ناگهانی، جیغ و فریاد و لحظات ترسناک دیگر می‌شود. شخصیت‌ها کشته می‌شوند (بریدن گلو، زخمی شدن با نیزه، شلیک گلوله و غیره) و پاشیدن خون نشان داده می‌شود. اجساد با زخم‌های خونین، کبودی و سوختگی پوشانده شده‌اند. اسلحه دیده می‌شود و گفتگوهای خشونت‌آمیز توصیفی وجود دارد. الفاظ زشت به طور مکرر استفاده نمی‌شوند، اما کلماتی مانند "s--t"، "a--hole" و "goddamn" به کار رفته‌اند. شخصیت اصلی یک معتاد در حال بهبودی است؛ او در جلسات انجمن معتادان گمنام شرکت می‌کند و یک بطری قرص زاناکس با خود دارد (در مورد بلعیدن قرص‌ها فکر می‌کند، اما این کار را نمی‌کند). شخصیت‌های فرعی سیگار می‌کشند. زن جوانی که تسخیر شده است تقریباً در کل فیلم عریان است، اما هیچ قسمت حساسی از بدن او نشان داده نمی‌شود؛ همین موضوع در مورد شخصیت اصلی در صحنه دوش گرفتن نیز صدق می‌کند. اگرچه فیلم ایده تازه‌ای دارد و لحظات غم‌انگیزی را به تصویر می‌کشد، اما بیشتر لحظات ترسناک آن تکراری هستند و فیلمبرداری به گونه‌ای است که تماشاگر آرزو می‌کند فیلمسازان تلاش بیشتری کرده بودند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم ترسناک با موضوع تسخیر شیطانی لحظات خوب زیادی دارد که باعث می‌شود حیف باشد که سازندگان فیلم تلاش بیشتری نکرده‌اند؛ برای هر صحنه‌ای که به‌خوبی حال و هوای ترسناک را القا می‌کند، صحنه‌ای دیگر وجود دارد که تنبلانه، پرتلاش، یا تکراری است. صحنه‌های کالبدشکافی در فیلم تسخیر هانا گریس، با چراغ‌های سنسور حرکتی که مدام خاموش و روشن می‌شوند، بسیار عالی است و به‌خوبی از آن استفاده شده است (هرچند به‌خوبی فیلم کالبدشکافی جین دو که در یک کالبدشکافی‌خانه اتفاق می‌افتد، نیست). عامل ترس و وحشت در این فیلم بسیار بالاست و هر زمان که اتفاقی در شرف وقوع است، کارگردان ددریک ون رووین و نویسنده برایان سیو اوضاع را تحت کنترل دارند. اما زمانی که واقعاً اتفاقی می‌افتد، دوربین دچار تشنج می‌شود و تدوین فیلم لرزان می‌شود، گویی سعی دارند این واقعیت را بپوشانند که ما قبلاً همه این صحنه‌های ترسناک را دیده‌ایم، از صحنه‌های ترسناک ناگهانی تا اتفاقاتی که ناگهان اتفاق می‌افتند.با این حال، انتخاب بازیگران خوب و جذاب است، به خصوص جانسون در نقش اصلی قربانی تسخیر، هرچند متاسفانه نتوانستند از او بهتر یا کاربردی‌تر استفاده کنند. در زندگی واقعی، او یک رقصنده و آکروبات‌باز است، و در حالی که به نظر می‌رسد در اینجا برخی از حرکات غیرمعمول خودش را انجام می‌دهد، هانا بیشتر به عنوان یک جلوه‌ی ویژه‌ی دیجیتال بی‌روح به نظر می‌رسد، با صداهای کلیک اضافی «اسکیتِر» -- که از بسیاری از فیلم‌های ترسناک دیگر قرض گرفته شده -- برای ایجاد ترس بیشتر. به طور کلی، تسخیر هانا گریس واقعاً وحشتناک نیست، اما می‌توانست قوی‌تر باشد اگر فقط کمی «تمرین» بیشتری داشت.