خدمت به سارا

جو تایلر (با بازی متیو پری) یک کارمند تحویل احضاریه است که در کارش با مشکلاتی مواجه شده و تعداد احضاریه‌های قانونی کمتری نسبت به تونی (با بازی وینسنت پاستوره)، رقیب سرسختش، تحویل داده است. با یک فرصت آخر برای اثبات خود، جو باید مدارک طلاق را به سارا مور (با بازی الیزابت هرلی) تحویل دهد. وقتی سارا در نهایت مدارک را دریافت می‌کند، شوکه و دلشکسته می‌شود، اما به تایلر پیشنهاد کاری می‌دهد: اگر او مدارک را ثبت نکند و به جای آن مدارک طلاق را به شوهر سابق خیانتکارش، یک تاجر نفتی ثروتمند اهل تگزاس، تحویل دهد، سارا یک میلیون دلار به او پرداخت خواهد کرد. نتیجه، یک تعقیب و گریز دیوانه‌وار در سراسر تگزاس است که در آن جو و سارا سعی می‌کنند راهی برای فریب دادن شوهر سابق سارا، دوست‌دختر جدید و تروفه‌اش، اوباش استخدام‌شده‌اش و تونی پیدا کنند، که می‌خواهد پول را برای خود تصاحب کند و جو را برای همیشه از دور خارج کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد الفاظ زشت در فیلم‌ها صحبت کنند. آیا از این الفاظ برای واقعی‌تر به نظر رسیدن شخصیت‌ها استفاده می‌شود؟ آیا هدف از آن خنده‌دارتر یا جسورانه‌تر جلوه دادن فیلم است؟ اگر از این الفاظ استفاده نمی‌شد، چه چیزهایی به دست می‌آمد یا از دست می‌رفت؟
• چگونه کمدی این فیلم از شخصیت‌های طمع‌کار، خودخواه یا بی‌رحم نشأت می‌گیرد؟ آیا فیلم‌های دیگری وجود دارند که از ویژگی‌های منفی برای ایجاد اثر کمدی استفاده کنند؟
• دو شخصیت ظاهراً متضاد که در ابتدا از یکدیگر خوششان نمی‌آید، به مرور زمان به یکدیگر علاقه‌مند و حتی عاشق هم می‌شوند. آیا مثال‌های دیگری از فیلم‌هایی که از این فرمول استفاده می‌کنند، وجود دارد؟ چرا این خط داستانی تا این حد محبوب است؟

والدین باید بدانند که سروینگ سارا فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ است که در آن متیو پری نقش یک افسر اجرای احکام در شهر نیویورک را بازی می‌کند که برای ابلاغ اوراق طلاق به زنی رها شده توسط شوهرش، که نقش آن را الیزابت هرلی بازی می‌کند، فرستاده می‌شود. شوهر او یک میلیونر نفتی اهل تگزاس است که به همسرش خیانت کرده و حالا زن می‌خواهد از او انتقام بگیرد. در فیلم الفاظ رکیک زیادی به کار رفته است. شخصیت‌ها خودخواه، طماع و چندان دوست‌داشتنی نیستند. دو افسر اجرای احکام رقیب دروغ می‌گویند، تقلب می‌کنند و هر کاری می‌کنند تا دیگری موفق نشود، حتی به حدی که قفس حیوانات را در فرودگاه باز می‌کنند تا سگ وحشی به رقیب حمله کند و جای زخم‌های بزرگ و خونین روی صورتش بگذارد. همین شخصیت بعداً در حالی که سعی می‌کند از یک مزرعه در تگزاس جاسوسی کند، از پشت مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد. یکی از شخصیت‌ها برای گرفتن یک اتاق رایگان، پیراهنش را بالا می‌زند و سینه‌هایش را به مسئول هتل نشان می‌دهد (نشان داده نمی‌شود). در صحنه‌ای در یک مزرعه، شخصیت اصلی، که با یک دامپزشک اشتباه گرفته می‌شود، وظیفه ناخوشایندی بر عهده می‌گیرد و دستش را داخل حفره مقعد گاوی ناتوان می‌کند تا گاو تحریک شود و به گاو مجسمه‌ای مصنوعی که با رژ لب به شکل زن رنگ‌آمیزی شده، تلقیح مصنوعی کند. این مجسمه گاو بعد از تحریک شدن گاو، با ریتم جنسی حرکت می‌کند. طنز فیلم عمدتاً منفی و بدبینانه است و مواردی از استفاده از طنز برای تحقیر افراد چاق وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

با فرضیه‌ای به اندازه کافی خوب، «سرویس سارا» می‌توانست خنده‌دارتر و لذت‌بخش‌تر از چیزی باشد که هست، اما با طنز سیاه و شخصیت‌های ناخوشایندش، از پس آن برنیامده است. بخشی از آن از متیو پری سرچشمه می‌گیرد، که نقش یک آدم بدبین و حریص را بازی می‌کند که تماشاگر باید از او طرفداری کند، چون او کمتر از آدم‌های بدبین و حریص اطرافش است. در حالی که کسی مثل بیل موری می‌تواند نقش یک شخصیت ناخوشایند را بازی کند که در طول داستان کمی مهربان‌تر و کمتر خودمحور می‌شود، اما پری نمی‌تواند این کار را به خوبی انجام دهد و مثل نسخه بدتر چَندلر از سریال «دوستان» به نظر می‌رسد.ممکن است تنها شخصیت دوست‌داشتنی، زن رها شده توسط همسرش باشد که الیزابت هارتلی نقش آن را بازی می‌کند، اما نمی‌توان از خود نپرسید که چطور شخصیتی که به‌عنوان فردی باهوش و زیبا در نظر گرفته می‌شود، جذب مردی بی‌ادب و متکبر مثل شوهرش، تاجر نفت (با بازی بروس کمپبل) می‌شود و بعداً جذب مردی به‌مراتب کمتر بی‌ادب مثل شخصیت پری می‌گردد. و درحالی‌که بازیگران نقش‌های مکمل بااستعدادی (ایمی آدامز، وینسنت پاستوره، سدریک انترتینر) در این فیلم حضور دارند، هیچ‌چیز در این فیلم آن را به اثری به‌یادماندنی تبدیل نمی‌کند.