دومینو

در فیلم DOMINO، افسر پلیس دانمارکی، کریستین (با بازی نیکلای کاستر-والدو)، در حال خارج شدن از خانه توسط معشوقه‌اش حواسش پرت می‌شود و اسلحه‌اش را فراموش می‌کند. او با شریکش، لارس (با بازی سورن مالینگ) ملاقات می‌کند و آن‌ها تماس تلفنی دریافت می‌کنند. کریستین یک جسد خونین پیدا می‌کند و آن‌ها یک مظنون لیبیایی به نام عمران (با بازی اریک ابوانه) را دستگیر می‌کنند که خون روی کفش‌هایش است. کریستین اسلحه لارس را قرض می‌گیرد تا بیشتر تحقیق کند و در غیاب او، عمران فرار می‌کند و لارس را می‌کشد. در حین تعقیب، عمران توسط مردان مرموز سیاه‌پوش ربوده می‌شود. کریستین از کار تعلیق می‌خورد اما همچنان با کمک همکارش، الکس (با بازی کاریس ون هوتن) به دنبال انتقام است. در همین حال، جو مارتین (با بازی گای پیرس) از سازمان سیا، خانواده عمران را به گروگان گرفته تا از ارتباطات او برای شناسایی اعضای داعش استفاده کند. در حالی که کریستین و الکس به مظنون خود نزدیک می‌شوند، خودشان را درگیر یک رویارویی ترسناک می‌بینند، جایی که یک بمب‌گذار انتحاری داعش آماده می‌شود تا استادیومی پر از طرفداران گاوبازی را منفجر کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم صحبت کنند. این خشونت تا چه حد شدید است؟ چگونه بر شما تأثیر گذاشت؟ آیا حملات تروریستی در فیلم غیرضروری به نظر می‌رسند؟ چرا بله یا خیر؟
• چگونه فیلم viewsex را نشان می‌دهد؟ آیا روابط را ارزشمند می‌داند؟ اعتماد را؟
• انتقام به چه دلیل موضوع بسیاری از فیلم‌ها و داستان‌هاست؟ از انتقام چه چیزی به دست می‌آید؟
• دیدگاه فیلم در مورد سازمان سیا چیست؟ چه تاکتیک‌هایی در اینجا برای مبارزه با تروریسم به کار گرفته می‌شوند؟ آیا به نظر مناسب می‌رسند؟ آیا هدف وسیله را توجیه می‌کند؟
• آیا تا به حال پیش آمده که سبک یک فیلم بر محتوای آن ارجحیت داشته باشد؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که دومینو یک فیلم مهیج و بالغ با تمرکز بر انتقام و تروریسم است که توسط کارگردان برایان دی پالما ساخته شده است. این فیلم سابقه تولید پرتلاطمی داشته و نسخه نهایی آن تا حدودی در توسعه شخصیت‌ها ناکام مانده و در نحوه نمایش تروریسم کمی بی‌مسئولیت به نظر می‌رسد. اما این فیلم دو ستاره بازی تاج و تخت (نیکلای کاستر-والدو و کریس ون هوتن) را در خود دارد و سبک شگفت‌انگیز دی پالما اغلب روز را نجات می‌دهد. خشونت در این فیلم فراوان و شدید است: انتظار دیدن اسلحه و شلیک، کشتار خونین، تلاش برای بمب‌گذاری تروریستی، خون و خونریزی، اجساد خونین، مبارزه، مشت زدن، بریدن و قطع کردن را داشته باشید. یک پسر جوان صحنه‌های جنایت خونین را می‌بیند. همچنین برهنگی کامل زن در حالی که از تخت بیرون می‌آید و با شریک مرد خود می‌خوابد و او را می‌بوسد، وجود دارد. گفته می‌شود که شخصیت‌های دیگر رابطه نامشروع داشته‌اند. زبان فیلم شامل چند مورد استفاده از کلمه «لعنتی»، «احمق» و «اوه، مسیح» است. شخصیت‌ها در مورد مشکلات مصرف الکل و حضور در جلسات انجمن الکلی‌های گمنام صحبت می‌کنند و الکل نیز در فیلم دیده می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

با توجه به مشکلات تولید و داستان و شخصیت‌های سطحی، این تریلر از بریان دی پالما، کهنه‌کار فیلم‌های تعلیق، در زمره بهترین آثار او قرار نمی‌گیرد. اما لمس‌های استادانه و شجاعانه او همچنان ارزش دیدن را دارند. برخی منابع پیشنهاد می‌کنند که «دومینو» قرار بوده بسیار طولانی‌تر باشد؛ شاید آن فیلم برخی از جنبه‌های احساسی و سیاسی داستان را بیشتر شرح می‌داد. این نسخه ۸۹ دقیقه‌ای کمی در روابط و تعاملات شخصیت‌ها کم‌کاری می‌کند و در نحوه برخورد با داستانی مرتبط با داعش به عنوان یک موضوع معمولی تریلر، کمی بی‌مسئولیت به نظر می‌رسد. از طرفی، ریتم سریع آن، مانند یک فیلم B تند و تیز، و مهارت‌های دی پالما در ارتباط برقرار کردن از طریق فرم سینمایی صرفاً بصری و احساسی هنوز کمرنگ نشده‌اند؛ در این مورد، او در میان کارگردانان امروزی همتای کمی دارد.در سکانسی که کریستین اسلحه‌اش را جا می‌گذارد، تعقیب و گریز روی بام، استفاده از موتیف گوجه فرنگی قرمز و تکنولوژی‌های مدرن مثل عکس‌های موبایل و پهپاد، مهارت‌های دِ پالما را در بهترین حالت به نمایش می‌گذارد و همچنین نشان می‌دهد که او از تغییر با زمان هراسی ندارد. در سکانسی شوک‌آور، از دو دوربین و صفحه‌ی تقسیم‌شده برای نمایش همزمان چهره‌ی قاتل داعش و اهدافش استفاده می‌شود. اما هیاهوی تولید نه‌چندان خوب، به‌علاوه‌ی این واقعیت که این اولین فیلم دِ پالما در هفت سال گذشته است (از زمان فیلم Passion)، بسیاری را به این نتیجه می‌رساند که او هنرمندی در حال افول است. اما تاریخ نشان می‌دهد که تعداد کمی از آثار او در اولین اکران مورد توجه قرار گرفته‌اند و فیلم Domino حداقل شایسته‌ی یک نگاه است.