سرعت ۲: کنترل از راه دور

در فیلم سرعت ۲: کنترل کروز، آنی پورتر (ساندرا بولاک) توسط دوست‌پلیسش، الکس شاو (جیسون پاتریک)، به یک سفر دریایی رمانتیک برده می‌شود، جایی که او قصد دارد به آنی پیشنهاد ازدواج بدهد. متاسفانه این زوج ناخواسته با جان گیجر (ویلم دافو)، که اخراج شده و کینه‌ای است، همسفر می‌شوند. گیجر که طراح سیستم‌های کامپیوتری کشتی است، هنوز کنترل کامل کشتی را در دست دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد صحنه‌های اکشن در فیلم سرعت ۲: کنترل کروز و خشونت و تخریب‌های پس از آن صحبت کنند. آیا آن را سرگرم‌کننده یا اغراق‌آمیز یافتید؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• آیا پیش‌درآمد این فیلم را دیده‌اید؟ چطور بود؟ چه چیزی یک دنباله خوب را می‌سازد؟
• آنی شخصیتی است که شجاعت و کار تیمی را به نمایش می‌گذارد. چگونه او این ویژگی‌ها را نشان داد؟ چرا داشتن این ویژگی‌های مثبت در شخصیت، مهم است؟

والدین باید بدانند که فیلم سرعت ۲: کنترل کروز، دنباله‌ای اکشن و ماجراجویانه با خشونت بی‌وقفه است، هرچند از تبدیل شدن به تصاویری بسیار گرافیکی خودداری می‌کند. ساندرا بولاک بار دیگر در نقش آنی پورتر ظاهر می‌شود، هرچند این بار کیانو ریوز حضور ندارد و داستان بر روی یک کشتی تفریحی به جای اتوبوس اتفاق می‌افتد. ویلم دافو در نقش جان گیجر، هکر کامپیوتر، بازی می‌کند که مسیر قایق را به سمت برخورد با یک نفتکش تنظیم می‌کند. فیلم در تعهد خود به اکشن پرسرعت، مصمم است. انفجارهای بی‌شماری وجود دارد و تخریب‌های بی‌شماری رخ می‌دهد، بدون شک با چندین آسیب به عموم مردم، هرچند فیلم بر روی تلفات احتمالی تأکید نمی‌کند. آنی، نقش اول زن قدرتمندی است و شجاعت و عملگرایی فوق‌العاده‌ای را به نمایش می‌گذارد. او همچنین به جمع‌آوری شخصیت‌های دیگر کمک می‌کند که با نمایش کار تیمی و اتحاد، سعی در غلبه بر گیجر دارند. زبان فیلم به طور کلی ملایم است و گاهی از کلماتی مانند "s--t" و "ass" استفاده می‌شود. قبل از اینکه همه چیز به فاجعه تبدیل شود، شخصیت‌ها در حال نوشیدن الکل در کشتی تفریحی، به صورت متعادل، دیده می‌شوند. برای اطلاع از فیلم‌های خانوادگی بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این دنباله بدون کیانو ریوز با تعهد به اکشن و سرگرمی مداوم، شما را تقریبا از ضعف‌هایش منحرف می‌کند، که بسیار است. همیشه در سایه پیش‌درآمدش، سرعت 2: کنترل کروز با وظیفه دشوار مطابقت با هیجان‌انگیزترین سواری در برابر فیلم موفق 1994 مواجه بود. متاسفانه با تلاش مصنوعی برای آینه‌سازی همان مفهوم - فقط با تغییر وسیله سفر - آن حس تیز اصالت را ندارد. با این حال، این فیلمی است که به راحتی می‌توان به عقب نشست و از آن لذت برد. دافو یک شرور درخشان و رها است، و این همیشه در مواجهه با فیلمی از این دست به طور باورنکردنی کمک می‌کند.با این حال فقدان ریوز احساس می‌شود و در حالی که پاتریک – که نقش دوست پسر آنی را بازی می‌کند – بازیگر ماهری است، اما واقعا همان کاریزما و کیفیت ستاره‌ای همتای خود را ندارد. در زمان خود با نقدهای فاجعه‌باری مواجه شد – از جمله جایزه تمشک طلایی – و شاید حالا از گذر زمان و نوستالژی هالیوود سود می‌برد. کمی شبیه به فیلم‌های قدیمی پاپ‌کورنی است که امروزه تعداد کمی از آن‌ها ساخته می‌شود. با این حال، کاملا آسان است که بفهمیم چرا در آن زمان، مردم تا این حد بخشنده نبودند.