آرکانزاس

در آرکانزاس، کایل (لیام همسورث) یک قاچاقچی مواد مخدر سطح پایین است که برای رئیس مرموزی به نام «فروگ» کار می‌کند، هویتش ناشناخته است. وقتی کایل وفاداری خود را ثابت می‌کند، با اسوین (کلارک دوک) هم‌تیم می‌شود و آن‌ها برای کار تحت نظر نگهبان پارک، برایت (جان مالکوویچ) فرستاده می‌شوند و به عنوان کارگران تعمیرات جا می‌زنند. با وجود اینکه به آن‌ها دستور داده شده بود که با زنان درگیر نشوند، اسوین با جانا (ادن برولین) آشنا می‌شود و عاشق او می‌شود. در بازگشت از یک معامله و حواس‌پرتی، اسوین متوجه نمی‌شود که آن‌ها تحت تعقیب هستند، که منجر به مرگ برایت می‌شود. کایل و اسوین تصمیم می‌گیرند آن را بپوشانند و به کار ادامه دهند. اما به زودی، فروگ (وینس وان) شروع به فهمیدن می‌کند که چیزی مشکوک است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در آرکانزاس صحبت کنند. آیا این خشونت شدید عمدی است تا شوک‌آور باشد؟ آیا برای طنز است؟ چگونه فیلم این اثرات را به دست می‌آورد؟
• آیا مصرف/فروش مواد مخدر جذاب جلوه داده می‌شود؟ پیامدهای آن چیست؟
• چگونه رابطه جنسی به تصویر کشیده می‌شود؟ چه ارزش‌هایی منتقل می‌شوند؟
• آیا در این داستان، با وجود اینکه شخصیت‌ها مجرم هستند، نمونه‌هایی از وفاداری و کار تیمی وجود دارد؟

والدین باید بدانند آرکانزاس یک درام جنایی پیچیده و بالغ با کمی کمدی سیاه است. خشونت به‌شدت گرافیکی/قوی است، با اسلحه و تیراندازی، مرگ‌های فراوان، پاشیدن خون و صحنه‌های دلخراش، و اعمال وحشیانه (چشم درآوردن، خنجر زدن، کوبیدن با اشیاء تیز، خفه کردن و غیره). زبان نیز ثابت است، با استفاده‌های بی‌شمار از کلمات فحش، توهین به مادر، و کلمات رکیک و بیشتر. زنی به‌طور مختصر بدون سینه‌بند نشان داده می‌شود، رابطه جنسی تلویحاً نشان داده می‌شود، و صحنه‌هایی با صحبت‌های قوی مرتبط با رابطه جنسی وجود دارد. شخصیت‌های اصلی قاچاقچی مواد مخدر هستند؛ کوکائین نشان داده می‌شود، اما مصرف مواد مخدر نشان داده نمی‌شود. شخصیت‌ها سیگار می‌کشند و مشروب می‌خورند (یکی از شخصیت‌ها بیهوش می‌شود). این فیلم بر اساس رمانی از جان براندون است و اولین کارگردانی کلارک دوک، بازیگر، است. اگرچه کمی شبیه به داستان عامه‌پسند است، اما مخلوط سرگرم‌کننده‌ای از شخصیت‌های جالب، موقعیت‌های غیرمعمول، و پیچش‌های غیرقابل‌پیش‌بینی است. لیام همسورث، جان مالکوویچ، و وینس وان همبازی هستند. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم اول دوک به عنوان کارگردان، همان اعتماد به نفس احمقانه‌ای را دارد که شخصیت او، اسوین، نشان می‌دهد، و فیلم به طور سرگرم‌کننده‌ای تعادل خوبی بین طنز، هوش، شگفتی‌ها و خشونت وحشیانه برقرار می‌کند. دوک (از فیلم‌های ماشین زمان وان حمام داغ و من دارم اینجا می‌میرم) در نوشتن فیلمنامه (که از رمانی از جان براندون اقتباس شده) همکاری داشته است، و فیلم آرکانزاس حال و هوای رمان‌گونه‌ای دارد. این فیلم به فصل‌های مختلف تقسیم شده، فلش‌بک‌های به‌جا و مناسبی دارد، و طیف وسیعی از شخصیت‌ها را به تصویر می‌کشد که به سرعت و به طور کارآمد، شخصیت خود را در چند خط دیالوگ نشان می‌دهند. این شخصیت‌ها شامل مایکل کنت ویلیامز در نقش «بادام»، یک قاچاقچی مواد مخدر کهنه‌کار که در یک فروشگاه آتش‌بازی کار می‌کند، و ویکا ای. فاکس در نقش «او»، یک واسطه که ترجیح می‌دهد ناشناس بماند، می‌شوند.فیلم آرکانزاس یک بازی شطرنج زیرزمینی است که با دقت و با ریتم آهسته‌ای پیش می‌رود و سرگرم‌کننده است. شاید بهترین ترفند فیلم این باشد که به تدریج شخصیت‌های خلافکار را به شخصیت‌های سه‌بعدی تبدیل می‌کند که تماشاگر واقعاً به آن‌ها علاقه‌مند می‌شود. سِوین لباس‌های عجیب و غریب می‌پوشد، سبیل زشتی دارد و موهای بلند و ژولیده‌اش را به شکل یک گوله کوچک جمع می‌کند، اما در نهایت مهربانی و خرد او آشکار می‌شود. حتی رابطه‌اش با جانا هم به نظر واقعی می‌رسد. همسورث در ابتدا یک تبهکار است، اما به نظر می‌رسد که مثل یک برادر بزرگتر باهوش است (برخوردهایش با سِوین حس راحتی دارد). وُگِن اما واقعاً غافلگیرکننده است. به جای اینکه یک نیروی شر خیلی ساده باشد، به یک شخصیت واقعاً جذاب و تراژیک تبدیل می‌شود.