خوشحال مثل لازارو

در فیلم خوشحال مثل لازارو، گروهی حدود 50 نفر از دهقانان به‌عنوان برده‌های ناآگاه توسط ملکه‌ی تنباکو، مارچزا (نیکولتا براشچی)، که از پرداخت مالیات فرار می‌کند، به کار گرفته می‌شوند. او به‌طور غیرقانونی و بدون دستمزد از آن‌ها کار می‌کشد، در حالی که مدت‌ها است خدمت اجباری در ایتالیا ممنوع شده است. از ابتدا مشخص است که اتفاق خوبی برای این افراد بدشانس نخواهد افتاد. کارگران مزرعه از دنیا جدا شده‌اند، زیرا در دهه 1970 سیل اطراف مزرعه را فرا گرفته بود. کارگران در دو ساختمان کوچک فشرده زندگی می‌کنند، با غذا و تختخواب ناکافی، در کثافت و محرومیت. فقط یک لامپ وجود دارد که با دقت جابه‌جا می‌شود و فقط زمانی که به شدت به نور نیاز باشد. کودکان کثیف و بی‌سواد هستند. تنها کاری که انجام می‌دهند کار برای مارچزا است، که به آن‌ها می‌گوید سال به سال بدهکار او هستند. لازارو (آدریانو تاردیولو) نوجوان همیشه مفید و ساده‌دلی است که هیچ ایده‌ای از والدینش ندارد. فیلم نشان می‌دهد که حتی محروم‌ترین افراد ما نیز نیاز به سوءاستفاده از دیگران دارند، و لازارو، که به دنبال مزیت یا طمع نیست، پایین‌ترین فرد است. او مهربان، سخاوتمند، خوش‌اخلاق، بدون بدخواهی یا فریب است، در حالی که دیگران او را مسخره می‌کنند. وقتی پسر نوجوان مارچزا، تانکردی (لوکا چیکوانی) به دیدن او می‌آید، وانمود می‌کند که از سوءاستفاده‌ی مادرش از کارگران متنفر است، اما خودخواهانه لازارو را در طرح آدم‌ربایی خود برای گرفتن پول مادرش استخدام می‌کند، در حالی که دوستی و وفاداری لازارو را سوءاستفاده می‌کند. سپس لازارو به‌طور واقعی از صخره‌ای می‌افتد و به نوعی داستان نیز همین‌طور است، زیرا پلیس جرم مارچزا را کشف می‌کند، کارگران را با گاری می‌برد و لازارو را رها می‌کند. وقتی لازارو بیدار می‌شود، مشخص نیست که چه مدت گذشته است. در نهایت، همکاران برده‌ی سابق خود و همچنین تانکردی را در شهر نزدیک پیدا می‌کند، اما همه پیر شده‌اند در حالی که او نوجوانی با ظاهری معصوم باقی مانده است. اتفاقات جادویی می‌افتد، اما جادو دخالت نمی‌کند وقتی لازارو خوب و شیرین با پایانی خشونت‌آمیز و بی‌معنی مواجه می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد ناعادلانه بودن شرایط صحبت کنند، اینکه برخی افراد بسیار ثروتمند هستند و برخی دیگر هیچ ندارند. در مورد استدلال مارچزا چه فکر می‌کنید که اگرچه او کارگران مزرعه‌اش را استثمار می‌کند، اما آنها نیز ضعیف‌ترین افراد را استثمار می‌کنند؟ آیا فکر می‌کنید او سوءاستفاده‌اش را توجیه می‌کند یا فقط بهانه‌های ضعیفی برای رفتارش می‌آورد؟
• چگونه دیدگاه لازارو در مورد گذر زمان را تفسیر می‌کنید؟ چگونه توضیح می‌دهید که لازارو جوان می‌ماند در حالی که دیگران پیر به نظر می‌رسند؟ آیا دهه‌ها گذشته‌اند، یا توضیح دیگری وجود دارد؟
• این فیلم برای چه کسانی ساخته شده است؟ چگونه می‌توان فهمید؟

والدین باید بدانند که فیلم «خوشحال مثل لازارو» فیلمی غم‌انگیز در مورد سوءاستفاده افراد برخوردار از کسانی است که جامعه از آنها حمایت کمی می‌کند. کارگران مزرعه‌ای در یک منطقه دورافتاده روستایی در ایتالیا از این موضوع بی‌خبرند که سال‌ها قبل، سیستم اجاره‌داری زمین ممنوع شده است، بنابراین بدون دریافت دستمزد در مزرعه تنباکوی یک مارچز کار می‌کنند تا اینکه پلیس او را دستگیر می‌کند و کارگران فقیر و بی‌سواد او را بدون هیچ کمکی و سرپناهی پراکنده می‌کند. نوجوانی ثروتمند برای پول، خود را ربوده شده نشان می‌دهد. مردی انگشت خود را می‌برد تا بتواند خون بر روی یک یادداشت باج‌خواهی بپاشد. مردی کتک می‌خورد. خون دیده می‌شود. بزرگسالان سیگار می‌کشند و الکل می‌نوشند و در گفتگوها به ندرت از کلمات نامناسب استفاده می‌کنند، از جمله کلماتی مانند «س--ت» و «احمق». اما احتمال دارد که کودکان از این فیلم خسته شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این فیلم ایتالیایی یک آشفتگی جالب است. حداقل سه فیلم در یک فیلم گنجانده شده و ۳۰ دقیقه هم طولانی‌تر از آن است، که همه این‌ها آن را به یک چالش برای نوجوانانی تبدیل می‌کند که به اندازه کافی بالغ هستند تا پیام‌های سیاسی، مذهبی و اجتماعی آن را درک کنند. گاهی اوقات، این فیلم از شخصیت بی‌گناه فیلم «در آنجا بودن» الهام گرفته است. در برخی موارد دیگر، به نئورئالیسم سینمای ایتالیا در دهه ۱۹۵۰ اشاره دارد. یا شاید یک داستان استعاری است؟ به نظر می‌رسد کارگردان هم نمی‌داند، زیرا تخیل و واقعیت بدون هیچ مکانیزمی برای ادغام و هماهنگی این دسته‌بندی‌ها، با هم در تضاد هستند. اگر «خوشحال مثل لازارو» یک استعاره است، آنگاه چه چیزی می‌تواند موازی با آن باشد؟ داستان مسیح؟ با توجه به اینکه مارتین اسکورسیزی، کارگردان فیلم «آخرین وسوسه مسیح»، یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم است، این حدس و گمان قابل قبول به نظر می‌رسد.اما حتی منطق درونی فیلم هم کج و معوج است. وقتی لازارو سقوطی می‌کند که هر مردی را می‌کشت، صدای یک کودک شروع به روایت داستانی درباره پیرمردی می‌کند که دهکده‌اش را ترک می‌کند و گرگ گرسنه‌ای به او حمله نمی‌کند چون او «خوب» است. اما لازارو پیر نیست. و اگر او عیسی مسیح نباشد که مژده‌ی نیک را می‌آورد، آیا لازاروس است که از مردگان برخاسته؟ زیر صدای راوی، ما لازارو را می‌بینیم که به خاطر خوبی‌اش، گرگ گرسنه او را رها می‌کند و او از جا برمی‌خیزد. این به اندازه کافی گیج‌کننده است، اما آیا روز بعد است؟ سی سال بعد؟ این منطق به اندازه کافی درست نیست که ما بخواهیم به آن اهمیت بدهیم.