کریسمس ال کامینو

در ال کامینو کریسمس، اریک راث (لوک گرایمز) در سفری جاده‌ای از میزوری به سمت غرب است تا پدری را که هرگز ندیده پیدا کند. او فقط یک نامه قدیمی و آدرسی دارد که او را به یک شهر کوچک در نوادا می‌رساند. به محض رسیدن، دو افسر پلیس به نام‌های بیلی کالوین (دکس شپرد)، برادرزاده بی‌کفایت رئیس پلیس (کرتوود اسمیت)، و کارل هوکر (وینسنت دن آفریو)، الکلی معروف به دستگیری‌های مشکوک، راث را به اداره‌ی تولید مت‌آمفتامین مشکوک می‌شوند. در همین حال، راث به آدرسی که در نامه بود می‌رود و با مرد مست مسن بددهنی (تیم آلن) مواجه می‌شود که خودش را چارلز بوکوفسکی معرفی می‌کند. چارلز ادعا می‌کند که می‌داند پدر اریک کجاست، اما فقط در صورتی آدرس را می‌دهد که به بار بروند و نوشیدنی بخورند. در راه، چارلز یک سیگار حشیشی می‌پیچد و کیف ماری‌جوانایش را در ماشین اریک جا می‌گذارد. بعداً دو افسر پلیس ماشین اریک را بازرسی می‌کنند و کیف را پیدا می‌کنند و اریک را به زندان می‌برند. هوکر که کنترلش را از دست داده، با باتوم به اریک حمله می‌کند. کالوین که نمی‌داند با این وضعیت چه کند، اریک را آزاد می‌کند. در حالی که اریک سعی می‌کند به هتلش برگردد، افسر هوکر که مست است، او را تعقیب می‌کند و به سمت ماشین اریک شلیک می‌کند. در نهایت، اریک در یک فروشگاه الکلی با بوکوفسکی، یک زن جوان و پسرش، افسر هوکر و صاحب فروشگاه گیر می‌افتد. پلیس و یک خبرنگار فرصت‌طلب (جسیکا آلبا) داستان را طوری جلوه می‌دهند که انگار اریک گروگان‌گیر است. حالا اریک باید بی‌گناهی‌اش را ثابت کند و در عین حال تلاش کند تا مطمئن شود که کسی توسط افسرهای پلیس دست و پا چلفتی بیرون از فروشگاه کشته نشود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های مرتبط با تعطیلات صحبت کنند. ال کامینو کریسمس در مقایسه با فیلم‌های تعطیلات دیگر چگونه است؟
• چگونه افسران پلیس به تصویر کشیده می‌شوند؟ آیا ناتوانی عمومی آنها به عنوان کمدی تلقی می‌شود، یا لحظات خشونت، طنز را کاهش می‌دهد؟
• چگونه نوشیدن نشان داده می‌شود؟ آیا آن را جذاب و شیک نشان می‌دهند، یا غم‌انگیز و افسرده‌کننده؟

والدین باید بدانند که ال کامینو کریسمس یک کمدی سیاه سال ۲۰۱۷ است که در آن یک جوان در سفر جاده‌ای به دنبال پدرش، به اشتباه متهم به گروگان‌گیری در یک فروشگاه الکل می‌شود. فیلم بیشتر از اینکه خنده‌دار باشد، غم‌انگیز است. این فیلم به‌طور خودآگاهانه‌ای ضد حال خوب کریسمس است و به همین دلیل، تلاش برای نمایش بدبینی در آن از طریق الکلیسم، افسران پلیس نالایق و فحاشی‌های مکرر، از جمله استفاده مداوم از کلمه فحش، نمود پیدا می‌کند. یک افسر پلیس الکلی و فاسد در شهر کوچک محل فیلم، پس از دستگیری شخصیت اصلی با اتهامات دروغین، او را با باتوم پلیس کتک می‌زند. بعداً این افسر در حال مستی در حین انجام وظیفه و شلیک به سمت ماشین شخصیت اصلی در حین تعقیب نشان داده می‌شود. پلیس‌ها به عنوان افراد نالایق به تصویر کشیده می‌شوند، به‌خصوص در صحنه‌ای که فکر می‌کنند در حال تبادل آتش با گروگان‌گیر ادعایی هستند، اما در واقع به سمت یکدیگر شلیک می‌کنند. برخی از شخصیت‌ها مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند و کشته می‌شوند، در حالی که برخی دیگر زخمی می‌شوند. علاوه بر مصرف الکل، مصرف ماری‌جوآنا، سیگار و جویدن توتون نیز وجود دارد. مادر یکی از شخصیت‌های اصلی با دختر بزرگش در مورد رابطه جنسی با تعمیرکار کابل صحبت می‌کند و همچنین در مورد عدم توانایی جنسی مردی که شب قبل با او قرار ملاقات داشته، صحبت می‌کند، در حالی که یک پسر جوان در اتاق حضور دارد و به صحبت‌ها گوش می‌دهد. کسانی که به دنبال فیلم‌های گرم و دلنشین تعطیلات هستند، یا حتی کمدی‌های مرتبط با تعطیلات، باید به دنبال گزینه‌های دیگری باشند، زیرا داستان نامتوازن و بدبینی خودآگاهانه آن حتی به عنوان پادزهری برای فیلم‌های احساسی کریسمس نیز موفق نیست. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم تلاش می‌کند تا یک کمدی سیاه باشد اما در نهایت به عنوان یک نوآر زیرمجموعه تارانتینو با شخصیت‌های شکست‌خورده و افسرده‌ای که خیلی غمگین هستند تا خنده‌دار، به نظر می‌رسد. بازیگران ال کامینو کریسمس، که در واقع ستارگان تلویزیون شبکه گذشته هستند، خیلی درگیر شخصیت‌های کلیشه‌ای هستند تا بتوانند با آن‌ها کار کنند، مگر اینکه لنگ زدن وینسنت دونوفریو به عنوان یک پلیس مست و غیراخلاقی و استفاده تیم آلن از کلمه "اف" و ارجاع به چارلز بوکوفسکی نوعی شاهکار بازیگری باشد. وقتی اخبار پر است از داستان‌هایی درباره افرادی که در توقف‌های ترافیکی معمولی توسط پلیس مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند و کشته می‌شوند، سخت است که این تعداد خنده را از افسران پلیس شلیک‌کننده و خوشحال مدرسه بارنی فایف به دست آورد.و پیچش داستان در پایان برای همه واضح است. داستان‌های فرعی متنوعی هم وجود دارد تا مخاطب بتواند به شخصیت‌هایی که در نهایت در فروشگاه مشروب گیر می‌افتند، در حین گروگان‌گیری، اهمیت دهد. نتیجه نهایی نه یک کمدی است، نه یک تراژدی-کمدی، نه یک فیلم فاجعه‌بار و نه یک فیلم نوآر تیراندازی. فقط یک آشفتگی است.